Reactie op het “Zielig zwijgen der kunstenaars” van Frank Vande Veire.
Geleerde woorden kunnen er uit mijn pen niet vloeien, dat talent heb ik niet gekregen. Daarom is het waarschijnlijk ook zo stil vanuit de hoek van de ambachtslui. Het is hen niet gegeven om hun gedachten stijlvol neer te schrijven. Dat wil echter niet impliceren dat ze die niet zouden hebben of durven luidop zeggen. Tenslotte moeten die woorden nog in de spotlights vallen. Zodat filosofen, critici en alle geïnteresseerden ze kunnen opmerken. Deze groep mensen hun talent is nu juist wel het kunstig behandelen van het Woord.
Ziehier mijn nederige poging.
Wanneer het bekijken van ’n beeldend werk, muziekstuk, dans enz. je raakt, ontspant of doet nadenken. Wanneer het in staat is je vanbinnen te beroeren, ook na de honderdste keer. Het geeft je moed om verder te leven. Het is een stevige VITAMINEKUUR. Dan kunnen we spreken van een uitzonderlijk beeldend werk. Deze hele ervaring is ’n zéér persoonlijk gegeven. Al de rest van het creatieve werk is een extra belasting voor onze wereld. Extra milieuverontreiniging. Dus creatieveling wees zuinig op U exploten. Wees creatief in dienst van het groter geheel maar dwing ons niet altijd om erna te luisteren of te kijken. Creatief bezig zijn kan een levensfilosofie zijn en op ontelbare manieren.
Echter NIEMAND, kan iemand opleggen wat hij MOET ervaren. Net zo min kan men van Hoge of Lage “kunst” spreken. Wat een pretentie van de “elite”, hoogheidwaanzin waarmee ze hun wil willen opdringen aan de meerderheid.
Welk beeldend werk, Kunst is geworden kunnen we pas zeggen over dingen die in het verleden werden gecreëerd. Omdat dat werk voor zoveel mensen een vitaminekuur is geweest. Hebben ze het met zijn allen goed geconserveerd. Ze hebben het gekoesterd en beschermd. Maar van alle dingen die NU worden gemaakt kan NIEMAND , NU zeggen dat het Kunst is. Tenzij hij uit een andere tijd komt. Zodat hij onze wereld van op een afstand kan gaande slaan en beoordelen. Een professionele kunstkenner kan echter wel oordelen of ’n creatief werk aan een basisvereiste van vakmanschap beantwoord. Tijdens deze beoordeling mag hij zich door geen enkel geldgewin of andere ballast laten beïnvloeden. Alleen het zuivere, het pure mag in rekening genomen worden.
Pas later als weer heel veel mensen (dit nu hedendaagse werkstuk) hebben behoed voor de tand der tijd zal blijken welk werk we de eretitel van KUNSTWERK kunnen geven. Zo kan het hedendaagse creatieve werk evolueren van een degelijk gemaakt vakmanwerkstuk naar ’n kunstig iets tot het uiteindelijk in de toekomst zal onderscheiden worden met het kwaliteitslabel van : het is een KUNSTWERK!!
Het wordt dus hoog tijd dat museumdirecteurs en curatoren van festivals met hedendaags creatief werk zich eens gaan her bronnen. Hun elitaire aura afleggen! En veel meer verschillende werkstukken binnen laten in hun heiligdommen. In hun ogen hun sacrale plaatsen laten ontheiligen. Het wordt tijd dat de laatste over gebleven Heilige Huisjes ook een beeldenstorm gaan beleven. Zodat de laatste bastions in Europa met despotisch bestuur ook “Verlicht” worden. Geef het creatieve proces, zijn en beleven terug aan het volk.
Stop met sommige zogezegde kunstenaars (die eigenlijk nu nog ambachtslieden zijn en misschien later het kwaliteitslabel van “Kunstenaar” kunnen krijgen) exuberante bedragen te betalen. Geef de “eerlijke” ambachtsman een voorname plaats in onze maatschappij. Hij die niet op een bedrieglijke wijze probeert te creëren maar vanuit een goede inborst met degelijk vakmanschap. Hij die door zijn eenvoudig leven van bestaan tegengif is voor de ellende van deze wereld. Open van geest onze gemeenschap daadwerkelijk iets te vertellen heeft en wil verder helpen. Laat ook hem loon naar werk verdienen.
Ik weet, er zal minder kunnen gespeculeerd worden met hedendaagse werken. De hele “kunst”handel moet zich trouwens ook her bronnen. Zolang blind, grof geldgewin de bovenhand blijft halen in onze wereld is hij gedoemd om KAPOT te gaan. Terwijl dit hele creatieve milieu een voorbeeld zou kunnen zijn van welke richting het uit moet gaan met onze Wereldgemeenschap en Moeder Aarde verkiest ze ook haar korte termijnvisie aan te houden.
Ze kiezen voor Macht, persoonlijke Roem en Geld.
Tegenwoordig wordt Kunst als het aller hoogste beschouwd. Ze beweren zelfs dat het de cement is die onze wereld bij elkaar houdt. Allemaal boerenbedrog! De mensen die zich belangeloos inzetten voor hun medemensen zijn het cement. Het is dankzij hen dat de wereld blijft draaien. We hebben echter elk een ander talent gekregen. Persoonlijk word ik ziek als ik niet creatief bezig kan zijn. Al jaren zoek ik naar een evenwicht tussen mijn inzet voor mijn medemens en mijn persoonlijk creëren. Daardoor is mijn productie bescheiden. (hopelijk niet te milieu belastend).
Mijn constante ideeënstroom die de hele dag door mijn hoofd jaagt, wordt door dit tijdsgebrek op een natuurlijke wijze geselecteerd. Waardoor ik me beperk om alleen die ideeën uit te werken die de moeite waard zijn.(Hierbij gebruik makend van mijn persoonlijke talenten). Dan nog doe ik ze na verloop van jaren soms weg of herwerk ik ze. Of er Kunst over blijft zullen mijn kleinkinderen U melden.
Want ja, ik heb kinderen en een echtgenoot al meer dan 20 jaar. Kan een zo eenvoudig bestaan wel een kunstenaar waardig zijn?
Nu dat mijn tekst toch lijkt op een preek voeg ik nog een laatste smeekbede toe:
Geef aan alle mensen die nu de touwtjes in handen hebben in de creatieve wereld de MOED dat ze hun Paleizen ombouwen tot ECHTE KUUROORDEN voor de hele mensheid. Hun vakmanschap is de enige legimitatie waarom ze daar zitten.
Door Ann Jorissen, een achterlijke met een bescheiden visie.
|