Ortadoğu’da şaşırtıcı gelişmeler yaşanıyor. ABD’nin Büyük Ortadoğu Projesi (BOP) adı altında bölgeye dayattığı işgal veya seçim demokrasisi -bize göre- ters sonuçlar vermeye devam ediyor. ‘Bize göre’ diyorum çünkü ABD’nin, İslamcıları BOP çatısı altında Amerikanlaştırma projesi güttüğü yönündeki kanaatlerim gün be gün artıyor.
Projenin ilk ayağını oluşturan Türkiye’de Erbakan’ın talebelerinden müteşekkil AKP iktidarı, ABD’nin bölgede yaymayı amaçladığı demokrasi için iyi bir malzeme oldu. Hatta Bush yönetimi Ortadoğu ülkelerinde AKP modelini o kadar gündeme taşıdı ki Arap başkentlerinde yapılan seçimlerde İslamcıların elde ettikleri başarılar getirilip yine AKP modeline dayandırılır oldu çok sıklıkla. Mısır’daki seçimlerde İhvan hareketinin parlamentonun beşte birini alması akabinde yazılı ve görsel medyada Türk modeli üzerinde duruldu ve derin tartışmalar yaşandı. Fehmi Huveydi karşılaştırmanın tutarsızlığını güçlü delillerle açıklarken Abdulmünim Said, İhvan deneyimini AKP’den çok Milli Selamet Partisi çizgisine yakınlaştırırken oldukça isabetliydi. Benzeri karşılaştırma şimdi Hamas ile AKP arasında yapılmakta.
Müslüman Kardeşlerin (İhvan) Mısır siyasetine ağırlığını koyması demokratik temsil açısından sevindiriciydi ancak ABD yönetiminden sıcak mesajlar alması ve BOP'un Mısır ayağını oluşturduğu yönündeki endişeler bu sevinci gölgede bırakır türdendi. İhvan’ın yanı sıra ‘Yeter’ hareketi gibi muhalif partilere destek sunmasıyla ABD iki amaç gütmüş olabilir. İlki altmış yıldır sırf Ortadoğu’da istikrar uğruna desteklediği diktatör rejimlerin çöküş sürecinde olduğunu anladı ve halkların gözdesi İslamcı partileri kazanmayı veya kendi potası içinde eritmeyi amaçladı. İkincisi ise muhalefetteki güçlü akımları destekleyerek 11 Eylülden bu yana istediği randımanı alamadığı bu entrikacı rejimlere göz dağı vermek ve tekrar yeni komplolarına ortak etmek.
Hamas Filistin’de haklı ve sürpriz bir başarı elde etti. Fetih hareketi yaşlılığı ve halkın taleplerine değil de Oslo anlaşmaları adı altındaki İsrail şartlarına boyun eğerek ve en önemlisi direniş kartını bırakarak seçimleri çoktan kaybetmişti zaten. ABD, İsrail ve Avrupa ülkeleri Filistin yönetimindeki bu çözülmüşlüğün farkındaydılar. Dolayısıyla askeri alanda diz çöktüremedikleri direnişi yani Hamas’ı siyasi zemine çekerek bitirmek niyetindeler. Filistin seçimlerinden önce gündeme gelen Batılı açıklamalar ve gazete haberleri, bu güdülen amacı ortaya koyuyor. Fetih hareketinin ve bazı adaylarının seçim kampanyalarında Amerikan desteği aldığına dair haberler ve ABD’nin Kudüs konsolosu sözcüsünün Fetih hareketine seçim yardımı yaptıklarına dair zemberek açıklamaları bence tesadüfi değil. Üstelik Avrupa Birliğinin ve ABD’nin Hamas’ın seçimleri kazanması durumunda mali desteği kesecekleri yönündeki açıklamalar da bu sürecin dışında tutulamaz. Sonuç ne oldu? Zaten direniş kartına sarılarak Filistinlilerin gönlünde taht kuran Hamas’a yönelik kamuoyu desteği doruğa çıktı. İsrail’in birkaç yıl öncesine kadar lider kadrosunu suikastlerle saf dışı etmeye çalıştığı ‘terörist’ bir örgüte bugün İsrail’i tanıması, silahlarını yani direnişi bırakması ve sözleşmesindeki ‘İsrail’in yıkılması’ bendini kaldırması şartıyla Telaviv, Washington ve uluslar arası toplum tarafından tanınma vaatleri sunulmakta.
Hamas gerçekten zor tercihler karşısında. Arafat’ın her zaman güçlülüğüyle övündüğü Filistin halkı da seçiminin zorluğunun farkında ve dolayısıyla Hamas’a düşen, Batılı baskılara ve şartlara boyun eğmek değil, askeri direnişle elde ettiği halk desteğini siyasi direnişle sürdürmek. Başta Filistin kartını İsrail ve ABD’ye karşı kullanma stratejisi izleyen İran olmak üzere bütün İslam ülkeleri Hamas üzerindeki Batı ambargosuna alternatif mali ve lojistik destek sunmalılar. Bazı Arap ve İslam ülkelerinin ABD ile olan stratejik ilişkileri sebebiyle İran’ın öncülük etmesi kaçınılmaz gibi görünüyor.
İşgal altındaki seçimlerin, diktatör Arap ülkelerinde bugüne kadar yapılan göstermelik seçimlerden daha demokratik ve sonuçları açısından halkların talepleri doğrultusunda gerçekleştiği görülüyor. Fakat Ortadoğu’da demokrasiyi yaymak gibi bir amacı ve gayesi olduğu iddiasındaki ABD yönetimi ve Batının, sandıktaki sonuçlara saygı göstermemesi farklı planları olduğunun göstergesi. Tek arzuları ise bu seçimlerin işgale meşruiyet kazandırması, ileriki dönemlerde müdahalede bulunacakları ülkelere model olması ve özgür seçimlerin sadece duymak istedikleri sonuçlara götürmesi.
Latin Amerika ülkelerinde ABD karşıtı sol akımların, Ortadoğu’da ise AKP, ‘Müslüman Kardeşler Hareketi’ ve son olarak Hamas gibi İslamcı parti ve örgütlerin iktidara gelmesi veya sandalye sayılarını arttırması, bölgedeki uzun soluklu Amerikan politikalarının iflasının ilanıdır. Yalnız stratejik araştırma merkezlerine milyarlarca dolar akıtan ABD’nin bölgeye yönelik planlarında istemediği sonuçlar alması da düşündürücü ve üzerinde kafa yorulmayı hak ediyor. Umarım bu makaledeki tespitimde yanılıyorumdur ve Washington bölgedeki yanlış politikalarının ağır bedellerini ödüyordur.
halilcelik1975@hotmail.com
http://www.dunyabulteni.net/yazi_detay.php?id=414&yazar=142
