HILVERSUM - Artsen van uitkeringsinstantie UWV komen in gewetensnood door de strenge criteria die de politiek heeft gesteld aan de WAO. Dat heeft Jan Hein Weijers, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Verzekeringsgeneeskunde (NVVG), gezegd in het tv-programma Zembla.
De artsen zitten 'aan de grens van het arts zijn', omdat veel ernstig zieke mensen toch weer aan het werk moeten als gevolg van de nieuwe richtlijnen.
Niet luisteren
Weijers stelt dat de politiek niet meer luistert naar wat er in de praktijk gebeurt bij de herkeuringen. "Balkenende en De Geus weten niet meer waar ze het over hebben als ze praten over eigen verantwoordelijkheid van mensen." Sinds de nieuwe richtlijnen in oktober van kracht zijn worden meer dan 300 duizend mensen herkeurd. Eerste cijfers hebben uitgewezen dat de helft van hen de uitkering geheel of gedeeltelijk zal verliezen.
Slecht slapen
De NNVG is een onderzoek begonnen naar de manier waarop artsen mentaal reageren op de herkeuringen. In Zembla liet een anoniem gebleven arts weten slecht te slapen. "Als keuringsarts ben ik ook een mens." Volgens hem kan het werk worden vergeleken met dat van een arts in een concentratiekamp.
Geen onderzoek
Vice-voorzitter van de Raad van Bestuur van het UWV Annette Dümig stelt dat er geen reden is voor de uitkeringsinstantie te onderzoeken hoe groot de problemen onder artsen zijn.
bron: Novum d.d. 22-4-2005; bewerking: Whiplash Internetwerken
De nieuwe keuringscriteria voor de WAO zijn zo streng dat UWV-artsen in gewetensnood komen. Volgens NVVG-voorzitter J.H. Weijers zitten verzekeringsartsen 'aan de grens van het arts-zijn' omdat de nieuwe keuringscriteria voor arbeidsongeschiktheid zo rigide zijn dat veel mensen die ernstig ziek zijn, toch hun uitkering verliezen en weer aan het werk moeten. De NVVG-voorzitter zegt dit in Zembla.
De Nederlandse Vereniging voor Verzekeringsgeneeskunde is een onderzoek begonnen onder UWV-artsen naar dokters die hiermee problemen hebben. Ook zegt Weijers in Zembla dat de inhoud van het werk van verzekeringsartsen is uitgehold en verschraald als gevolg van te ver doorgevoerde regelgeving. 'Den Haag' is volgens hem teveel de spreekkamer in gekomen.
Volgens Weijers is de politiek ongevoelig geworden voor wat er in de praktijk van de WAO-herbeoordelingsoperatie gebeurt. Sinds oktober vorig jaar worden ruim 300.000 mensen opnieuw gekeurd. Uit de eerste cijfers blijkt dat de helft van de arbeidsongeschikten de uitkering deels of geheel verliest.
'Balkenende en De Geus weten niet meer waar ze het over hebben als ze praten over eigen verantwoordelijkheid van mensen. Laat ze in godsnaam eens een keer een dag meelopen in de spreekkamer bij het UWV en zien dat daar de meest kwetsbare mensen zitten die je niet door hun uitkering af te pakken zomaar weer aan het werk krijgt. Ik vind het schandalig. Er is geen enkel oor voor. Het is een doordenderende trein.'
Zembla haalt in het programma een anonieme UWV-verzekeringsarts aan die slecht slaapt van de gevolgen van de strenge keuringen. 'Als keuringsarts ben ik ook een mens,' schrijft hij. De arts vergelijkt zijn keuringen zelfs met het werk van een concentratiekamparts. 'Bij binnenkomst werd al de selectie gemaakt. Deze vervelende parallel is momenteel aan de orde in mijn werk.' Hij stelt dat menig collega er ook zo over denkt. 'We staan met de rug tegen de muur. Bij onze leidinggevende is dit onbespreekbaar.'
Het UWV ziet geen reden om te onderzoeken hoeveel artsen met problemen rondom de nieuwe criteria in de WAO rondlopen. A. Dümig, adjunct-voorzitter van de Raad van Bestuur van het UWV, zegt in Zembla niet te geloven dat er groepen artsen met gewetensbezwaren rondlopen.
Misschien heb ik wel het gevoelsleven van een blok beton hoor, maar ik begrijp hier iets niet.
Ziekte en gebrek en daarvoor willen betalen in de vorm van een WAO uitkering zijn twee verschillende zaken. Denk ik.
Maw. als de regering vindt dat het WAO stelsel te duur werd, was het voldoende geweest mensen niet "goed te keuren"/te suggereren dat mensen genezen zijn, doch simpelweg te stellen dat "wij met z'n allen", de Staat dus, die kar niet meer kan/wil trekken.
Daar had je helemaal geen medische herkeuringen voor nodig gehad. Wel een financiele.
Gewoon al die mensen recht geven op bijstand zonder inlevering van autootjes,huisjes, spaarcentjes etc.
Maar ja, dat zou dan ook gelden voor al diegenen die nu wel een WAO uitkering houden omdat ze voordien zoveel verdienden dat het werk dat ze nog wel kunnen, een voormalig directeur met "burnout" kan wellicht uitstekend in de platsoendienst werken, qua inkomsten zo weinig oplevert dat ze automatisch toch "de volle WAO mep" (blijven)vangen.
Los van het feit of de criteria te streng zijn is er een enorme kans gemist in mijn ogen om ook maar een beetje draagvlak te kunnen krijgen.
Als de regering van mening is dat vele mensen met WAO ook zouden kunnen werken dan had men minstens moeten zeggen: sollicitatieplicht met behoud van WAO.
Men merkt snel genoeg dat werkgevers niet staan te trappelen en daarnaast dat men dan een enorm overschot krijgt op de arbeidsmarkt.
Men verlicht de betreffende groep WAO-ers tot een jaar lang regelmatig solliciteren en daarna kijken of een en ander wel zin heeft gehad.
Op het moment dat een WAO-er werk kan krijgen zonder in inkomen achteruit te gaan en hij het met zijn/haar problemen kan uitvoeren zal die het in 90% van de gevallen niet nalaten.
Je bent op deze manier alleen een stuk eerlijker bezig dan de manier waarop de mensen nu letterlijk naar de donder worden geholpen.
Het is zomaar een ideetje