Kaygının ve sızının mekanıdır. Daha güvenli duraklara varana dek içinden geçilmesi gerekir.
(Eskiden, Nimet Teyze diye bir dostu vardı annemin. 10-11 yaşında filandım ben, iki katlı müstakil bir evi vardı, çocukları da vardı çok severdim orada oynamayı. Kış aylarında aşırı soğuk olurdu ev. Çok kullanılan mobilyalar ve insanlar en çok ısıtılan (sobayla) mekan olan salona taşınırdı. Biz koridorun dibindeki odada yetersiz elektrikli soba önünde titreyerek oynardık.
Saat 4'te çay ve pasta ve bisküvi hazır olduğunda o cennet mekan salona çağrılırdık. Ne var ki, oraya giderken dışarısıyla neredeyse aynı derecede soğuk olan o uzuuuun koridordan geçmek zorunda kalırdık.
Salonun kapısını açınca yüze çarpan o ısı dalgası kadar huzur verici bir şey yoktu.)
