Saat sekiz olunca bizim pencerenin önünden geçerdin sen, çoktan hazırlanmış olurdum, seni görünce çıkardım evden, kareli bir eteğin vardı, pileli. Sonra, her zaman beyazdı çorapların, o kadar güzel görünürdün ki sen, hiç kirlenmezdi o çoraplar yağmurlu havalarda. Bakkala girerdin mutlaka; gülen bakkal, ekmek 1500 yazardı camda, otobüs bileti yok. Beklerdim bakkaldan çıkmanı, geride bir yerde, saçlarını ördüğün zamanlar sevmezdim arkandan yürümeyi, onları omuzlarına bıraktığın zaman büyürdün, kucağında iki elinle tuttuğun defterlerin olmasa bir anne gibi yürürdün, omzunda küçük bir çanta, elinle tutarak yürüyorsun, sevmiyorsun sallanmasını çantanın, acele ediyorsun, çünkü ben evde yalnızım, acıkmışımdır, öyle düşünüyorsun, çıkarken uyuyordum, uyanmışımdır. Aceleyle ama dikkatli yürürdün, yine bembeyaz olurdu çorapların o zaman.
Okulun önüne geldiğinde arkadaşların bekliyor olurdu seni, kapının önünde her sabah aynı tören. İlk önce gülerdiniz birbirinize, sonra öperdin hepsini tek tek. İçlerinde en güzeli sendin, diğerlerinin çoraplarında çamur lekeleri olurdu görürdüm, sevmezdim onları, bir keresinde içlerinden şişko olanı beni göstermişti sana, gülmüştünüz! Seni kıskanıyor o, şişko çünkü, kimse arkasından yürümüyor onun, Ayhanlar’ın apartmanda oturuyor. Ayhan’ın söylediğine göre geceleri yatakta döndüğü zaman gıcırdarmış ranzanın yayları, Ayhan küfreder devamlı, gene yuvarlandı der üstteki esnerken. Ders aralarında sizin sınıfa gelirdim, Ayhan’ın yanına. Ayhan’sa kendisi için geldiğimi zannederdi, en çok sevdiği arkadaşı ilan etmişti bu yüzden beni, artık mahallede hep aynı takımda maç yapıyorduk. Ayhan’ın sırasına oturup seni izlerdim, yüzün bir anne yüzüydü, anlatırdın, sonra dinlerdin, hiçbir zaman diğer kızlar gibi sıraların arasında erkeklerle koşturduğunu görmedim, sigara içen kızlarla da gezmezdin, sakindin, bir anne kadar düzenli ve ağır. Ayhan’a sordum geçen gün seni, boş ver dedi, kendini kadın sanıyor, bir kez bile ıslanmadığına eminim oysa. Ayhan’la ne zaman kızlarla ilgili bir şey konuşsak benim anlamadığım şeyler söylerdi, milli de olmuştu Ayhan, beni de götürecekti 18 numara Ayfer’e
-Ayfer abla bu daha...
-(Ayfer abla kaşarlıydı) Gel bakalım koçum demek ilk kez...