İnsanoğlu var olduğu günden beri hep ulaşamadıklarına
özlem duymuştur.
Bazen maddiyat olmuştur özlem bazen de maneviyat....
Maddeleşen özlemler çoğunluktadır günümüzde, başlar
en azından sıralanır. Ev, araba , yazlık, yat,
işyeri, işyerleri para kariyer hep bir üst makam
şeytanın işidir ki bitirmez bu özlemleri göz kapayana
kadar....
Bazen de ruhun derinliklerinde duyulur sevgiliye olan
özlemler gibi gün gelir kavuşur sevgililer özlemler
noktalanır bazen de sevgiler tükeniverir o kadar
kolayca ....
Özlem ve sevgi ayrılmaz bir dosttur. Birlikte başlar
birlikte tükenirler çoğu zaman yürürler aynı yolda
Özlemler vardır bazen yağmur olur bazen kar yürekler
ıslanır .
Özlem dedik.... gözleri görmeyenin gökyüzünün
mavisine sevdalanmasıyla başlar gözleri açıldığında
belki birkaç kez bakacaktır, ulaşmıştır artık ona
şimdi diğer özlemlerdedir sıra her zaman sesini
duyduğu denizin dalgalarına koşacaktır ardından
görecektir sesi çıkaran dalgaları sonramı ... fırsat
bulduğunda tatil için belki...
Serinlemeyi düşünecektir sadece mavi sularda
....özlemini sevdasını unutacaktır artık denizinde,
gökyüzünün de
Kaybettiklerimize duyduğumuz özlemler insanlar bir gün
onlara da kavuşacaktır. Dünya değiştirdiğinde tabi ki
gittikleri yer aynı ise ....
İlmek İlmek nakış nakış işlenen özlemler de vardır.
Avucunun içine alır sunarsın bilerek ulaşılamayana
olan özlemler inatlar biter böylece....
İnsan yaşamında bir özlem vardır ki hiç bitmeyen ;
onun nuru ilahisini görebilmek tir, geçici olmayan
sevgilerde var olan özlem dir bu hiçbir fırtına
etkileyemez onu tüketemez asıl olan sevda ve
özlemi....
|