inderdaad, ik kan beamen wat al gezegd is. het leerproces vraagt geduld, doorzettingsvermogen én handigheid! geduld niet alleen voor de ouders die spannend zitten wachten tot kindje echt gaat eten, maar vooral ook voor het kindje zelf. eva krijgt nu sinds een maand en een week rapley en ze krijgt af en toe wel wat binnen, maar nog niet bijster veel natuurlijk. dat is niet erg, het komt wel. maar wat het extra moeilijk maakt voor haar, is dat veel dingen veel te glibberig zijn om goed vast te houden: ze wil dan wel, maar het glijdt gewoon uit haar handjes. de dingen die ze momenteel graag lijkt te eten, zijn die dingen die ze beter kan pakken: brocoli, een broodkorstje, watermeloen (is sappig maar niet glad van textuur), die dingen. in de mango van daarnet had ze heel veel zin, maar het lukte haar echt niet alleen: ik heb toen op haar geleide de mango zelf gegeven, niet 100% rapley dus maar met haar handjes rond mijn hand zodat ze zelf aangaf wanneer ze weer wou toehappen... als iemand een tip heeft die ons kan helpen met die glibberige dingen...?
tweede nadeel vond ik zelf dat ze niet met lepel leert eten terwijl ze dat toch ook moet leren. goed, blijkbaar leren ze dat met rapley gewoon later, maar eva krijgt nu op de kribbe sinds deze week groente/fruitpap en leert zo dus ook de lepel. (in de kribbe at ze trouwens dadelijk een half bord op waardoor ik wat in de war was over wat ze nu eigenlijk zelf het liefst zou willen). de 2 combineren lijkt me het beste. mijn bedoeling is immers vooral dat ze veel dingen leert eten, én dat ze met ons mee kan eten. thuis doen we sowieso wel rapley, maar als we stoemp eten, zal ik die gewoon met de lepel geven...
derde nadeel, maar daar redeneer ik eigenlijk fout en een tikkeltje egoïstisch, is dat ze niet gauw ECHT iets binnen hebben en dus nog lang evenveel melk nodig hebben als je zelf uit werken bent. dat betekent dus nog lang en veel kolven. ik weet dat ze de melk nodig heeft maar zou het best fijn vinden als ze overdag al eens een hongertje kon stillen met wat vaste voeding, zodat de 'kolfdruk' wat lager lag, en dat ze het dan s avonds gewoon aan de borst inhaalt. maar dat is dus nog niet zo, behalve in de kribbe, waar ze na een half bord groentepap haar flesje niet meer uit krijgt natuurlijk (wat ik dan ook weer niet goed vind, wat doe ik moeilijk...!).
alleszins: ik kijk heel erg uit naar de dag dat ons geduld beloond wordt en dat ons meisje kan mee eten, dat moment moet voor haar ook echt fantastisch zijn! laatst waren we een dag aan zee, en dankzij de borstvoeding konden wij lekker de hele dag buiten zijn en moesten we niet op zoek naar een microgolf. dat gevoel van vrijheid heb ik met rapley ook.... (al nemen andere mensen dan gewoon zo'n potjesvoeding mee...)
lang bericht geworden... veel succes alleszins! ik zit net zo in mekaar: eerst goed lezen, wikken, wegen...
groetjes,
anne
|