Heej Joke...
K lees het verhaal pas net, omdat ik zoals je wel gemerkt heb, weinig online ben geweest, en omdat mn internet (NOG STEEDS, gromm) uitvalt.
maar ik heb t even gelezen, en vind het ontzettend rot....
Ik snap je gevoelens heel goed, maar helaas blijft het inderdaad zo dat een kat je als personeel ziet, en wel heel veel van je houdt, maar toch denkt, bekijk t ik wil niet dus ik kom niet.
De mijne kunnen t ook hoor, dan roep je de een, komen ze tot op een meter zitten, en hebben geen zin om verder te gaan en verwachten van mij het laatste stukje te komen.
Dan weet je hoe ik ben, dan maar geen aandacht, want ik ga jullie niet de hele dag achterna hobbelen, en dan moet je ze zien na 5 minuten geen aandacht geven.
In jouw situatie is dit natuurlijk heel anders, omdat jij en Joy een hele vervelende ervaring hebben meegemaakt, en daardoor zal Joy inderdaad veranderd zijn, en daar is niks aan te doen.
Haar binnen houden is ook tegenstrijdig vind ik, als ik het vergelijk met mijn katten.
Ik had Gizmo en Caddy eerst ook buiten en daarna niet meer, vanwege die enge katten hier.
Nu zou ik ze naar buiten doen?? krijg ik ze minder snel naar binnen, maar soms snellen ze ook zelf weer direct naar binnen, dus ja wat moet je er van zeggen.
Joy, tante malou zegt: Je moet lief zijn voor mama, en goed luisteren, net zoals je broer poetie en je neefjes Gizmo en Caddy ook aardig doen.
Niet eigenwijs zijn, op tijd zijn voor t eten, lekker met je mama achter de computer duiken, of lekker op de bank.
Strakjes van t zomer, kun je wat later wegblijven, maar het is nu zo donker.
Doen hoor!!
Hopen dat t helpt.
En dat het dametje zich wat aan gaat passen.
Groetjes en knuf voor jullie allemaal.
Groetjes van Malou, de katten Gizmo & Caddy, hamster Frummel & t ratje Jessey.