"Güvenebileceğim iki amelim var!"
> Hazret-i Dücane'nin şehid düştüğü Yemame savaşında, Müseylemet-ül
Kezzâb'ın
> kırkbin kişilik ordusundan yirmi bini imha edilmiş, fakat müslümanlardan
da
> iki binden ziyade şehid verilmişti. Bunun üçyüzaltmışı Muhâcirden, bir o
> kadarı da Ensârdan ve kalanı da Tabiînden idi. Şehid olanların içerisinde
> yetmişten ziyade hafız vardı.
> Ebû Dücâne hazretleri cesaret ve kahramanlığı kadar da fazilet sahibi
olup,
> hiç kimseye kötülük düşünmez ve boş ve faidesiz şeyler ile meşgûl olmazdı.
> Zeyd bin Eslemi diyor ki, Ebû Dücane hazretleri hasta idi ve yüzü nurla
> parlıyordu. Huzuruna gelenlerden birisi "Bu yüzünüzün böyle nurlu
olmasının
> sebebi nedir?" diye sordu. Buyurdu ki: Güvenebileceğim beni kurtaracak iki
> amelim var. Birisi, boş ve faidesiz şeyler ile meşgûl olmazdım. İkincisi
> hiçbir müslümana kalbimde en küçük bir kötülük bulundurmazdım ve hiçbir
> müslümana kötülük düşünmezdim.
> Ebû Dücâne hazletleri anlatır: Yatıyordum; değirmen sesi gibi ve ağaç
> yapraklarının sesi gibi bir ses duydum ve şimşek gibi bir parıltı gördüm.
> Başımı kaldırdım. Odanın ortasında, siyah bir şeyin yükseldiğini gördüm.
> Elimle yokladım, kirpi derisi gibi idi. Yüzüme kıvılcım gibi birşeyler
> atmağa başladı. Hemen Resûlullaha gidip olanları anlattım. Buyurdu ki: "Yâ
> Ebû Dücane Allahü teâlâ, evine hayır ve bereket versin!"
> Sonra, kalem ve kâğıt istedi. Hz. Ali'ye bir mektup yazdırdı. Mektubu
alıp,
> eve götürdüm. Başımın altına koyup uyudum. Feryad eden bir ses beni
> uyandırdı. Diyordu ki: Yâ Ebâ Dücâne! Bu mektupla beni yaktın. Senin
> sâhibin, bizden elbette çok yüksektir. Bu mektubu, bizim karşımızdan
> kaldırmaktan başka, bizim için kurtuluş yoktur. Artık seninle komşularının
> evine gelmiyeceğiz. Bu mektubun bulunduğu yerlere gelemeyiz..."
> Ona dedim ki, "Sâhibimden izin almadıkça bu mektubu kaldırmam!"
> Cin ağlamasından, feryadından, o gece, bana çok uzun geldi. Sabah namâzını
> mescidde kıldıktan sonra, cinnin sözlerini Peygamberimize anlattım.
> Resûlullah buyurdu ki: "O mektubu kaldır, yoksa, mektubun acısını kıyamete
> kadar çekerler."
> (Bir müslüman bu mektubu yanında taşısa veya evinde bulundursa; bu
kimseye,
> eve ve etrafına cin gelmez ve dadanmış olup, zarar veren cin de gider.)
>
|
