Necati Doğru
(09.11.2005)
Paris'te cam fanuslar yanıyor!
Yanıyor... Yanıyor... Otomobiller yanıyor. Otobüsler yanıyor. Okullar yanıyor. Butikler, dükkânlar, marketler yanıyor.
Markette raflar.
Raflarda mallar.
Çeşit çeşit markalar.
Tür tür ürünler.
Dikkatli bak!
Derine dal!
İçine iyice gir!
Paris'te toplumdan, halktan, çoğunluktan tecrit edilmiş, cam fanus içinde yaşamaya sokulmuş ve öve öve göğe çıkartılmış zengin sınıfın düzeni yani "piyasa ekonomisi" yanıyor. Berlin duvarında komünizm ölmüştü, Paris gündüz kondularında (varoş diyen de var, getto diyen de...) rekabet, faiz, sermaye, piyasa ekonomisi yanıyor.
Analizciler.
Sentezciler.
Nefesi keskinler diyorlar ki; Paris şehrinin çeperlerine (varoşlarına, gettolarına) yapışmış yaşayan derileri daha az beyaz ve kendilerine "black-blanc-beurre" diye ad takılmış "Fransa'da yaşayan Kuzey Afrikalılar" Paris'te beyler altın uykularında uyurken sokakları süpürmüş, kirli pis işleri yapmış, katıksız Fransız'ın beğenmediği sektörlerde emekçi olmuş, Afrika'dan gelmiş anne-babaların çocukları isyan etti.
***
Kendi otomobillerini...
Kendi okullarını...
Kendi yuvalarını...
Kendi semtlerini; daha ileriye zenginlerin yaşadığı semtlere, Sarkozy'nin oturduğu eve kadar gidemedikleri ve "düzeni yakamadıkları" için aslında kendilerini yakıyorlar. Bütün mükemmel önerilere, yol göstermelere, örneklere rağmen nedense Afrika kanı taşıyan bu gençler, gerçek Fransız kanı taşıyan kendi akranları gibi iş bulamıyor, Paris'in içindeki okulları kazanacak başarıyı gösteremiyorlar. Rekabete girmeyi, zengin olup köşe dönmeyi beceremiyorlar.
Onlar mı beceremiyor?
Düzen mi izin vermiyor?
Komünizim Moskova'da çöktü, kapitalizm Paris'te yanıyor. Bu; "black-blanc-beurre" gençler; "ne rekabetten, ne faizden, ne özgür girişimden, ne fırsat eşitliğinden ve ne de küreselleşmeden" pay alabiliyorlar. "Fakirlik tuzaklarından kurtulmanın" yol ve yöntemlerini bulamıyorlar.
Kendilerini yakıyorlar.
***
Ayrımcılığa uğramış.
Yoksul.
Horlanan.
Aşağılanan.
Tepeden bakılan.
Dışlanan.
Ezilmiş-kaybetmiş-yenilmiş - gariban duygulardan kurtaramadıkları için "fakirlik tuzaklarının neler olduğunu" da araştırıp bulamıyorlar. Hiçbir mesajları, idealleri olmadan kendi mahallelerindeki otomobilleri, okulları, postahaneleri yakıyorlar.
Fransa düzeyinde ve Avrupa ölçüsünde "saygın
insan sayılabilmeleri" için iyi bir iş, biri kendinin, biri eşinin biri de evdeki hizmetlilerin olmak üzere en az 3 otomobil, 5 odalı bir ev, yemek ve temizlik için 2 gündelikçi, Nice'de yüzme havuzlu yazlık ev, Tahiti'de Le Meridien Hotel'de tatil yapabilecek gelir sahibi olmaları, çocuklarını 15 bin Euro'luk özel kolejlerde okutabilmeleri, canları sıkıldıkça St. Tropez, Sardunya ve Monte Carlo'ya gidebilmeleri gerekiyor. Bunları yapamadıkları ve yapabileceklerine dair bir umutları da olmadığı için "rekabet ve faize dayalı piyasa ekonomisini yakmak" istiyorlar. Şimdilik kendi mahallelerini yakarak tecrübe ediniyorlar.
Dikkatli bak!
Derinine in!
İçine gir!
Paris'te yanan nedir?
VATAN
http://entellektuel99.myfreebb.com/viewtopic.php?t=128