Nereye kadar dayanılır? Pencereden dısarıyı seyrederken dalgın gözlerinde cevap bulamamanın şaşkınlığı vardı. Sıkıntılı ve şaşkın o yansımaya baktı bir süre..Bir sigara yaktı..Dayanmak..adı üzerinde..birşeye, birine dayanmak...Niye diye düşündü dumanı üflerken.Dayanmanın sonucunda ne geçecekti eline? Birden irkildi...Böyle bir hesap içinde olduğuna göre iş iyice çığrından çıkmış demekti..Ne zamandır böyle sinsice hesaplar içindeydi acaba? Kafası karıştı. Bir an, düşüncelerinden sıyrılıp camdaki yansımasına baktı. çizgiler belirginleşmişti. Yaşlanıyorum dedi derin bir iç çekmeyle..Aklına tekrar eski düşünceleri üşüştü...
Yok, kaçış yoktu..Hesaplaşacaktı, yüzleşecekti ve dayanacaktı...
Neler umdu, neler buldu?, sevdi, sevdiğini sandı...sevildi, sevildiğini sandı...üzüldü, üzmediğini sandı..kırıldı..çok kırıldı...kendi de kırdı..cok zaman saçmaladı..olsun kendi saçmalamalarıydı...offf...itiraflar zor..evet çok zor...Ne gerek vardı tüm bunlara?
Derin bir sızı kapladı kapladı içini..Kalbinin acıdığını duyumsadı..Sevinsin mi, üzülsün mü bilemedi...Sızladıkça elinden geldiğince susturmaya çalışacağını biliyordu..bir süre sonra o suskunluk katı bir nasırlaşmaya dönecekti...biliyordu..nasırlaşsın istemiyordu ama bir yandan da ' dayanmak ' adına istemeden, hatta hiç fark etmeden bu olacaktı...Tıpkı iyileşen yaranın yerini dayanıklı ama asla eskisi gibi olmayan bir nedbe dokusunun alması gibi...Nasır tutacaktı..bunun adıda güçlüolmak olacaktı. 'Dayanma 'nın kendi özünden ayrı, aykırı örtüsünü sevemediğini fark etti.
Dayanmayacağım dedi.Bırak kanasın içim..bırak aksın gözyaşlarım ıslak ıslak süzülsün, dayanma adına yabancılaşamam hayatıma...
Aldığı kararın tadını duyumsamaya calıstı..Gözleri ümitsizce bakındı..Aman Allah'ım...neden duyumsayamıyorum??
Panikle sigarasını söndürdü..kapıyı açtı..merdivenleri koşarcasına inip kendini sokağa attı...Aman Allah'ım dedi..olamaz...
Başlamış işte...dayanıyorum...dayanıyorum...ne yazık ki dayanıyorum!!!!
|
