Wat een mooi verhaal van jou om te lezen, het is fijn om te weten dat er ook anderen zijn met dezelfde ideeen omtrent 'het huilen'.
En ja, de omgeving...
Tot nu toe heb ik er niet zo'n last van. Mijn familie weet hoe wij er mee omgaan en ondersteunen het idee. Alhoewel bijvoorbeeld mijn moeder het soms wel moeilijk vind om te zien hoe verdrietig Maud kan zijn en dat je dan niks kan 'doen'. Ze begrijpt onderhand wel dat het 'laten huilen' zoals wij dat doen, heel anders is dan het 'laten huilen' zoals dat vroeger ging. Dat je een kind in zijn bedje alleen liet huilen, omdat dat goed voor de longetjes zou zijn, of dat je het maar verwende als je op ieder huiltje reageerde...
Ze had eerst kritiek op het feit dat ik Maud altijd oppak als ze huilt ("ze moet ook leren om soms te wachten, het is helemaal niet erg als ze huilt", zei ze dan), maar dat is toch een hele andere benaderingswijze van het huilen dan die wij bedoelen.
Laatst waren wij op een verjaardag en Maud begon te huilen, misschien vanwege veel vreemde mensen en een vreemde omgeving? Wij hadden een speentje meegenomen en die op een gegeven moment gegeven aan haar, want zo'n situatie vind ik dan best moeilijk. Ik voel toch gene ofzo. Het grappige is dat een oudere man van de familie tegen mij zei dat Maud best "muziek" mocht maken, oftewel geluid... ik was aangenaam verrast door deze opmerking die getuigde van een bepaald inzicht.
Heb jij situaties meegemaakt waarin mensen raar reageerden? En als je het uitlegt, wat vinden ze dan 'wazig' aan het verhaal? Ik vind het helemaal niet wazig.
Huilen is de enige vorm waarop een baby zich kan uiten als het onlust voelt, wat het dan ook is. Babies hebben het nodig om zich te kunnen ontladen. Als je het huilen altijd maar stopt, dan raken ze gefrustreerd. Dus geef je ze de gelegenheid als je denkt dat ze daar behoefte aan hebben en houd je je kind stevig vast, zodat het zich gesteund voelt. Bedenkt het maar voor jezelf: als je ergens om moet huilen, vind je het ook niet prettig als iemand je steeds probeert af te remmen en te sussen, dat is heel irritant. Het helpt je als iemand zegt: "huil maar, gooi het er maar uit, dat lucht op"
Nou, ik ben benieuwd naar jouw ervaringen.
Groetjes weer en suc6 met je lieve dreumes!
(mooi naam trouwens, Madelief...)
Geplaatst op Mar 27, 2003, 12:12 PM van IP adres 62.59.26.222