we geven ons meisje nu een maand bijvoeding volgens rapley. op het kdv popelen ze om te beginnen met het lepeltje, en we zullen ze maar laten doen denk ik. maar de verzorgsters hadden nog nooit van rapley gehoord (vreemd eigenlijk), ze waren wél geïntigreerd dus wil ik hen er wat meer over vertellen / laten lezen maar het ontbreekt me aan tijd om iets in mekaar te steken.
ik las een aantal weken terug van een mama die dit ook had gedaan dus ik hoopte misschien een tekst van iemand te moegen recycleren? ik las toen ook van er foto's bij te doen, wat ik ook een goed idee vond en dus ook ga doen...
Hoi Anne,
ik heb op een A4-tje (met een leuke foto van een etende Sterre) even kort vermeld wat we belangrijk vinden, en verder voor meer details verwezen naar dit artikel: http://www.borstvoeding.com/voedselintroductie/vast-voedsel/introductie-van-bijvoeding.html dat ik ook had uitgeprint en achter mijn A4'tje gehecht. Zo konden de verschillende leidsters heel in het kort lezen waar het om gaat, en als ze wat meer tijd hadden nog eens verder kijken. Sterre was toen net begonnen een beetje te eten en de eerste dagen op het KDV ging het juist weer niet, waar ik zelf wel een beetje onzeker van werd. Maar goed, ik had afgesproken om eerst drie weken alleen a la Rapley fruit te geven en beloofd dat we daarna "desnoods" terug konden naar gepureerd, om te voorkomen dat ze te snel weer naar het lepeltje zouden grijpen. En gelukkig ging Sterre twee weken later als een trein
Dit was onze tekst:
---
Beste E, T en S!
Hierbij dan de beloofde informatie over het ‘eten van hele stukken’ (volgens de Rapley methode). Sterre kan het al een klein beetje, maar is vooral nog aan het proeven en oefenen. Sommige dingen gaan linea recta naar de grond, maar dat hoort erbij (geen zin, genoeg, leuk spelletje, niet lekker? Wie weet).
Willen jullie Sterre met de andere kids aan tafel zetten (als ze niet te moe is of slaapt), haar mouwen opstropen en het zachte fruit in repen of flinke stukken aan haar geven? Twee of drie stukken is voorlopig genoeg, ze eet toch nog nauwelijks. Voor haar op tafel leggen of aanbieden zodat ze het aanpakt kan allebei. Appel is te hard, maar kan zonder schil zacht gemaakt worden in de magnetron – wel goed laten afkoelen! Broodkorsten van bruin brood vindt ze heerlijk, dat kun je haar ook geven, zonder beleg.
Wij vinden het volgende belangrijk:
- het is ‘maar’ bijvoeding, het geeft niet als ze weinig binnenkrijgt (Sterre krijgt, als ik thuis ben, nog voornamelijk borstvoeding en komt daardoor niks tekort). Het gaat erom dat ze kan oefenen en als ze eraan toe is, gaat ze vanzelf meer eten.
- Sterre heeft de leiding! En knoeien mag.
- ze heeft even de tijd nodig, maar ze mag niet alleen gelaten worden met het eten, om risico’s te vermijden.
- We hebben het nog niet meegemaakt, maar stel dat ze moet kokhalzen omdat er een stuk achterin de keel komt dat ze nog te groot vindt, geen paniek. Moedig haar maar aan om het uit te spugen. Bij echt verslikken wel ingrijpen (maar die kans is maar klein, zoals uit de informatie hierachter blijkt).
Wij zijn niet zo strikt dat ze helemaal geen gepureerd eten meer mag, maar ik wil toch de komende plm. drie weken proberen hoe het gaat als ze alleen stukken krijgt terwijl ze de andere kinderen ziet eten. Daarna zien we verder. Dank voor de medewerking!
---
Ik heb destijds vanalles geplakt en geknipt uit de FAQ's etc. Ik heb het aangevuld met wat foto's uit de praktijk en erbij gezet hoe ze het beste welk fruit kunnen geven (beginnen met banaan en zachte peer). Dit hebben we eerst een aantal weken thuis geoefend en toen daar pas begonnen. We hebben ook een schriftje meegegeven waarin we telkens de "uitleg" bij nieuw fruit etc. gaven (indien nodig) en waarin ook zij bepaalde dingen konden zeggen of schrijven. Dit vonden zij wel erg prettig omdat aan het einde van de dag bepaalde dingen vergeten waren.
Dit is/was mijn tekst: (hier en daar "vet" en "onderstreept")
NAAM KIND DATUM
Deze methode houdt in dat de baby zelf bepaalt wat en hoeveel hij eet. Het eten wordt niet gevoerd, maar ongepureerd in de hand gegeven.
Is er gevaar voor verslikken?
Elke manier van voeden kan onveilig zijn. Het is belangrijk dat je je kindje, net als altijd, in de gaten houdt. Baby's laat je niet alleen als ze eten. Misschien is het eten van ongepureerd eten wel minder riskant dan de gepureerde, klassieke hapjes. Want we verslikken ons gemakkelijker in vloeistof dan in vast voedsel. Bij baby's is dat hetzelfde. Verslikken gebeurt als je tegelijkertijd kauwt en ademt. Je verslikt je het snelst als je onverwacht iets achter in je keel krijgt. Dit is het makkelijkst met vloeibare dingen, of eigenlijk met alles wat we opzuigen. Jonge baby's die gewend zijn aan zuigen, doen dat ook met voedsel op een lepel. Zij doen dit niet met eten wat zij zelf in hun mond stoppen.
Baby's zijn op een bepaald moment in staat om eten in hun mond te stoppen en te kauwen voordat zij in staat zijn om het naar achter te bewegen en te slikken. Daarom is het het beste om alles aan de baby over te laten en er voor te zorgen dat hij goed rechtop zit. Baby's van zes maanden zijn trouwens onhandig: ze kunnen geen kleine stukjes oppakken, maar alleen grote stukken. Ook de pakmotoriek moet zich ontwikkelen. Tegen de tijd dat ze erwten of rozijnen kunnen pakken zijn ze ook al heel bedreven in het eten. En zeker als je ze de gelegenheid hebt gegeven om te oefenen.
Enkele tips
Wees er zeker van dat je baby gesteund in een rechtop positie
Begin met het aanbieden van eten dat babyvuist groot is, liefst in een boogvorm. Geef hem zo veel mogelijk, vooropgesteld dat het geschikt voor hem is, hetzelfde soort eten dat jij eet, zodat hij zich betrokken voelt bij wat er gaande is.
Haast je baby niet. Laat hem het tempo bepalen van wat hij doet. In het bijzonder, laat je niet verleiden om hem te 'helpen' door dingen voor hem in zijn mond te stoppen. Als het nodig is, helpen we Jelle wel een beetje door het “stuk eten” vast te houden en voor zijn mondje te houden. Hij begint dan vaak wel te eten.
Verwacht niet van een jonge baby om een stukje voedsel helemaal op te eten - denk eraan dat hij de vaardigheid om eten dat in zijn vuist zit te bereiken nog niet heeft ontwikkeld. In het begin eten ze nog niet zoveel, maar dat hoeft ook niet!
Laat je baby niet alleen met zijn eten.
Het eten zal niet zo netjes gaan als dat je je kindje voert. Maar dat hoeft ook niet. Kleren en slabbertjes mogen best vies worden.Je zult prettig verrast zijn door hoe snel je baby leert te eten met heel weinig troep!
Geniet ervan om je kind te zien leren over eten - en zijn vaardigheden te zien ontwikkelen met zijn handen en mond tijdens dit proces!
Morgen is de eerste wendag van onze zoon NN (bijna 9 maanden gecorrigeerd, eind juni twee maanden te vroeg geboren). Ik ben een tekst aan het maken voor het kdv, niet alleen over eten maar ook over slapen etc. Ik denk dat ik overmorgen de tekst meegeef.
Hieronder zet ik alvast wat ik nu heb opgeschreven. Jullie commentaar is welkom!
Het is al heel nuttig om te zien hoe jullie dat hebben gedaan, ik zal daar zeker wat van overnemen. Bijv. dat de baby tijdens het eten niet alleen gelaten mag worden - ik dacht dat dat vanzelfsprekend was?!
Wij doen niet 100 % Rapley, mijn tekst gaat meer over hoe wij het doen en willen, niet over de Rapley-methode.
Het moeilijkst vind ik de instructies over wanneer en hoeveel flesvoeding toedienen.
Wij doen het thuis een beetje op ons gevoel, en als ik er ben op bv te geven is het weer anders dan wanneer ik er niet ben. Bovendien proberen wij de kunstvoeding wat af te bouwen en zijn dus een beetje aan het uitproberen (ik combineer noodgedwongen borst- en kunstvoeding).
NN is een moeilijke inslaper, vooral als hij niet genoeg heeft gedronken; het liefst valt hij aan de borst in slaap.
Ik ben heel benieuwd hoe het gaat op het kdv!
Hieronder mijn voorlopige tekst. Belangrijke delen heb ik vet gemaakt, maar dat komt hier niet goed over.
Het is een lange tekst, maar vooral bedoeld als naslag. Ik heb het meeste mondeling al verteld.
Groet,
HH
---------------------------------
ETEN
methode
N’s hoofdvoedsel is borstvoeding aangevuld met kunstvoeding (door de vroeggeboorte heeft H helaas niet genoeg melkproductie). Wij geven voorlopig alleen kunstvoeding mee, en bewaren de gekolfde moedermelk voor thuis – dat lijkt ons het handigst.
Daarnaast eet N vast voedsel als bijvoeding. Dit is nog steeds BIJvoeding, de ene dag meer dan de andere. Wij laten N vooral zelf met zijn handen stukken geschikt voedsel eten en volgen min of meer de “Rapley-methode” zoals die is uitgewerkt door kinderdiëtist Stefan Kleintjes (zie zijn boek Eten voor de kleintjes: Van borst tot boterham en www.borstvoeding.com). Daarnaast geven wij af en toe ook geprakt eten of biologische babyvoeding uit potjes, met een lepeltje. De bijvoeding is in de eerste plaats een oefening en leerproces, voor alles wat erbij komt kijken: zitten, pakken, bijten, kauwen, slikken, verteren, proeven, ruiken... Het leren en het plezier is belangrijker dan de hoeveelheid voedsel die hij binnenkrijgt.
Het belangrijkst is dat wij niet willen dat hem eten wordt opgedrongen, maar uitgaan van zijn eigen belangstelling/zin/initiatief. Dit bevalt ons heel goed. Wij leggen stukken eten voor hem klaar die hij zelf pakt en in zijn mond stopt (of niet, als hij geen zin heeft, dan laten we het zo). Soms reiken we hem stukken aan die hij zelf aanpakt. Er valt wel zo een en ander op de grond.
Het voeren met een lepeltje doen we zo: we houden het lepeltje voor hem. Als hij zin heeft, dan opent hij zijn mond en pakt het lepeltje vast en brengt het naar zijn mond. Wij blijven het lepeltje vasthouden om hem te helpen, maar volgen zijn beweging. N grijpt vaak met zijn hand in de puree op de lepel, en smeert die hand vervolgens aan zijn kleren, gezicht, haar, de tafel, onze kleren... het wordt dus een smeerboel.
N begrijpt de functie van een bord nog niet. Hij pakt het bord en stopt het in zijn mond, of draait het om, of gooit het op de grond. Wij vinden hem nog te jong om te begrijpen waar een bord voor dient. Daarom bieden wij hem de stukken eten aan door deze op de schoongemaakte tafel voor hem neer te leggen. Puree en prutjes doen wij in een kommetje dat wij buiten zijn bereik houden. We scheppen wat op met een plastic lepeltje en houden dit voor hem, zodat hij het kan pakken en naar zijn mond kan brengen (we houden ook zelf de lepel vast). Laatst kon hij toch bij het schoteltje met puree, en veegde toen een handvol zelf in zijn mond: ook een goede methode!
Na het eten houden wij even kort zijn handen onder de kraan (dit vindt hij leuk) en drogen deze af. Dit vinden wij de handigste manier om zijn handen schoon te maken. N vindt gepruts aan zijn gezicht, en ruw zijn gezicht afvegen, niet leuk. Maak er alsjeblieft geen drama van, maar zoek een manier die hij prettig vindt. Wij vinden het niet erg als N thuis komt met een vies gezicht. Belangrijk vinden wij respect: behandel hem niet als een ding, maar als een mens; als je iets gaat doen wat hij niet leuk vindt, vertel hem wat je gaat doen, kijk hem aan, zeg dat hij dit niet leuk vindt maar dat het toch belangrijk is dat het gebeurt, dat je voorzichtig bent en dat het niet lang duurt. (Idem voor bijv. neusdruppelen.) Er is in het ziekenhuis enorm veel pijnlijk “geprutst” met N (infusen, neussondes, monitorplakkers, etc.), wij willen hem nu een andere kant van het leven laten meemaken...
Wij volgen het “rustige” voedselintroductieschema van Stefan Kleintjes (zie bijgevoegde kopie) en gaan daarbij uit van zijn gecorrigeerde leeftijd. Zover wij weten is N nergens allergisch voor. Wel had hij moeite met zijn stoelgang. Het bevalt ons goed om de voedselintroductie rustig op te bouwen. Verder geven we zo min mogelijk toegevoegd zout en suiker.
We zullen jullie geregeld een update geven van N’s voedingsgewoonten, soorten voedsel en hoeveelheid. Geleidelijk aan wordt het vaste voedsel steeds belangrijker en steeds meer uitgebreid.
Ons uitgangspunt is dat N goed en puur voedsel moet krijgen, goed van kwaliteit en smaak, dat geschikt is voor een baby. Wij geven bij voorkeur biologisch voedsel, maar zijn daar niet dogmatisch in. Margarine, smeerworst, smeerkaas, jam met veel suiker en fantasiehagelslagvarianten vinden wij geen goed en smaakvol voedsel, wij eten dit zelf niet en willen dit ook niet aan N geven. (Zie de bijlage over smeerworst en smeerkaas, deze worden tegenwoordig door het Voedingscentrum afgeraden.)
Als jullie het niet aandurven om N zelf vast voedsel in stukken te laten eten, dan moeten jullie dit vooral niet doen. Jullie moeten je er zelf comfortabel bij voelen. Als jullie liever geprakt of gepureerd voedsel willen geven, vinden wij dat prima. Wel vinden wij het noodzakelijk dat hij het eten niet in zijn mond gestopt krijgt, maar dat hij dit zelf kan bepalen (zoals boven beschreven).
houding
Om verslikken te voorkomen mag N alleen eten als hij goed rechtop zit, bij voorkeur aan tafel, in een kinderstoel of op schoot, of ev. met hulp zelf zittend op de grond. Hij mag niet in een wipstoel of kinderwagen eten, en zeker niet liggend. Als N moe is van het rechtop zitten, dan is het eten dus afgelopen.
De fles krijgt N half liggend op schoot.
Melk en drinken
N krijgt alleen moedermelk en kunstvoeding (opvolgmelk 2). Hij krijgt nog geen gewone melk of yoghurt. Een likje yoghurt of kwark voor de smaak (bijv. met brood of groente) mag wel. Wij zijn van plan om N nog lang borstvoeding te geven (bij voorkeur tot 2 jaar) en de kunstvoeding zo mogelijk af te bouwen. Het vaste voedsel zal geleidelijk aan steeds belangrijker worden.
N drinkt daarnaast alleen water, een paar slokjes uit een tuitbekertje of glaasje (met hulp). Dit knoeit wel. N krijgt van ons water uit de fles als hij ziek is, bij heel warm weer of onderweg. Wij geven N geen thee, vruchtensap of diksap, en willen liever niet dat hij dit krijgt aangeboden. Water is gezond, lekker, makkelijk en goedkoop. Maar als jullie de indruk hebben dat hij te weinig drinkt omdat hij geen water lust, dan willen we graag overleggen over alternatieven.
N krijgt voeding/drinken naar behoefte, maar wij proberen wel een “losse structuur” aan te houden. N mag zoveel en zovaak borstvoeding als hij wil. Bijvoeding en kunstvoeding proberen we meer te structuren. Maar dit is lastig als H er niet is en hij geen borstvoeding krijgt. Let dan vooral op wat N zelf aangeeft, hij bepaalt heel goed hoeveel hij neemt (maar houd liefst wel bij hoeveel hij krijgt).
Thuis krijgt N vaak borstvoeding vlak voor en na het slapen, en kunstvoeding na de maaltijd (ca. 8.00, 12.00, 16.00, 19.00) of voor het slapen. Hij is de laatste tijd soms een beetje lastig: het ene moment wil hij niet drinken, een half uur later opeens wel. Daar doen wij niet moeilijk over. Let wel op dat kunstvoeding niet te lang mag staan, maak zo nodig nieuwe aan. Wij vinden het niet erg als er kunstvoeding wordt weggegooid. Melk drinken voor het slapen is belangrijk voor N.
Tijdens het eten van vast voedsel bieden wij water aan, en na het eten kunstvoeding.
Wij stellen het volgende schema voor bij het kdv:
- 's ochtends na het fruithapje of voor het slapen ev. nog wat kunstvoeding, afhankelijk van wat hij eerder die dag gehad heeft en wat zijn behoefte is.
- na de lunch of voor het slapen ca. 100 ml kunstvoeding, afhankelijk van hoeveel hij gegeten heeft
- om 16.00 uur i.p.v. yoghurt of na het middaghapje voor het slaapje ca. 100 ml kunstvoeding.
Geef zo nodig wat meer kunstvoeding, m.n. voor het slapen.
30 ml water + 1 schepje = 33 ml kunstvoeding
60 ml water + 2 schepjes = 66 ml kunstvoeding
90 ml water + 3 schepjes = 100 ml kunstvoeding
120 ml water + 4 schepjes = 133 ml kunstvoeding
150 ml water + 5 schepjes = 166 ml kunstvoeding
Fruit
N houdt heel veel van banaan en zachte sappige peer. Hij kan banaan en peer goed zelf eten. Hij krijgt tamelijk grote geschilde stukken aangeboden, die pakt hij en dan hapt hij er vanaf. De banaan moet wel goed rijp zijn, anders krijgt hij verstopping.
Verder eet N ook graag: meloen, gekookte appel, avocado.
N mag ook eten: abrikoos, duindoorn, kers, perzik, verse pruim, rozenbottel, stoofpeer – maar wij hebben hem dit nog nooit gegeven.
Wij gaven N laatst wat perzik, maar na een paar stukjes wilde hij dit opeens niet meer en schraapte zijn keel. Wij vragen ons af of hij allergisch voor perzik is (vader is allergisch voor perzik, pruim, abrikoos, nectarine etc., dit geeft een onaangenaam gevoel in de mond).
Zie verder het bijgevoegde voedingsschema.
Bij het fruit moeten de schil en de pitten verwijderd zijn.
Brood
N eet zelfstandig stukken bruin brood met of zonder korst. N sabbelt ook graag op rijstwafel (zonder zout).
Wij willen NIET dat er stukjes brood in zijn mond of wang gestopt worden. Laat hem het brood zelf (aan)pakken en zelf in zijn mond doen.
Bruinbrood heeft de voorkeur. N mag geen brood met pitjes, brokjes of stukjes.
N eet droog brood, of besmeerd met:
- roomboter
- milde olijfolie
- kwark
- geprakte banaan
- geprakte avocado
- vruchtenmoes
- fruithapje
- groentehapje
- pure appel- of perenstroop (zonder toegevoegde suikers)
Over een paar weken mag N ook pure pindakaas en tahin (zonder zout en andere toevoegingen), wij zullen dan een pot bij jullie neerzetten.
N mag met mate jonge kaas, maar hij lijkt daar van te gruwen. (Hij rilt.) Geef hem dat dus maar niet.
Zie verder het voedingsschema.
Groente
Wij geven N meestal bij de lunch wat gekookte groente (meestal uit de magnetron) of avocado. Maar als hij dat bij het kdv niet krijgt, is dat geen probleem, dan proberen wij het hem ’s avonds nog te geven. (Misschien gaan we wat zakjes met ingevroren gare pompoenblokjes meegeven die jullie alleen hoeven te ontdooien.)
Zie voor de soorten groente het bijgeleverde voedselintroductieschema.
N eet graag zelfstandig gekookte stukken: wortel (niet te vaak geven i.v.m. verstopping), pastinaak, pompoen, avocado, aardappel, bataat, asperge, rode biet (niet te vaak i.v.m. nitraat). Paprika, courgette, bloemkool en koolrabi (niet te vaak i.v.m. nitraat) heeft hij ook wel gegeten. Broccoli is niet zo’n succes maar mag hij wel. De groente moet goed gaar zijn.
N mag nog niet eten: boerenkool, mais, prei, savooienkool, spitskool, ui, witte en rode kool.
Het is goed om een beetje boter of olie aan de groente toe te voegen. Soms doen wij er een klein beetje kwark bij voor de smaak (hij lijkt dat lekker te vinden).
Vandaag was de eerste wendag op het kdv. Het is een verticale groep, van 0-4 jaar, er zijn max. 3 baby's van onder een jaar in een groep. Ik was aanwezig bij het fruit eten om 9.30 en deels bij de lunch om 11.30.
Er werden helemaal geen prutjes/potjes/pureetjes gegeven, er werd niet gevoerd met lepeltjes.
Bij het fruit eten zaten we allemaal aan tafel en schilde de leidster banaan, peer, appel, ze kregen allemaal stukken als ze wilden. De kleinste baby die net kon zitten, kreeg kleine schijfjes banaan, de rest grotere stukken. Er was een kind van een jaar of twee die geen stukken wilde eten. Daar werd goed mee omgegaan, vond ik. Hij kreeg een stukje banaan dat hij de hele tijd in zijn hand hield en waar hij voorzichtig naar keek en aan rook. Hij werd bij het eten betrokken maar er werd hem niets opgedrongen, en er werd niet te veel aandacht aan geschonken. En hij kreeg dus geen puree.
Daarna werd er water gedronken.
Bij de lunch was er brood met het geijkte beleg (ugh wat onsmakelijk, ik zou dat nooit zelf willen eten: dat typisch Nederlandse opgeblazen bruinbrood, margarine, smeerkaas, Philadelphia kruidenkwark, smeerworst, vegetarische smeerworst, goedkope appelstroop, gelukkig ook tomaten; gezien de norm in kdv-land dus eigenlijk wel o.k.). Ze aten allemaal zelf het brood met de handen, ons zoontje kreeg ook een stukje.
Ik vermoed dat ze geen zin in potjes, puree en lepeltjes hebben omdat dat teveel gedoe is...
Misschien dat in verticale groepen vanzelf als meer eten in stukken gegeven?
ik begrijp dat het je alleszins is meegevallen op het KDV? Gelukkig maar. Er is vaak toch meer mogelijk dan je misschien van tevoren denkt. Altijd goed om eerst eens aan te horen wat de gewoontes zijn om pas dan te vertellen hoe jij het graag zou willen.
Ik kan me voorstellen dat in een verticale groep al fruit in stukjes wordt gegeven aan de dreumesen die het kunnen aanpakken, en de baby's in diezelfde groep eerder dan in een echte babygroep meedoen (zodra ze mee aan tafel kunnen) omdat het toch makkelijker is ze zoveel mogelijk hetzelfde te behandelen. Maar goed, ik lees hier ook wel andere verhalen.
Maar dat komt dus goed met NN op de creche! En hij gaat vast veel plezier hebben van het contact met de andere kindjes daar.
vandaag heeft ons meisje pap gegeten op het kdv... hmm...
May 15 2008, 11:45 PM
dank je allemaal voor de antwoorden. ik vind jullie zo moedig dat jullie zo eerlijk durven communiceren hoe jullie het graag willen, ik wil niet als 'lastpak' overkomen (ben daar bvb al de enige met bv en zo laat bijvoeding én dan nog in stukken) en ben daarom te laf om ervoor op te komen...
ik heb de info nog niet kunnen bezorgen, maar heb het hen maandag beloofd. ik hoop stiekem dat het hen zo intigreert dat ze het toch eens willen proberen. of anders hoop ik dat ze -tegen dat ons meisje goed/beter stukken eet- toch nog stukken willen geven, bvb als ik het hen makkelijk maak door een boterham mee te geven of een stuk fruit voor te bereiden... maar ik durf er niet op te rekenen. (normaal ben ik echt niet zo'n watje, geloof me)
alleszins gaf ik hen vandaag dan toch maar groen licht om eens een papje met de lepel aan te bieden (ik ben er immers niet helemaal tegen, en ik ging er mss ook van uit dat eva het nog niet zou willen), maar... ze heeft blijkbaar erg goed gegeten, en dat voelt nu wel dubbel:
heeft ze zelf meer zin in papjes en ontzeggen we haar dat door rapley te volgen?
zal ze het nog leren op z'n rapleys nu met die papjes?
enzovoort
(ze hebben zelfs 2x pap gegeven, en daardoor heeft ze niet veel mm gedronken. volgende week ga ik alleszins vragen maar 1X pap aan te bieden...)
ik vind het een zalig idee van het kdv waarin de leidster met de kindjes aan tafeltje gaat, fruit schilt en stukjes uitdeelt...! lijkt me zo fijn...
Wij combineren het geven van stukken met af en toe een potje en pap. Dat zit elkaar helemaal niet in de weg. Onze zoon wil het liefst zelf eten. Ook als wij hem met een lepeltje voeren, laten we hem meedoen: hij pakt dan zelf de lepel en brengt die naar zijn mond (wij houden ook zelf de lepel vast).
Laatst leek hij niet meer zo'n zin te hebben om met een lepel te eten (stukken eten ging wel prima). Tot hij opeens met zijn hand in de prut schepte, zijn mond naar de rand van het bord bracht en de puree zo naar binnenschoof! Prachtig. Het bleek dus niet zozeer de puree waar hij geen zin meer in had, maar hij wilde het liever zelf doen.
Dus maak je geen zorgen als je baby af en toe pap krijgt: dat verpest je Rapley-eten helemaal niet. En als je geen pap met kv wilt: pap kan ook met mm of met water gemaakt worden.
Overigens wordt het bij ons veel meer een smeerboel met potjes en pap dan met stukjes. De puree/pap komt namelijk aan de handen en wordt dan overal op gesmeerd: op zijn eigen kleren, gezicht, haar, de tafel en stoel, en ook op mijn kleren. Met stukken eten wordt er alleen maar op de grond geknoeid, dat smeert niet zo makkelijk uit...
En ik heb dus van ons kdv de indruk dat ze het potjes voeren maar lastig vinden; het is makkelijker als de kinderen zoveel mogelijk allemaal tegelijk zelf eten.
Misschien kan dit argument helpen om je kdv te interesseren?
Ik heb ook wel eens het gevoel teveel eisen te stellen, heb bijvoorbeeld ook even getwijfeld over meegeven van beleg. Maar uiteindelijk besloten het toch te doen, en eigenlijk vinden 'die meiden' het allemaal geen probleem (is mij meermalen verzekerd). Er zijn ook kinderen die vanwege een allergie of religie andere voeding krijgen, en ze houden er allemaal rekening mee. En ieder hier die in goed overleg met de leidsters de Rapley-methode op het KDV weet te introduceren, helpt ook weer mee met de promotie van de methode, mooi toch? Zo breng je anderen op goede ideeen (hopelijk) en is het voor een volgende mama weer makkelijker haar 'eisen' te stellen.
bij ons KDV (verticale groep, 2 kids onder 1 jaar) hebben ze eerst stukken aangeboden maar toen die op de grond belandden hebben ze potjes gegeven. Thuis deden we dit ook zo: soms stukken, soms potjes.... dus ik vond het geen probleem.
Ik zou als je echt alleen RAPLEY wilt geven het gewoon eerlijk zeggen en de eerste brief vond ik persoonlijk nog het beste.
Het is geen al te lange brief en gewoon lekker persoonlijk.
Dwingend maar niet te.
Op een gegeven moment hebben ze Sem gewoon weer een stukje aangeboden en toen at hij het wel. NU krijg hij alles in stukjes.
Niet elk KDV doet moeilijk over rapley hoor..
Ik ben zelf babyleidster en heb een groep van 0-2 jaar ik schrik dan ook vaak van de berichten dat andere kdv`s (creche vind ik zo`n naar woord)moeilijk doen over rapley.
Ik heb mijn beiden meiden middels rapley mee laten eten en dat ging altijd prima, zo ook op KDV. Ik bied ouders het altijd aan maar veel ouders hebben liever gepureerd, een enkeling is heel blij als ze mij horen beginnen over rapley en dat zijn meestal de mama`s die BV geven. Uit mijn ervaring merk ik ook echt dat het gros van de ouders het liefst met 4 maandjes al aan de gepureerde hap willen, jammer vind ik dat en ik geef dan ook altijd mijn eerlijke mening.. Maar daar ging het niet om..
Kortom er zijn dus ook kdv`s die graag rapleyen..
Voor de aqndere kdv`s. geef de leidsters idd wat info wat ook ik merk aan andere collega`s dat ze bv niet eens af weten van het bestaan en blij zijn met de info die ik/andere ouder ze geven... menigeen raakt dan erg enthousiast.
groetjes Sandra
hey,
ik ben niet zo fanatiek dat het alleen maar rapley mag zijn eigenlijk, ik vind het zelfs goed dat ze het ook met de lepel leert! ik moet wel zeggen dat ik wat verrast was dat ze van de eerste keer een half bord geprakt had gegeten, en dat ik me daarom begon af te vragen of eva zelf misschien liever gewoon geprakt zou eten... maar goed, we zullen maar gewoon de beide doen hè!
bovendien vind ik wel dat we als ouders mogen aangeven hoe we het graag willen maar het moet ook allemaal haalbaar en doenbaar zijn voor het kdv (waarmee ik me niet uitspreek over wat nu beter haalbaar is: rapley of prakjes).
het is wél jammer dat niet alle kdv en cb's de methode kennen. ik vind het niet altijd makkelijk om dit uit te leggen en "weer anders dan de anderen" te zijn/doen, want zo denken sommigen er dan over. anderzijds kan ik het beter als een kans zien om hen iets nieuws te leren. ik verwacht niet van het kdv dat ze er dan sowieso mee beginnen, maar ik verwacht wel dat ze erover willen leren; snap je? dat ze dus niet dadelijk "nee" zeggen maar wel leergierig zijn, ervoor open staan. ik ben dus benieuwd wat ze van de tekst zullen vinden.
Hoi! Ik heb op het kinderdagverblijf verteld dat ik met stukjes wilden beginnen toen de leeftijd 6 maanden naderde; maar ook dat ik het eerst thuis zou proberen en wel zou aangeven als hij het een beetje kon. Na een week of twee durfde ik het wel aan dat hij op het kinderdagverblijf banaan zou eten, en heb ik verteld dat hij banaan mocht. Op verzoek van de leidsters heb ik informatie gegeven en ben ik er de eerste keer even bij gebleven en heb ik laten zien hoe ik banaan geef en dat mijn zoontje het ook echt kan. Dat vonden ze wel prettig - en ik eigenlijk ook wel. Nu vertel ik het telkens als ik thuis nieuwe dingen heb gegeven die hij ook op het kdv kan eten (fruit vooral),en ik leg uit hoe wij het thuis eten (met/zonder schil, in stukken etc). En.. ik krijg nu heel enthousiaste verhalen terug. Bijvoorbeeld toen het zo warm was en hij niet veel zin had om te drinken - toen hebben ze druiven gegeven (zonder schil): veel vocht, en dat at hij met smaak! Hadden ze onthouden van een andere keer. Of komkommer zonder de zaadjes, kort in de magnetron gestoomd. Kortom: ik ben erg blij dat ze met mij meedenken en het ook in de praktijk doen.
