Peki soru (özellikle bayanlara)...Ben şimdi bu kızdan bu kadar red yedikten sonra hala yanına gidip reddedilmeye ve aşağılanmaya devam etsem bu kızın beni sevme ihtimali doğabilir mi?Yani hani bazı kız nazlı olur?Kolay ulaşılmak istenmez(ama burda kendime bile inanmiyorum,bu kadar da katı olamaz böyle bir hedefi olsa).

Bu arada bahsettiğim kız galiba bizim sınıfta bir çocuğa aşık olmuş.Akşama kadar yanından ayrılmıyor.Gidip fuzuli fuzuli muhabbet ediyor.Aşık olunan da benim durumumu biliyor kızı hiç takmıyor,ona bir umut vermiyor.Benim arkadaşlar da benim için seferber olmuş.Mesela bugün kız gitmiş çocuğun yanında otururken onun yanında normalde oturan diğer çocuk geldi.Gayet sert bir şekilde bizimkini onun yanından kaldırdı ''kalk yerimden'' dedi,ben de bir rahatladım sormayın.Gittim çocuğun elini öpecektim, bırakmadı.

Evet yine başa dönelim ben ne yapıyım?Artık umudu kesiyim mi(nasıl olcak çok merak ediyorum)?Ama hayır bence her zaman bir umut vardır.Olmalı...Onun tarafından reddedilmek ve aşağılanmak önce beni sarsıyor ama sonra rahatlıyorum çünkü onun da mutlaka duyguları var ve depreşiyorlar.En azından gece yastığa başını koyduğunda beni düşünüyor?Öyle değil mi?

Knz abla aşkın evrimsel yararı mararı bana bir faydası olmuyor.Yahu ders bile çalışamıyorum?Bu ne biçim iş?Aşık olandan beri içkiye başladım.Bu mu faydası...Benim arkadaşlar da bana şaşırıyor Hakan sana ne oldu diyorlar?Ben hep içmeye gitmekten falan bahsedince...


Biraz da nasıl biri olduğumdan bahsediyim (yani bu kadar redde layık mıyım onu için)?
Vücut yapım sağlamdır.Hergün okula yürüyerek gidip gelirim okulla bizim ev arası 2300 mt.Beden derslerinde amuda kalkabilen birkaç öğrenciden biriyim.İkinci en yüksek notu ben aldım zaten amuda kalkma konusundan.Yani vücudumda bir dengesizlik falan katiyen yok.Bilek güreşinde solda beni yenen daha çıkmadı,sağda tek tük çıkıyor.Sınıfın futbol ve basketbol takımındayım.Bir ara okul futbol takımına falan da girecektim de sonra bir karmaşa oldu,girmedim.Boyum tam kızla aynı 1.73 civarı.Kilo 65.

Kafa yapım çok daha sağlamdır.Yaşıtlarımla girdiğim tartışmalarda beni kimse mağlup edemez okulda.Ağız dalaşında kızları bile dize getirim deli olurlar bana fiziki saldırıda bulunmaya kalkarlar.Arkadaşlarım arasında edebiyat,sosyoloji,tarih,felsefe gibi genel kültür konularında benle kimse boy ölçüşemez.Tarih hocasıyla tarih,felsefe hocasıyla felsefe muhabbeti yapacak kadar bilgiliyim.Hele siyaset asıl konum,alanım...Edebiyat hocası var bizim sosyalist Atilla İlhan manyağı.Hoca benle bu konularda muhabbete girdi baktı olmuyor 'ya işte ben artık bıraktım bunları yaşamaya bakıyorum' ayaklarına yatıyor.Zekam konusunda hiç şüphem yok.Ukalalık mı bilmem ama bana bir hoca da oğlum sen 3 yaşında falan mı okumaya başladın dedi.

Hani kız bana uymasa tamam da kız da yarı-entel,tiyatro falan bayağı ilgilenir,operayı seveceğini(ben severim) sanmam da.Kafam almıyor yani birbirimize inanılmaz derecede uyuyoruz.Bizim arkadaşlara zaten ilk söylediğimde hepsi ''Tam sana göre'',''Yakışır'' tipinden şeyler söyledi.

Beyfendilik desen alası bizde,saçlar düzgün taranır,tırnaklar temizlenir ve kısa kesilir.Özellikle bayanlara karşı konuşmam son derece nazik ve saygılıdır.Tam ağırbaşlı sayılmam çünkü Karadenizliyim.

Peki yüzüm nasıl?5 numara gözlük var,göz rengim ela.Saç rengim kahverengi,saçlar kıvırcık,dalgalı...Kesinlikle çirkin değilim.

Yani şimdi bu kadar şeyden sonra ben bu kadar reddi hakediyor muyum?En azından bir kez kızla dolaşamaz mıyız?Kadınlara karşı saygılıyım ama burda içimden geçeni söyliyim:Kadınlar konusunda galiba MGk haklı.


Evet yine başa dönelim ben ne yapıyım?Artık umudu kesiyim mi(nasıl olcak çok merak ediyorum)?Ama hayır bence her zaman bir umut vardır.Olmalı...Onun tarafından reddedilmek ve aşağılanmak önce beni sarsıyor ama sonra rahatlıyorum çünkü onun da mutlaka duyguları var ve depreşiyorlar.En azından gece yastığa başını koyduğunda beni düşünüyor?Öyle değil mi?


Bana kızmayın abilerim,ablalarım.Evet gülünecek durumdayım gülün. zaten aşk ,insanda kafa mı bırakıyor.Burada kendimi övmüşsem ukala demeyin.Beni o kadar ezdi ki kendimi ezik hissediyorum.Hatta kızların hepsi beni tersliyecekmiş gibi paranoyalara sahip olmaya başladım.Benim karşımda müdür olsa beni ezse ben susmam okuldan atılcağımı bilsem yine konuşurum,dayanamam.Patavatsız mı dersiniz artık bilmem ama kız konuşunca hiç bir şey diyorum.Kelimeler ağzıma tıkanıyor.O azıcık sesiyle beni eziyor, geçiyor.Gururuma düşkündüm aşık olmadan önce...Ben böle sabaha kadar yazarım bu yazı bitmez.Şİmdi gidip yarınki stratejimi belirlemeliyim siz de yardım edin lütfen yeni stratejiler...

Ha bide şunu soruyim ben başka bir kızla falan çıksam daha mı iyi,unutabilir miyim?


Hürmetler...

<<<Ha bide şunu soruyim ben başka bir kızla falan çıksam daha mı iyi,unutabilir miyim?>>>


Hemi de iki günde !

:)

Civi civiyi sökermis.

Ensar kim,
Hakan kim?....

Tırnak işaretlerine dikkat etmemişim.
Pardon!......