Pijn en vermoeidheid tellen niet bij WAO-keuring

Keuring van mensen met moeilijk objectiveerbare klachten kan zorgvuldiger

Klachten als pijn en vermoeidheid blijken bij de WAO-keuring nauwelijks een rol te spelen. Mensen met dit soort klachten, waarvan de oorzaak niet duidelijk is, voelen zich door de verzekeringsarts vaak niet serieus genomen. Ook is er weinig overleg en afstemming tussen de verschillende artsen, waardoor cliënten tegenstrijdige adviezen krijgen. Dit is niet bevorderlijk voor hun herstel. Dit blijkt uit het onderzoek 'Meer confrontatie en minder begrip?' van Breed Platform Verzekerden en Werk en Stichting De Ombudsman.

Weinig begrip
Het Breed Platform Verzekerden en Werk en Stichting De Ombudsman hebben onderzoek gedaan naar het dossier van ruim twintig mensen met moeilijk objectiveerbare aandoeningen. Daarbij is gekeken naar de praktijk van de WAO-keuring. Wat gebeurt er in de spreekkamer van de verzekeringsarts? Op welke wijze beoordeelt de verzekeringsarts de arbeidsongeschiktheid van mensen met klachten zonder duidelijke oorzaak?

Uit het onderzoek blijkt dat verzekeringsartsen weinig begrip tonen voor 'vage' klachten. Opvallend is dat beperkingen in arbeidsduur, ingesteld door de bedrijfsarts, niet door de verzekeringsarts worden overgenomen, terwijl de gezondheidsklachten niet zijn afgenomen. Uit het onderzoek blijkt ook dat de verzekeringsgeneeskundige rapportages vaak niet of onvoldoende toegesneden zijn op de situatie van de betrokkene. In de praktijk lijken de richtlijnen voor verzekeringsartsen weinig te worden gebruikt.

Aanbevelingen
Beide organisaties concluderen dat het WAO-proces voor mensen met moeilijk objectiveerbare aandoeningen op tal van punten kan worden verbeterd. Zij doen op basis van het onderzoek verschillende aanbevelingen.

● Cliënten kunnen meer gestimuleerd worden om kennis te nemen over de WAO-procedure en de verschillende vormen van cliëntenondersteuning. Door zich goed te laten informeren kunnen zij zich zorgvuldig voorbereiden op het bezoek aan de verzekeringsarts.

● Het UWV kan meer onderzoek doen naar het opstellen en implementeren van heldere, actuele en in de praktijk werkzame richtlijnen voor verzekeringsartsen. Ook moet er meer aandacht komen voor het ontwikkelen van instrumenten die de gevolgen van moeilijk objectiveerbare aandoeningen als pijn en vermoeidheid kunnen meten.

● In het belang van de werknemer met moeilijk objectiveerbare aandoeningen kan de verzekeringsarts meer worden aangespoord om gebruik te maken van de mogelijkheden die de wet biedt, zoals het instellen van een arbeidsduurbeperking.

● Met behoud van de eigen taakstelling zouden artsen meer moeten samenwerken en kennis moeten nemen van elkaars standpunten, zodat abrupte overgangen voor de cliënt worden voorkomen. Een betere communicatie in de artsenketen (huisarts, behandelaar, bedrijfsarts en verzekeringsarts) komt ten goede aan het herstel van de cliënt.

● Het ligt voor de hand bij de parlementaire behandeling van het nieuwe arbeidsongeschiktheidsstelsel aandacht te besteden aan de problematiek van (mensen) met moeilijk objectiveerbare aandoeningen.

bron:Stichting de Ombudsman d.d.1-4-2005; bewerking: Whiplash Internetwerken