Bugün (18.12.2006) Çorlu'da tutuklu bulunan Vicdani
Retçi Halil Savda ile dayanışma amacıyla Ankara Anarşi
İnisiyatifi'nin çağrısıyla bir eylem gerçekleştirildi.
Ankara- Yüksel Caddesi'nde saat 15:00'de başlayan
eylemde, dövizler taşıyan 20'den fazla kişinin
oluşturduğu grup basın açıklaması yaptı. Ayrıca Ankara
Anarşi İnisiyatifi ve Ankaralı Feministler adına
hazırlanan iki ayrı bildiri dağıtıldı. Basının pek
fazla ilgi göstermediği eyleme polisin "ilgisi" ise
yoğundu. Polisin basın açıklamasını okuyan kişinin
kimlik bilgilerini alma girişimi dışında, herhangi bir
gözaltı olayı yaşanmadı. Eyleme anarşistlerin yanı
sıra Ankaralı Feministler de katıldı.
Militarizm yine iş başında. İnsan Hakları Derneği
İstanbul Şubesi Yönetim Kurulu Üyesi ve Vicdani Retçi
Halil Savda duruşmasını takip etmek üzere gittiği
Çorlu’da tutuklandı. Mahkemenin tutuklama gerekçesi de
kaçabileceği şüphesi olarak açıklandı.
Bu aslında sadece gerçekleri gizleyen bir örtüden
başka bir şey değil: Kendi iradesine ve vicdanına
uymayan bir eylemi gerçekleştirmeyi reddettiği için
Halil şimdi hapiste. Şiddet kullanmamayı, insan
öldürmemeyi, tek tipçi militarist bir yapının içinde
yer almayı onaylamadığı ve en önemlisi de sadece
kendisinin değil, diğer insanların da hayatlarındaki
bu yapıyı ve yapıları reddetmesi halinde daha iyi bir
dünya emeline ulaşılabileceğini bildiğinden onun şimdi
dışarıda olmasını istemiyorlar.
Evet vicdani ret bireysel bir “yırtma ya
da kaçma” değildir. Vicdani ret toplumsal bir
konudur. Vicdani retçiler askerden kaçmak için değil,
asıl amacı sistemli ve ezici şiddet uygulamak olan bir
kuruma insanların katılmaya zorlanmasının haksızlık
olduğunun ve giderek bu kurumun yaşanabilecek ve
istenebilecek bir dünya anlayışı içinde yerinin
olamayacağının tüm toplum tarafından anlaşılması için
uğraşırlar. Yani Osman Murat Ülke’nin de vurguladığı
gibi vicdani ret toplumsal bir dönüşüm içinde
anlamlıdır ve bu açıdan kolektif bir mücadeledir.
Militarist devletin korktuğu da zaten tam
olarak vicdani reddin bu toplumsal duruşu ve
vurgusudur.
İşte bu nedenle Halil Savda
tutuklanmıştır. Bu gerçeğin bir kanıtı da
tutuklanabileceğ i ihtimalini bilmesine rağmen ve
zorunlu olmadığı halde duruşmaya katılan Halil Savda’
nın tutuklanma gerekçesi olarak kaçabilme ihtimalinin
gösterilmiş olmasıdır. Bu gerekçe ayrıca militarist
devletin muhalif tepkilerle baş etmekte yetersiz kalıp
saçmalamaya başladığının da açık bir kanıtıdır.
Ama saçmalamaları dahi hala insan hayatına
doğrudan bir saldırı içermektedir. Hapse atılma ve
hakkında verilen cezalardan dolayı sürekli kaçak
yaşamak zorunda bırakılmak diğer adıyla "sivil ölüm"
bu saldırının en somut örnekleridir.
Türkiye Cumhuriyeti’nin de altına imza
attığı pek çok sözleşmeyle de güvence altına alınmış
olmasına rağmen, bu temel hakkını kullanmak isteyen
insanlara karşı Türkiye Cumhuriyeti’nin verdiği bu
haksız cezalar hukuk sistemindeki bozulmuşluğun açık
bir göstergesidir.
Halil Savda 16 Aralık 2004’te tutuklanmış,
davasına devam edilmek üzere 28 Aralık 2004 tarihinde
tahliye edilmişti. Daha sonra 5. Kolordu Komutanlığı
Çorlu Askeri Mahkemesi 4 Ocak 2005 tarihinde Halil
Savda hakkında Askeri Ceza Kanunu’nun “emre
itaatsizlikte ısrar” suçunu düzenleyen 87. maddesi
uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezasına çarptırılmasına
karar vermişti. Yapılan itiraz üzerine Askeri Yargıtay
3. Dairesi yerel mahkemenin verdiği hükmü 13 Ağustos
2006 tarihinde bozarak, yeniden yargılanmasına karar
verdi. Halil Savda bu yeniden yargılanmanın ilk
duruşmasına gidince tutuklandı.
Çünkü o aslında çoktan çarptırılmış olduğu
“sessiz ölüm” cezasını kabul etmiyordu. Çünkü bu
militarist devletin vicdani reddin unutulmasını,
toplumdan kopmasını, gündemden düşmesini istediği için
zaten bu ceza onun en çıkarına olan politikaydı. Halil
Savda da tam buna izin vermek istemiyordu işte.
Bizde vicdani reddin unutturulması nın;
militarist devletin yapısının savunulması olduğunun
bilincinde olan kişiler olarak, Halil Savda’ya bu
bilinçli ve haklı mücadelesinde destek veriyoruz. Biz
onunla ve onun gibi haklı mücadelelerinde hakları gasp
edilen insanları sahiplendiğimizi belirtiyoruz ve tüm
insanları da, onların tüm insanlık için olan
fedakârlıklarının, arkasında durmaya davet ediyoruz.
............ ......
Eylemde dağıtılan bildiri:
VİCDANİ RET bireyin savaş karşısında geliştirmiş
olduğu kişisel bir tavırdır.
Öncelikle söylenmesi gereken şey vicdani reddin
askerden kaçmak demek olmadığıdır.Vicdani ret
toplumsal bir konudur. Vicdani retçiler askerden
kaçmak için değil, asıl amacı sistemli ve ezici
şiddet uygulamak olan bir kuruma insanların katılmaya
zorlanmasının haksızlık olduğunun ve giderek bu
kurumun yaşanabilecek ve istenebilecek bir dünya
anlayışı içinde yerinin olamayacağının tüm toplum
tarafından anlaşılması için uğraşırlar. Yani vicdani
retçi Osman Murat Ülke’nin de vurguladığı gibi vicdani
ret toplumsal bir dönüşüm içinde anlamlıdır ve bu
açıdan kolektif bir mücadeledir. Vicdani retçiler
askerliğin dünya barışını sağlamadığını vurgularlar.
Gerçektende şimdiye kadar silahlar ordular ve askeri
eğitim için harcanmış para barış getirmemiştir; aksine
pek çok ölümcül silahı ve halen sürüp gitmekte olan
savaşları ortaya çıkarmıştır.
Bunun dışında militarizm her zaman şu fikirleri
destekler:
1)Erkeklerin kadınlar üzerindeki egemenliğinin
pekişmesi ( dünyada hiçbir ordu yoktur ki kadın odaklı
olsun ya da erkeklere atfedilen değerleri ön plana
çıkarmasın),
2)Emirlere itaat etme mantığıyla bireyin özgür
iradesinin yok edilmesi,
3)Üniforma gibi sembollerle tek tipçi düşünceyi (yani
çeşitliliğe karşı olmayı),
4)Milliyetçilik anlayışını, (milliyetçilik
unutulmamalıdır ki pek çok savaşın sebebidir.)
İşte şimdi vicdani retçi Halil Savda
savaşı değil barışı seçtiği için hapse
atılmıştır. Ona ve diğer vicdani
retçilere destek olmak kendini insanlığa
karşı birazcık bile olsa sorumlu hisseden
herkesin görevidir.