Ik heb ook een periode geworsteld met mezelf als het gaat om agressief gedrag tov mijn kinderen, vooral de oudste. In situaties waarin ik oververmoeid was of depressief, kon ik me niet beheersen als ze meer van me vroegen dan ik op dat moment had. Ik ga ervanuit dat dit ze heeft beschadigd, en dat ze daar later als volwassene zelf mee aan de slag moeten. Net als jij heb ik er altijd over gepraat met ze, en ze verteld dat zij er niets aan konden doen. Maar toch was ik lange tijd onbetrouwbaar, en voelden ze zich onveilig denk ik. Door hard aan mezelf te werken heb ik andere manieren gevonden om met mijn woede om te gaan, en ik geloof dat ze zich daardoor behoorlijk veel meer veilig zijn gaan voelen. Waardoor ze zich weer vrijer kunnen ontwikkelen dan voorheen.
Ik vind het goed dat je met mildheid naar jezelf probeert te kijken. Jezelf hard veroordelen, dat was bij mij een voedingsbodem voor meer agressie.
In mijn zoektocht naar hulp stuitte ik op ontkenning en veroordeling van anderen. En ben het uiteindelijk maar zelf gaan uitzoeken, tot ik gelukkig met het AP-gedachtengoed in aanraking kwam.
Liefs,
Eef
Geplaatst op Dec 21, 2002, 7:28 PM van IP adres 145.53.37.20