Het duurde even, maar toch nog een reactie terug.
Het is een leuk en prettig idee dat jullie hetzelfde omgaan met het huilen, en ik vind het wel leuk om met elkaar van gedachten te wisselen.
In jou laatste mailtje herken ik wel weer het een en ander. Wij hebben ook de ervaring dat oudere mensen soms veel milder en geduldiger reageren. Grappig is dat. Met onze dochter hadden wij op een gegeven moment het 'probleem' dat wanneer zij wilde huilen, zij dit duidelijk liet blijken en zich niet zomaar meer liet afleiden. (eigenlijk hartstikke goed natuurlijk, maar in gezelschap niet altijd even handig). De eerste periode lieten we haar op onze pink sabbelen wanneer ze moest huilen, al snel accepteerde ze dit echter niet meer. Wat ze wel accepteerde was wandelen in de wagen, dit gaf blijkbaar zoveel afleiding...
Onze ouders proberen het wel te begrijpen. maar of dat ook echt lukt vraag ik me soms af, ze blijven bijvoorbeeld zeggen 'phoe gelukkig huilt ze nu veel minder he' Als wij dan reageren met 'ja maar huilen is toch oke, ze huilt wat ze nodig heeft en dat is nu inderdaad minder', dan merk je dat ze dit toch een vreemde reactie vinden. Ze blijven moeite houden met het feit dat wij het huilen geaccepteerd hebben en als een normale manier van uiten zien.
Vrienden en kennissen vinden het soms 'lastig' als wij onze dochter voorrang geven door aandacht te geven aan het huilen, we krijgen dan ongevraagd adviezen en verhalen over hoe de buurvrouw het deed met haar kind dat huilde.....
Voor mij is het hele 'laten huilen' zoals wij daar mee omgaan zo helder als glas, maar ik merk toch dat ik het niet uitgelegd krijg en dat vind ik jammer want het is volgens mij zo'n mooie manier en het zou voor veel baby's en kinderen (volwassenen trouwens ook....) zo fijn zijn.
Vaak gaan mensen vertellen wat zij doen als hun kindjes huilen en dat is toch vaak 'laten huilen' op de 'ouderwetse manier' of allerlei controle patronen, duimen, ronddragen, knuffelbeesten enz. Ze zijn dan ook zo trots als hun kindje niet of weinig huilt, terwijl ik het inmiddels vaak heel fijn vind voor Madelief als ze even goed kan huilen, ze is daarna ook weer zo helder en vrolijk.
Wederom een heel verhaal, maar goed het idee blijft boeiend.
Vele groetjes Petra
Geplaatst op Apr 18, 2003, 9:39 PM van IP adres 195.121.53.139