speciests

harikaymış.
cok eskilerde sanki babaydı, spinoza'dan ornekler vermişti, bir sinekle bir insanın hayatı aynı değerdedir belki de gibi.
çözüm nedir? et yememek mi? bitkiler acı duymuyor degil mi?
yani tabi insanlara bile müthiş eziyetler yapılmaya devam ediliyor. bu rastgele de degil, organize olmus sekilde yapılıyor.
bu durumda hayvanları eti icin oldurmemek lükstür diye mi dusunmemiz lazım?
ne kadar ugrasirsak ugrasalim perfekt bir yasam olamıyor sanki
hep kusurlu kusurlu oluyor
yaptıgımız her seyde cok fazla gunah var sanki... yani uzun uzun dusunursem saglıklı kalamam. ama neyse ki o kadar da uzun uzun dusunmuyorum. gunu kurtarmaya odaklanıp yasamımı bir şekilde surduruyorum.