SON PİŞMANLIK FAYDA EDER Mİ?
Şimdi din günü, şefaatçı kabul edenlerin ve dolayısıyla Allaha ortak koşanların durumu nasıl olacak ona bakalım:
26/92-Onlara “Hani taptıklarınız nerede?”denilir.
93-O Allahtan başka taptıklarınız size yardım ediyorlar mı?yahut kendilerine yardımları dokunuyor mu?
94-Onlar ve azgınlar tepetaklak ortaya atılırlar
95-İblisin bütün askerleri de
96-Onlar orada çekişerek derler ki:
97- “Vallahi biz apaçık bir sapıklık içindeymişiz.!”
98-Çünkü sizi alemlerin rabbine eşit tutuyorduk.
99-Ama bizi saptıran o suçlulardır.
100-Şimdi artık bizim ne şefaatçimiz var
101- Nede sıcak bir dostumuz.
102-Ah keşke bir dönüşümüz olsada inananlardan olsak.
Bu ayetler Allaha ortak koşanların durumunu ve son pişmanlığın fayda etmediğini açıklıyor.Burada yalnız şu tespit yapılmalıdır;İnsanları şefaatçılar bulmaya ikna eden onların tutkuları olarak algıladığımız şeytan değildir.İblis değildir.İblisin askerleridir.Yani diğer canlı ve yaşayan insan kendi şeytanına uyarak,onun askeri olarak kalkıp “Ben şefaatçiyim”diyor.Nitekim huzurda bu kendini şefaatçi ilan edenlerle şefaatçıya inanan insan çekişiyor. “Sizi alemlerin Rabbine eşit tutuyorduk” diyerek kandırıldığını ifade ediyor.Bu ayetlerde yaşayan canlı insanların şefaatçı oluşturmaları ve diğerlerininde “Biz şefaatçıyız”diyerek diğerlerini kandırmaları vardır. Tıpkı kendilerini ermiş ilan eden ,Allah katında makbul olduğunu ilan eden sahtekarlar gibi.
100 üncü ayet şefaat konusunda genel ilkeyi bir kez daha yineliyor;Din günü şefaatçılar,aracılar,kurtarıcılar /mesihleryoktur!
32/4-Allahtır ki gökleri,yeri ve bunlar arasında bulunanları altı günde yarattı;sonra Arşa istiva etti(atına yaraşır biçimde kainatın tahtına kuruldu)Sizin ondan başka veliniz,yardımcınız yoktur.Düşünüp öğüt almıyormusunuz?
Bu ayet şefaat konusunda söylenecekleri açık olarak anlatmaktadır.
33/43-Yoksa Allahtan başka şefaatçiler mi edindiler?Deki; “Onlar hiç bir şeye malik olmayan,düşünmeyen şeyler olsalarda mı?(Onları şefaatçi edineceksiniz?)
33/44-Deki; “Şefaat tamamen Allahındır.Göklerin ve yerin mülkü onundur.Sonra O’na döndürüleceksiniz.
33/45-Allah tek olarak anıldığı zaman ahirete inanmayanların kalbleri ürker.Ama ondan başkaları(Tanrıları)anıldığı zamanhemen sevinirler.
33/46-Deki; “Allahım!Ey gökleri ve yeri yoktan var eden,görülmeyeni ve görüleni bilen!Ancak sen ayrılığa düştükleri şeylerde kulların arasında hükmedersin.
Bu ayetleren çıkan sonuç:
1)Şefaat tamamen Allahındır.Yardım etme Allaha aittir.
2)Dualarda ve yakarışlarda Allah tek başına anılmalıdır.Allahın yanına başka insanlar,veliler,peygamberler ve şeyler eklenmemelidir.Allah kendisi ile koalisyon oluşturularak yapılan duaları istemiyor.Örneğin:Okuduğum Kur’an’dan hasıl olan sevabı önce Muhammed Mustafanın Ruhuna bağışladım vasıl eyle!Ondan artan sevabı velilerin ruhuna artan sevabı evliyaların ruhuna bağışladım artan sevabıda Anamın ruhuna bağışladım vasıl eyle ve sen tüm bunların yüzü suyu hürmetine anamı cennetlik et!” şeklindeki bir dua ve Allaha oluşturulan koalisyon insanı çok gülünç durumlara düşürür.
3)Şefaat var mı yokmu diye ayrılığa düşülen bu konuda son hükmü Allahın bizzat kendisinin vereceği belirtilmektedir.Bu ayetle Muhammed tartışma ve şefaat alanından çekiliyor insanları Allah ile baş başa bırakıyor.Oysa Muhammedin kendisi şefaatçı olsa idi dua ederken; “Beni kullara şefaatçı kıldığın için sana şükrederim” derdi.Ama Muhammed hiç bir zaman bu şekilde dua etmemiştir.Kur2anda buma ilişkin bir ayet yoktur.
82/17-Ceza gününün ne olduğunu sen nereden bileceksin?
82/18-Yine ceza gününün ne olduğunu sen nerden bileceksin?
82/19-O,kimsenin kimseye yardım edemeyeceği bir gündür.O gün buyruk yalnız Allah’ındır.
İşte Din günü derken kastedilen gün ve bu günde şefaatın olamayacağına dair belirginleşmiş genel kural:O gün kimse kimseye yardım edemez!
(Devam edecek)
|
