Hoi ik heb weer eens een nieuwtje hoor.
Vorige week heeft mijn vriendin Lucia voor mijn dieren gezorgd omdat wij naar Breda moesten vanwege het huwelijk van mijn zus en zwager. En bij het uitlaten van Monza liepen ze Lucia,Kim,Arthur en hun oma langs de B-weg, en hoorden ze een zielig miauwen.Kim dacht eerst dat haar broertje dat deed,maar nee hoor het was toch echt het miauwen van een klein katje.Ze hebben het mee naar huis genomen en het wat melk gegeven uiteraard verdund met water.Het is een zwart met wit diertje.de leeftijd schatte zij zelf op een week of 4/5 zeker weten doen ze het niet.Toen we dus de volgende dag thuis kwamen,hadden ze net wat spulletjes gekocht als wiskas voor jonge katjes e.d, dus vertelde de kinderen ons van het diertje en we moesten dus wel even komen kijken natuurlijk.En ja hoor toen ik het diertje zag was ik natuurlijk op slag verliefd zo'n mooi diertje en zo lief.Lucia vroeg aan mij of ik kon zien of het een poesje of een katertje is.Dat had ik dus gauw genoeg gezien en het is dus een poesje die nu zich Minoes mag noemen.Ze zijn dolblij met het diertje,en Minoes zelf....die heeft enorm veel geluk gehad dat ze zulke lieve mensen op haar pad mocht treffen die haar een warm thuis hebben gegeven.Wellicht kan ik later ook nog wat foto's van het diertje op deze site zetten om te laten zien hoe dit gelukskatje er uitziet.
J.C.F.Kooiman
This message has been edited by WebmasterKS on Nov 3, 2002 1:00 PM
Minoes heeft zeker veel geluk gehad, en dat ze terecht is gekomen bij lieve mensen.
Zo had ik ook 2 kittens gevonden bij een parkeerplaats, helemaal zielig, vervuild en konden amper nog op hun pootjes staan.
Met de auto meegenomen naar huis en savonds meteen naar DA met ze, want ik heb wel nog andere katten, en stel dat ze iets zouden markeren.
Gelukkig, waren ze gezond, veel vlooien, en 3 weken oud...wat klein nog he.
Thuis gekomen, heb ik ze meteen met een doekje en warm water schoongemaakt, ze hadden een wormen kuur gekregen en iets tegen de vlooien en meteen voor mn katten ook.
Verder heb ik ze met speciale kittenmelk en een flesje om de 2 uur gevoed, ik was echt zo een moedertje.
Na 2 dagen, dacht Kisha eindelijk, ach ze zijn best wel lief, na eerst 2 dagen langs te zijn gelopen en neus optrekkend, zo van jullie zijn mijn kids niet en jullie stinken.
Langzamerhand nam zij mijn taken over, ze waste ze en de kleintjes mochten bij haar sabbelen(ze had geen melk tuurlijk)...ze werd een echt moedertje.
Na 2 weken heb ik ze langzamerhand laten wennen aan blikvoer en alles wat met kattenvoer te maken heeft, ze groeiden als kool.
Afijn die kleintjes werden dus verkeerd opgevoed door die van mij, want al snel klommen en klauterden ze an mn bank, renden snachts door het huis, samen met die andere 6 van mij..
Met 8 weken had ik ze naar mn schoonzus gebracht(deed me wel ff wat), die al 1 kater thuis had.
De 2 kittens zijn voor mn nichtje en neefje, uit eindelijk gaat het nu erg goed met ze..hebben ronde buikjes, en de kater van mn schoonzus heeft ze als vriendjes geaccepteerd...
Als ik ze nu iedere keer zie, zie ik weer hoe ze zijn gegroeid..en wat voldoening het mij geeft, deze eens zo zielige kittens te zien spelen etc.
Jammer genoeg kon ik ze zelf niet houden, 6 is wel genoeg, maar ik ben erg blij, dat ik weer 2 kleintjes heb mogen redden en een goed tehuis heb kunnen geven.
Weet wel zeker, dat het met Minoes ook wel gaat lukken!!
Het is alweer een paar dagen geleden dat ik dit berichtje schreef.En het leek goed te gaan,al heeft Minoes al een keer op de bank geplast en ergens anders gepoept.Mijn vriendin heeft niet zoveel ervaring met katten, en ze wilde het beste voor het diertje.Maar hier houdt ze dus niet van, Lucia is een alleenstaande vrouw met twee kinderen.Een oud hondje en vier cavia's.Maar een kat heeft ze eigenlijk nooit willen hebben.Jullie moeten nu niet denken,dat ze niets voor Minoes voelde want ik kan jullie garanderen dat ze dat wel deed.Maar nu deed er iets voor en dat is dat iemand bij ons in de straat bij haar ook nog eens een rood katertje kwam brengen,alsof ze een opvangcentrum is voor kittens.Achteraf bleek dat diertje ook nog ziek te zijn.Het was eigenlijk ook wel mager, en hij plaste en poepte bloed en nog dun ook.En Minoes deed er ook nog een duit in het zakje om op haar dekbed te plassen(volgens mij als een soort terratorium afzetten).Dus vanmorgen kwam Lucia mij vertellen dat ze de twee katjes bij het asiel gebracht had.Maar ze had tranen in haar ogen,ze vond het heel rot om het te moeten doen.Maar zij kon het niet aan om nog meer dieren in huis te hebben.Haar kinderen staan achter haar beslissing en ik doe dat ook,omdat ik weet hoe zij is.En omdat zij een vrouw is die eigenlijk heel veel van dieren houdt alleen niet zoveel van katten.Maar ze zorgt heel graag voor Monza,Joy en Poetie als wij weg zijn.Dit is wat ik jullie even wilde vertellen,en ik kan je wel vertellen dat ik Minoes best een beetje mis,maar ook wij hebben genoeg diertjes om voor te zorgen.En daarbij Joy en Poetie zullen het niet accepteren als er weer een nieuwe kat erbij zou komen.En dat kunnen we beide partijen niet aandoen toch?Ik sluit af met de vriendelijkr groetjes van Joke
Jammer Joke
Maar als ze al bewust wist, dat ze eigenlijk nooit een kat wilde, heeft ze toch uiteindelijk Manoes weten te redden.
Haar beslissing is te respecteren, ze heeft tijdelijk voor manoes gezorgt, niemand die haar erom vroeg.
Ze is eerlijk genoeg om te zeggen, dat ze eigenlijk niet zo een kattenliefhebber is, wil niet zeggen, dat je dan een katten haatster bent.
Dat kan ook met andere dieren zo zijn, ik ben verslaafd aan mijn katten,maar ik zou met mijn handen in het haar zitten, wanneer ik een cavia of hamster zou vinden.
Dat zou ik dan ook proberen zo goed mogelijk op te vangen,omdat je gewoon om dieren geeft in het algemeen, ze zijn toch afhankelijk van je.
Of ik daarna die cavia zou behouden?? Tja dat is dan ook de vraag, ik zou het ook niet kunnen zeggen, maar ik zou het dier ook absoluut niet aan zijn lot overlaten.
Denk dat dit zo'n zelfde voorbeeld is.
Wel zielig voor dat andere poesje zeg.
Maar ik denk dat manoes is nog klein, dus heeft nu nog wel veel kansen om op te groeien bij een nieuw baasje.
Hee Rolanda,
Ik wilde je even bedanken voor jouw reactie.Ik vond het heel aardig.Ik zal het verhaal wat ik geschreven heb,en jouw reactie's erop zeker laten lezen door Lucia.Ik weet zeker dat ze het hartverwarmend zal vinden,en daarom alvast ook namens haar en Kim en Arthur hartelijk dank voor jou aardige woorden van begrip.Van Minoes weten wij ook wel zeker dat het een warm nestje zal vinden.En voor het rode katertje hoop ik dat het beter mag worden,of als dat niet mogelijk mocht zijn het spoedig zacht uit zijn lijden verlost mag worden. Nogmaals onze dank,en tot gauw groetjes Joke
