บันทึกของฉัน- พิศาลกับชุดชั้นในของฉัน 2 ตอน

บันทึกของฉัน- พิศาลกับชุดชั้นในของฉัน 1.

วันนี้ฉันมาประชุม brain storm กับบริษัทที่พัทยา ฉันในหน้าที่ที่เป็นเลขา ต้องเตรียมงานกับหัวหน้าฉัน และทีมงานกัน เหนื่อยมากๆ ก่อนมาประชุมที่นี่ ก็ต้องเตรียมงานกันหนักมากค่ะ ตอนมาถึงหัวหน้าฉันก็สั่งให้ทุกคนไปรวมตัวกันที่ประชุมก่อน ให้ทิ้งกระเป๋าไว้ที่ Lobby ฉันก็รีบเข้าไปในห้องประชุม ทำหน้าที่ของตัวเองจนกระทั่ง 11 โมง ฉันเห็นว่าแต่ละคนได้ข้อสรุปแล้ว ฉันก็เลยขอตัวหัวหน้าไปเข้าห้องน้ำ แว๊บนั้นก็อยากเข้าห้องน้ำที่ห้องนอนของตัวเองที่ฉันก็ยังไม่รู้ ฉันก็เลยเดินไปถามที่ เคาน์เตอร์ว่าฉันและกระเป๋าฉันอยู่ห้องไหน ก็ได้คำตอบว่า 405 เป็นบ้านหลังเล็กๆอยู่ริมทะเล ฉันก็เข้าใจว่ากระเป๋าฉันคงจะไปที่ห้องแล้ว พนักงานที่เคาน์เตอร์บอกว่า มีผู้ชายคนนึง เขามาถามหากระเป๋าฉันและอาสาเอากระเป๋าฉันไปเก็บให้เพราะผู้ชายคนนั้นบอกว่าอยู่แผนกเดียวกัน และพักอยู่บ้านพักติดกับฉันที่เคาน์เตอร์เห็นป้ายชื่อที่หน้าอกผู้ชายคนนั้นชื่อ "พิศาล" ซึ่งก็คือเป็นวิศวกรคนนึงที่ชอบมาหลีฉันบ่อยๆ แต่ไม่ค่อยสนิทนัก ฉันก็งงๆ เดินไปที่ห้องที่พัก ไขกุญแจเข้าไปก็ไม่เห็นกระเป๋าของฉันฉันก็เดินไปมองๆที่ห้องพักข้างๆ เห็นรองเท้าวางอยู่ฉันก็เลยเคาะประตู เงียบ ไปพักนึง แล้วก้อมีเสียงตึงตังของล้ม แล้วก็มีผู้ชายนุ่งผ้าขนหนูใส่เสื้อยืดแบบลวก ๆ เดินมาเปิดประตู แวบแรกที่เขามองเห็นฉัน เหมือนเขาตกใจมากๆ ฉันขอโทษที่เรียกเขาเขา ก่อนจะถามหากระเป๋าเสื้อผ้าฉัน เขาเรียกชื่อฉันได้ถูกต้อง อย่างกับรู้จักกัน เขาพูดจาวกไปวนมาแบบลนๆ ว่าฝากไว้กับใครไม่รู้ บอกว่าไม่ต้องห่วงเดี๋ยวเขาจะไปตามมาให้ ให้ฉันไปเตรียมประชุมต่อ ฉันก็งงๆ สังหรณ์ใจบางอย่างแล้วก็เลยเดินเข้าห้องไปล้างไม้ล้างมือ แล้วรีบกลับเข้าไปเตรียมงานกับทีมงานต่อ
ช่วงเที่ยง พอฉันกินอะไรเสร็จแล้วฉันก็ขอตัวหัวหน้าฉัน เพื่อกลับมาทำธุระที่ห้อง พอฉันเปิดประตูเข้ามาในห้อง ฉันก็พบว่ากระเป๋าฉันมารอที่ห้องแล้ว ฉันก็เปิดกระเป๋าเพื่อจะเอาเสื้อผ้าออกมาแขวนในตู้เสื้อผ้า ฉันรู้สึกได้ถึงความผิดปรกติที่เกิดขึ้นกับกระเป๋าของฉัน เหมือนของที่เก็บในกระเป๋าฉัน ไม่ได้อยู่ในสภาพเดิม โดยเฉพาะ "ชุดชั้นใน" ฉันเอาชุดชั้นในทั้งหมดออกมาคลี่ดูทุกตัวทั้งเสื้อในและกางเกงใน ฉันเดาได้ว่ามันถูกทำมิดีร้ายมาแน่นอน ตรงเป้ากางเกงในมีคราบอะไรชื้นๆ ที่คนอย่างฉันไม่มีทางปล่อยให้มันหลุดการทำความสะอาดไปได้หรอก แถมมีกลิ่นคาวๆ ของสิ่งที่ฉันรู้จักว่ามาจากผู้ชายแน่นอน เสื้อในก็ไม่เว้น เดาออกว่าเขาคนนั้นต้องเอาอะไรของเขามาถูในเต้าของเสื้อในของฉันแน่นอน ที่หนักที่สุดน่าจะเป็นบิกินี่สีม่วงตัวเก่งของฉัน ที่ดูชุ่มชื้นที่สุด จริงๆฉันน่าจะโกรธหรือตกใจ แต่เปล่าเลย ใจฉันเต้นตูมตามอย่างบอกไม่ถูก
บ่าย 4.30 ประธานกล่าวสรุปประเด็นในวันแรก และให้ทุกคนไปพักผ่อนตามอัธยาศัย หัวหน้าฉันกำลังดีใจกับคำชมกับผลการ Present บอกว่าหลังอาหารเย็นที่บริษัทจัด พี่เขาจะพาไป Relax ฉันกวาดสายตามอง พิศาลว่าอยู่ไหน พอเจอเขา เขาก็หลบสายตา คนทยอยเดินออกจากห้องประชุม
ฉันเดินเข้าไปข้างหลังของพิศาล และจงใจเอาหน้าอก แนบกับแขนเขาเบาๆขณะเดินตามกันไป
และชวนเขาคุยว่า ขอบคุณที่เอากระเป๋ามาส่งให้ ดูเขาคงตกใจและต้องตื่นเต้นมากๆแน่ๆ เพราะพูดตะกุกตะกัก ฉันยังนึกขำ
ทุ่ม 45 ฉันแต่งตัวแบบเปรี้ยวๆ เสื้อคอลึกเน้นให้เห็นหน้าอกกลมของฉัน เตรียมตัวไปท่องราตรีสุดฤทธิ์ ไม่ลืมชุดชั้นในที่มีคราบแข็งๆที่ถูกมือดีทำไว้ ฉันก็ใส่มันแบบนั้นแหละ แน่นอน บิกินี่สีม่วงมีแต่คนแซว สายตาแทะโลมเลขาเจ้านายอย่างฉัน ถึงฉันจะหม๋วยๆไปซักนิดก็ตาม แต่ฉันคิดว่าหุ่นฉันก็ไม่ด้อยไปกว่าสาวๆคนอื่น
บรรยากาศใน Pub ก็สนุกกันสุดเหวี่ยง มีทั้งพวกเราและลูกค้าไทยและเทศเต็มไปหมด ฉันและเพื่อนก็ทั้งดื่มและเต้นกันสุดเหวี่ยงฉันรูสึกอีกที ว่ามีคนกำลังมองฉันเต้นพลิ้วอยู่กับเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน พิศาลนั่นเอง เขานั่งอยู่คนเดียว แต่สายตามองมาที่ฉัน และหลบสายตาฉันเวลาที่เขารู้ว่าฉันมองไปที่เขา ฉันเดินตรงไปนั่งข้างๆเขา ชวนพูดคุย ชนแก้วกัน ฉันรู้ว่าเวลาฉันนั่งห่อตัว จะทำให้คู่สนทนามองเห็นเนินอก และเสื้อในฉันอย่างชัดเจน ฉันอยากให้เขาเห็นว่าฉัน กำลังใส่ชุดชั้นในที่เขาทำมิดีมิร้ายมา สายตากรอกแรกที่ เขาแอบมองฉันไม่ว่าจะเป็นเสื้อในหรือ ขอบกางเกงในที่โผล่ขอบกระโปรงเข้ารูปของฉันเวลาที่ฉันนั่ง จนฉันแน่ใจว่าเขารู้แน่นอนว่าฉันใส่ชุดชั้นในที่แอบมาทำอะไรไว้ เขาดูตื่นเต้นและ พูดจาไม่ค่อยถูกอยู่พักนึง
ฉันจับมือเขาดึงขึ้นไปเต้นกันตามจังหวะเพลงและแสงไฟวอบแวบ ดูเขารูสึกคบคุมตัวเองได้มากขึ้น เพราะคงนึกว่าในสถานการณ์มืดๆและคนเยอะอย่างนี้แอบจับเอวฉันบ้าง ฉันก็ทำเป็นเข้าไปโอบเขาด้านหลังบ้าง แต่แล้วเพื่อนๆในกลุ่มฉันก็มาลากฉันไปจากเขา
คืนนี้แม้จะไม่ดึกมากเพราะจะต้องมีการสรุปงานพรุ่งนี้ แต่ฉันเองก็มึนมากๆ เพื่อนๆพามาส่งที่ห้องแล้วก็เจี้ยวจ้าวเดินจากไปฉันนั่งสงบสติอยู่หน้าห้องพัก ฉัน สัเกตุเห็นผ้าม่านห้องพิศาล ผลุบปิด เหมือนว่าเขาแอบมองฉันอยู่ ฉันนึกสนุกขึ้นมา เดินไปเคาะประตูห้อง พี่พิศาลเบาๆ เขาเดินมาแง้มประตู ฉันทำเป็นไม่มีกุญแจเข้าห้องเพราะฝากไว้กับเพื่อนที่ยังไม่กลับจาก Pub ทั้งที่จริงฉันแอบวางมันบนเก้าอี้หน้าห้อง เขาทำท่าจะติดต่อเจ้าหน้าที่ resort ให้ แต่ฉันห้ามเขาไว้ว่ารอเพื่อนดีกว่า ขอรบกวนใช้ห้องน้ำ อาบน้ำก่อน เขาคงงง ที่ฉันกล้าพูดอย่างนั่น แต่ก็รีบ อนุญาตให้ฉันเข้าไปอาบน้ำได้ทันที เขาคงเห็นท่าทามึนๆเมาๆของฉัน คงอยากฟันฉันเต็มที่ ฉันขอผ้าขนหนูอีกผืนของเขา

บันทึกของฉัน- พิศาลกับชุดชั้นในของฉัน 2.

ฉันยืนอยู่ห้องน้ำ ฉันบอกให้เขาหันไปทางอื่น เขาหันออกไปหน้าห้องอย่างว่าง่าย ฉันถอดเสื้อผ้า เอาผ้าขนหนูมาห่มตัวไว้ แล้วก็เดินเข้าไปอาบน้ำ จนฉันรู้สึกสบายตัวขึ้น ฉันโผล่หน้าออกมาขอยืมเสื้อจากเขา เขารีบหาเสื้อให้ฉันทันที ฉันมองตาเขาและยิ้มขณะรับเสื้อจากเขา ฉันใส่เสื้อยืดของเขา เดินออกมาหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กมานั่งเช็ดผม ข้างเขาที่กำลังกด Remote เปลี่ยนช่อง TV อยู่ชวนคุยเรื่อง ละคร บ้าง หนังบ้างแน่นอน โนบรา อย่างนั้นแหละ เพราะไงเขาไม่กล้ามองหรอก ขี้อายขนาดนี้ดูเขานั่งเกร็งมาก คงอยากน่ะแหละ แต่ไม่กล้า
ฉันขยับตัวขึ้นไปนั่งยืดขาบนเตียง แหย่เขาเล่นว่า ถ้านอนห้องนี้ จะโดนปล้ำหรือเปล่าเนี่ย เขายิ้มๆ
งั้นแอนกลับห้องก่อนน๊ะ ยืมเสื้อไปก่อน Bye bye เขาถาม ไหง๋บอกว่าไม่มีกุญแจไง? ฉันหันมาขยิบตาข้างนึง และแลบลิ้นเล็กๆก่อนปิดประตูห้องเดินกลับห้อง
ฉันกลับมาที่ห้องใส่บิกินี่สีขาวตัวเดียว เพราะปรกติกลางคืนไม่ชอบใส่เสื้อในอยู่แล้ว เปลี่ยนเสื้ออีตาพิศาลเป็นเสื้อกล้ามสีชมพู ฉันนอนดูหนังเคลิ้มๆจะหลับ เกือบชั่วโมง ประมาณตีหนึ่งแล้ว นึกขึ้นมาได้ แกล้งอีตาพิศาลจนลืมทิ้งเสื้อผ้าไว้ที่ห้องเขา นึกในใจป่านนี้เยินหมดแล้วมั้ง ฉันกระโดดขึ้นมาเลิกผ้าม่านดู ห้องอีตาพิศาล....เงียบเชียว
ฉันหยิบกางเกงขาสั้นมาใส่ แล้วเปิดประตูห้องเดินไปที่ห้องเขา ได้ยินเสียง TV ยังดังอยู่ ฉันเคาะประตู พร้อมกับพูดถามว่า เขานอนหรือยัง
เสียงโครมครามเหมือนเดิม แต่คราวนี้ ฉันเปิดประตูออกเลย ปรากฎว่า เสื้อผ้าฉันถูกจับวางเรียงบนเตียงพร้อมเสื้อใน กางเกงในสีม่วงของฉันอยู่ในกำมือเขา ในสภาพเขาเปลือยกาย คุกเข่าอยู่ข้างเตียง แบบแอบๆ
ฉันปิดประตู ถามเขาด้วยน้ำเสียงเครียดๆว่า
"ทำอะไรน่ะ"
เขาคงตกใจมากๆ พูดจาติดอ่าง ป่ะ ป่ะ ป่ะ ปล่าวครับ
ฉันนั่งข้างเตียงเขา มองผู้ชายที่กำลังตกใจสุดขีด แล้วนี่คุณทำอะไรกับชุดชั้นในฉันเนี่ย โรคจิตหรือเปล่า
ป่ะ ป่ะ ป่ะ ปล่าวครับ
เอากางเกงในฉันคืนมา เขาหยิบกางเกงในที่เขาขยุ้มอยู่ในมือ ยื่นมาให้ฉัน ฉันเอามือคลี่ออกดู น้ำเมือกใสๆเต็มไปหมด โรคจิต ฉันจะไปบอกทุกคน ฉันทำเสียงแข็ง ลุกขึ้นจะเดินออกจากห้อง
ฉันถูกแรงกระชากตัวกลับ หงายหลังลงบนเตียง ฉันถาม คุณจะทำอะไรน่ะ เขาขอร้อง อย่าทำแบบนั้นกับเขาเลย เขาขอโทษ ทำท่าไหว้ปะหรก ๆ ซักพัก ฉันก็หัวเราะเบาๆ บอกว่า ก็ได้ๆ ไม่บอกก็ได้
เขาเข่าอ่อน นั่งคุกเข่าหัวตก
ชอบดมกางเกงในผู้หญิงหรือ ฉันถามเขา เขาพยักหน้า ตอบ "โดยเฉพาะของแอน" แล้วเขาก็เล่าแบบกลัวๆกล้าว่าแอบมองฉันตั้งแต่ที่ทำงานแล้ว แอบมองฉันนั่งโป๊บ้าง ทำนมหกบ้าง แอบมองทั้งนม ทั้งก้น สารพัด มองแล้ว ทำไงต่อ ฉันถาม พิศาล ทำมือยกขึ้นยกลง ฉันก็พอนึกออก ฉันแอบหัวเราะ
ฉันนั่งชันเข่า ฟังคำสารภาพของเขา ที่ชอบอะไรแบบนี้ พอเขาเล่าจบ เราทั้งสองก็เงียบ
ฉันพูดเบาๆขึ้นมาว่า มานี่ซิ พิศาล เหลือกตามองฉัน แบบงงๆ
ฉันดึงกางเกงขาสั้นออกมา เหลือแต่ บิกินี่สีขาว แยกขาหันไปหาเขา แล้วพูดว่า
"ทำไมไม่ดมของจริงเลยล่ะ"
เท่านั้นแหละ หน้าของเขา ลิ้นของเขาก็เข้ามาสูดดมหว่างขาฉันอย่างเอาเป็นเอาตาย ฉันเสียวสุดๆเพราะทั้งจมูกทั้งลิ้น ซุกไซ้รอยู่หว่างขา แม้จะมีกางเกงในตัวน้อยกั้นอยู่ ได้แต่เอามือจิกหัวเขาเบาๆ และครางไม่หยุด ฉันเลื่อนมือแทรกลงไป แหวกกางเกงในตัวเอง เพื่อเปิดทางให้เขาเสียงเขาคราง ทั้งเสียงจมูกสูดกลิ่น เสียงดูดกลืนของเหลวที่ฉันผลิตออกมาตรงนั้นทั้งลิ้นระรัวอยู่ที่จุดสำคัญ
ฉันทำนบแตก ครั้งแล้ว ครั้งเล่า เขาก็ยังไม่หยุดฉันรู้สึกได้ว่าแม้ของเหลวในตัวฉันจะออกมาเท่าไหร่ เขาก็ดูดกินซะตรงนั้นสะอาดทั้งประตูหน้าประตูหลังฉันหลับตาครางถี่ บอกให้เขาเร่ง เน้นๆลิ้น ฉันแอ่นอกเกร็ง ใกล้จะเสร็จแล้ว เขาก็หยุด สิ่งที่กำลังกระตุ้นความเสียวของฉัน ถูกแทนที่ด้วยสิ่งนั้นของเขา ชำแหรกเข้ามาในตัวฉันอย่างง่ายดายเพราะด้วยน้ำหล่อเลี้ยงที่มีอยู่นองอยู่ข้างในเต็มไปหมด ฉันครางเพราะความเจ็บปนเสียว พิศาลกระแทกใส่ฉันเหมือนตายอดตายอยาก เสียงดัง ผับ ผับ ผับ ฉันจิกเล็บกับแขนเขา แข่งกันครางเสียงดัง ดีที่มีเสียงโทรทัศน์กลบ
เขาเลิกเสื้อกล้ามดูดยอดอกฉัน ทั้งขยำ ทั้งขยี้ ในขณะที่ส่วนล่างเขาก็กระแทกใส่ฉันไม่หยุด เขามาซุกไซร้ซอกคอ บ่นพึมพำ ๆ และกระแทกชุดใหญ่ใส่ฉัน ถี่ขึ้น ถี่ขึ้น ฉันเกร็ง ส่วนนั้นฉันบีบรัดรุนแรง ทำนบฉันแตกอีกครั้งต่อจากนั้นเขาดึงของเขาออกมาพ่นพิษใส่หน้าท้องฉันหลายๆระลอก
กระเด็นขึ้นมาถึงหน้าฉันเลยเขาครางยาว สาวมือกับสิ่งนั้นของเขาถี่ๆ
เราสองคนนอนหอบ ฉันเสร็จไปไม่ต่ำกว่าสี่ครั้ง ทั้งที่เสื้อและกางเกงในไม่ได้ถูกถอดออกเลย
พิศาล ทำท่าจะหันมากอดฉัน ฉันผลักมือเขาออก และบอกเขาว่าฉันจะกลับไปนอนแล้ว ฉันรีบ(คลาน) เข้านอน คืนนี้หลับสนิทเลยเพราะเหนื่อยมาก
แต่หกโมงฉันก็ตาลีตาเหลือกตื่นมาเตรียมงานให้เจ้านายสายๆ ทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตาเข้าร่วมประชุม และปิดการประชุมได้อย่างเรียบร้อยฉันได้รับคำชมจากเจ้านายที่เตรียมงานต่างๆให้อย่างเรียบร้อยฉันทำงานจนลืมเรื่องเมื่อคืน จนตอน Check out ฉันไปเก็บกระเป๋า ก็เจอพิศาลกำลังลากกระเป๋าออกมาที่หน้าห้องพักอีกครั้งเขาเดินมายื่นถุงเสื้อผ้าให้ฉัน ฉันขอบคุณเขา โดยไม่พูดอะไรกัน ต่างคนต่างๆลากกระเป๋ามารอขึ้นรถตู้ที่ lobby
ฉันมาเจอเขายืนสูบบุหรี่คนเดียวข้างๆ Lobby ฉันยื่นห่อผ้าเล็กๆให้เขา แล้วพูดว่า “อ่ะ ฉันให้”
เขารับไปเปิดดูนิดนึง พอรู้ว่าเป็นอะไรแล้วเขาก็ยิ้ม พูดเบาๆ ขอบคุณครับ
ทุกคนหลับสบายบนรถตู้มีแต่ฉันซิ รู้สึกแปลกๆ โหวง ๆ ที่ใส่กระโปรง แต่ได้ใส่กางเกงใน เพราะฉันถอดให้ อีตาพิศาลเป็นที่ระลึกไป ซะแล้ว