Eindelijk heb ik toch maar de stap genomen om er met mensen over te praten die mij misschien wel begrijpen.
Ik heb ook het idee dat mijn omgeving wel met me meeleeft: Zo van doe maar rustig aan he? En hoe is het met je nekje?
Terwijl zij mij niet zien als ik na een dag vol inspanning niet meer kan.
Ik voel mee een grote aansteller en weet niet wat er allebei bij hoort..
van mijn huisarts wordt ik niks wijzer en die zegt alleen: houd maar rust en mijn fysio is een erg fijne vrouw en zij massert het heerlijk maar als ik van haar terug kom kan ik de komende 2 dagen niets meer.
Ik heb nu volgende week een afspraak met een neuroloog in het ziekenhuis en ik hoop dat hij mij verder kan helpen want ik ben ten einde raad!
Ik weet niet wat ik wel en niet mag en dan heb ik het gevoel dat het goed gaat als ik niets doe en dan probeer ik toch die zware boodschappen te doen en toch te stofzuigen maar dan heb ik die avond 3 x zoveel pijn.
Heeft iemand tips voor mij wat ik wel en of niet mag en kan doen?
Ik hoop het echt!
Ik ben trouwends ruim een maand geleden met 120 km per uur de vangrail ingereden en heb dus een flinke klap gemaakt.
Mijn auto is totalloss en ik dacht er met alleen een beetje pijn in mijn nek ervanaf te zijn gekomen...maar niet dus!