Mijn dochter Maud is a.s vrijdag vijf maanden oud en ik herken haar precies in jouw verhaal. Vaak na het slapen is het huilen geblazen en soms ook 'zomaar opeens'. Vanochtend nog, ze schreeuwde de hele boel bij elkaar. Ik heb inmiddels geleerd om na te gaan wat er practisch gezien niet in orde zou kunnen zijn (honger, vieze luier, heeft ze het koud, te warm, oid) en als ik niks kan bedenken, dan houd ik haar stevig vast en laat haar huilen. Want dan heeft ze dat blijkbaar nodig op dat moment. Eerst vond ik dit heel moeilijk en probeerde ik haar steeds te sussen en te troosten, maar nu kan ik accepteren dat ze af en toe 'moet' huilen en kan ik er gewoon 'zijn'. Dat geeft mij veel rust.
Veel sterkte en liefs, Mieke.
Geplaatst op Mar 10, 2003, 12:03 PM van IP adres 62.59.26.222