ALLAH KENDİ YARATTIĞINA “HABİBİM!” DER Mİ?

20/108-O gün hiç pürüzü olmayan çağırana uyarlar.(Ondan sapma imkanı yoktur)Rahmanın huzurunda sesler kısılır,fısıltıdan başka bir şey işitemezsin.
20/109-O gün Rahmanın izin verip sözünden hoşlandığı kimseden başkasının şefaati fayda vermez.
20/110-O onların önlerindekini ve arkalarındakini(geçmişlerini ve geleceklerini) bilir;onlar ise bilgice onu kavrayamazlar.
20/111-Bütün yüzler o diri ve yöneticiye boyun eymiştir.Zulüm yüklenen perişan olmuştur.
20/111-Kim inanarak iyi olan işlerden yaparsa artık o ne zulümden ne de hakkının çiynenmesinden korkmaz.

SORULAR VE YORUM:

1)Yukarıdaki ayetlerde yargılamanın aşamaları tasviri olarak anlatılıyor.108 ayeti sanki tasviri bir Mahkeme salonu.109 ayetinde ki Allahın sözünden hoşlandığı kimselerin şefaatinin geçerli olacağını belirtiyor.Geleneksel dine tabi olanlar Allahın Peygamberlerin ve velilerin ve seçkin insanların konuşmalarından hoşlanır bu nedenle onların hatırına şefaat eder diyorlar.Bu şekildeki bir yorum Allahı güzel konuşmalardan rehavete kapılacak bir varlık olarak görmek olur.

Nedir Allah?

Kendi yarattıklarına aşık olmuş birimi?Allah kendi yarattığına Habibim!(sevgilim!) der mi? Geleneksel görüş sahipleri Allahı Muhammede aşık edecek kadar edep sınırlarını aşmışlardır.İşte bunlara göre Allah güya bu “habibim!”dediği insanın/insanların konuşmalarından etkilenecek,mayışacak ve Muhammede yada bir başka habibine;“Hadi senin hatırına Ey Muhammed!şu zavallı kulu af ettim!”diyecek?Bu olası mıdır?Allah sarhoş,bunak ve aşık bir padişah örneği mi?Allahı bu şekilde düşünenlerin kendilerinin aklı kararmış.Gerçekte evet Allah; huzurunda konuşan ,şahitlik edenlerin hepsini değerlendirecek ve olumlu bir amel sergilenmişse bu amelleri ve tanıkların tanıklıkları kula şefaat edecektir.

2)110 ayetinde Rabbin insanın önündekini ve arkasındakini bilir deniliyor.Bu ne anlama gelmektedir?Bunun anlamı gizlisi saklısı yok demektir.İnsan beraberinde getirdiği amelini gizleyemez saklayamaz.Her şey ayan beyan ortada demektir.

3)Bu günde(din gününde) bazı insanlar amel olarak zulüm yüklenmişlerdir.Ayet din günü , yükü zulüm olanın perişan olacağını söylüyor.

4)111 inci ayette yargılamada zulüm olmadığı ve hakkın çiğnenmesinin söz konusu olmadığı belirtiliyor.

(Devam edecek)

5(110.) :18- Yahûdiler ve Nasrânîler, biz Allah'ın oğullarıyız ve sevgilileriyiz dediler. De ki: Öyleyse neden günahlarınızdan dolayı size azâp ediyor? Hayır, siz, ancak onun yarattığı insanlardansınız; o, dilediğini yarlıgar, dilediğine azâp eder ve Allah'ındır göklerin, yeryüzünün ve ikisinin arasında bulunanların saltanatı ve her iş, ona aittir. [3]
[3]) Ahd-i Atıyk'te ve bilhassa Ahd-i Cedid'de Tanrıya baba, insanlara oğullar denegelmiştir. Kur’ân, anlam bakımından iltibası bulunan bu çeşit sözleri nehyeder.

5(110.) :19- Ey kitap ehli, bize ne bir müjdeci geldi, ne bir korkutucu dememeniz için peygamberlerin arasının kesildiği bir devirde size, her şeyi açıklayan Peygamberimiz geldi. İşte size şüphesiz olarak bir müjdeci, bir kokutucu geldi ve Allah'ın, her şeye gücü yeter.

Hz. Muhammed (s.a.a)'in, Kadir Gecesi bana gösterildi, fakat unutturuldu, onu, son on gecenin teklerinde arayın; ancak ben o sabah balçık içine secde ettiğimi gördüm dediğini Ebu-Said-il-Hûdri söyler; Sufiyye, gerçek yolcunun, hakıykat yolcusunun, kendi kadrini bilip öğrenmesine vesile olan, sevgilisi bulunan rabbinin indindeki derecesini anlatan hususi tecelliye mazhar olduğu gecedir ki bu da birlik makamına ulaşmasının iptidasıdır demişlerdir (Ta'rifat, 84).

AbdülBaki GÖLPINARLI Meali’nden