Ben ölümlüler diyarından gelen bir ölüyüm.
Hey siz faniler, Allah'ın verdiği can'ı değerlendirin.
Sizler Gak gibi İmansızların ardından sadece hiçliğe mahkum olursunuz. Çünkü onlar yapmaktan ziyade yıkmayı;
sevmekten ziyade nefret etmeyi bilirler ve empoze ederler.
Sizler Allah'ın kulu olarak yaşamayı; fakirleri doyuranlardan,
yetimi koruyanlardan, iffetini koruyanlardan, kazancı için helaliyle çalışanlardan, insanlara adaletli davrananlardan olmayı
dileyin. Allah insanları herşeyden önce saf bir niyetle selamlamanızı ve helaliyle çalışıp (Dünya ve Ahiret hayatı için)
kazanmanızı tembihliyor. Herkesin uğuru ve uğursuzluğu kendi yakasındadır ve herkes Cennetini ve Cehennemini kendisi
hak eder.
Ey ölümlüler!
Ölüm geldiği anda müsait değilim demek nafiledir...
Onun için heran ölümü tadacak gibi dikkatli olun...
Bu dünyanın bir de ötesi vardır ve ak-kara orada ayrılacaktır.
Allah hepimize pak yüzlü olmayı nasip etsin...
Bir Ölü...
İnanmıyorum sonunda foyamı meydana çıkaran biri geldi...Töbeeeeee
gelen bir ölü
ölü ama ölü bir vaız
bir hedef göstermeden vaaz veremeyenlerden
eh ne yapalım
gak ın boynu
kıldan ince
"fakirleri doyuranlardan,
yetimi koruyanlardan, iffetini koruyanlardan, kazancı için helaliyle çalışanlardan, insanlara adaletli davrananlardan .."
olmak
gak gibi olmamaktan geçiyorsa
dilim tutuldu.
demekki geliyorlarmış.
hem de kalbleride biliyorlarmış.
anneciiiiiim.
ey muhterem ölü.
gelmeden önce niye haber vermedin.
bak neredeyse bize geliyorlardı.
bida aniden çıkma böle.
abdest gitti.
Sizler Allah'ın kulu olarak yaşamayı; fakirleri doyuranlardan,
yetimi koruyanlardan, iffetini koruyanlardan, kazancı için helaliyle çalışanlardan, insanlara adaletli davrananlardan olmayı
dileyin. Allah insanları herşeyden önce saf bir niyetle selamlamanızı ve helaliyle çalışıp (Dünya ve Ahiret hayatı için)
kazanmanızı tembihliyor. Herkesin uğuru ve uğursuzluğu kendi yakasındadır ve herkes Cennetini ve Cehennemini kendisi
hak eder.
Ey ölümlüler!
Ölüm geldiği anda müsait değilim demek nafiledir...
Onun için heran ölümü tadacak gibi dikkatli olun...
Bu dünyanın bir de ötesi vardır ve ak-kara orada ayrılacaktır.
Allah hepimize pak yüzlü olmayı nasip etsin...
demişsin.
bak buralar güzel.
başka ne var ne yok.
demek teşrifatçı sensin bizim adres nire?
hadi hadi sen bilirsin de bakiym.nolur.
biz neredeyiz.?
Cago nerdesin yaw
bak kim geldi
işte sana bi ölü
sor bakalım
ruh varmı
yani kendisi bir ruh mu?
şu an nerede
kabir azabında mı?
yoksa bu ölü
bize aslında
islamın kitabının yanlış olduğunu mu anlatmak istiyor
baksana
maddeye hükmediyor
nette yazı yazıyor
tabi ya
nasıl oluyor da gaflete düşüyoruz
ölümüz
KURANI
yatsımak amaçlı gelmiş
bize gaybdan haber veriyor
oysa kuran ne der?
yada vahiy bildiriyor
oysa kuran son vahiy olduğunu idda eder
Ölü kardeşmize katılıyorum
Kuran bizi yanıltıyor
ama anlayamadığım birşey var
Allah diyor
ahiret diyor
ey ölü
senin kitabın ne
(belki yaşarken bir ateistti de ölünce gerçeği gördü )
şey pardon
yani oralarda olduğuna göre biz hangi kitabı referans alalım...
Ölümüze soralım:
cennete hemen gidiliyor mu?
Yada cehenneme?
Eğer gidiliyorsa sen şu an hangisindesin?
Yok gidilmeyip
kabir azabı çekiliyorsa
Ne kadar oldu öleli?
yukarıda bahsettiklerini dünyada mı öğrendin yoksa kabirde mi?
ruh musun
madde misin hala?
herşeyden önemlisi:
akl öldükten sonra da kullanılabiliyor mu?
bize bunları tez yanıtla
herkes sana biat edecek
seni bekliyor
son peygamber olarak
her ne durumda isen allah kolaylık versin..
Ne zamandır bir ölüyle karşılaşmayı,
Ve ölüm anını anlatmasını isterdim.
Bir film görmüştüm,
Suni kalp krizi yapıyorlar,
Ve beyin ölümü gerçekleşmeden önce
tekrar hayata dönüyorlar,
ve hissettiklerini birbirine anlatıyorlardı.
Tabii bu ancak bir filmdi,
Ve yetersizdi.
Hazır buradasın.
Anlat bize
Ölürken orgazm oluyormuş.
Bu doğru mu?
Cinsel haz alınıyor mu?
Ne hissediliyor?
Anlat nolur,
Sayın mevta.
Bir de şuna cevap ver;
Türünün son örneği misim?
hoşgelmişsin ölü kardeş
mesajını aldık
çok iyi şeyler yazmışsın
söylediklerini dikkate alıcaz merak etme
izine mi geldin temelli bir dönüş mü yaptın
yada oralardan mı yazıyorsun
(şu ixir meselesi, bu net oralaradamı hizmet veriyor)
ölmeden önce de böylemi düşünürdün
yoksa oraları gördükten sonramı bu fikre kapıldın
nasıl bir yer
orada rahat etmek için çalışırız ama
nasıl bir yer olduğunu tam olarak bilmeyiz
bize anlatırmısın
(ixir hakkındada bilgi ver benimde net im bitecek )
selam ile
öncelikle hepinizi özledim yahu
bir haftalık tatil yapayım dedim
apar topar çıktım tatile
(yahu herz sen beni bir yerlerde mi gördün
tatilde olduğumu sana gaybdan kim söyledi)
gittiğim yerlerde internet cafe bulana kadar
bu kadar gün geçti.
neyse tatili şimdilik bi kenrar bırakalım
gerçekten büyük adamsın
tnn orası burası her tarafa alternatifin reklamını
yaparken, herhalde bu işi en son bir cenaze de
yaptın ki ölülere bile forumumuzun adresini ulaştırdın
(galiba kefennin cebine bi adres bıraktın)
bu reklem işi gaybilere de ulaşırsa şaşmam
ozaman cinler melekler ruhlar neyse de bi de işin yoksa
şeytanlarla uğraş
ayrıca bu dünyada bir lilymiz vardı
gaak ve avenesi diye ifadesi vardi
ölüler diyarındakinin de
gaak ve ardılı gibi bir ifadesi var
sakın ola ki bu ölü ile lilynin bir yakınlığı olmasın
(yahu gerçekten sizleri özlemişim)
ölüm müsün ölü müsün nesin
bizler yaşarken şunu hiçbir zaman unutmayız
"her nefis ölümü tadacaktır"
bu ayet okuyabildiysen
senin tabutunda da yazıyor idi.
bu nedenle ben ölüden de ölümden de korkmam
gaaak senin sorduğun soruları boşuna bekleme
ölü onları sana söyleyemez çünkü bilmiyor
ona yaşarken ne abileri, varsa ne belletmenleri
ne de hocaları öğretmemişlerdir
ölü bir daha buralara uğrarsa birkaç soruda ben sorayım
Allahın dışında ölüleri canlandırma işini benim
bildiğim nasuralı isa yapıyordu.
bizim ölüye kim torpil yaptıda
nette dolaşma izni aldı
tırnak yemeğe başladım
oramda buramda kaşıntılar başladı
sağ gözüm seyirip duruyor
geceleri kalkıp makarna pişiriyorum
neyse
ağst 25 den eyl 18 e boşum
bilg mavi tura özendirdi
bi fiyat aliim dedim
fiyat karşısında
evi satışa çıkardım
evsahibi manyakmısın dedi
ossun dedim komisyon a ihtiyacaım var
O satmıyorum diyor
ben ikna etmeye çalışıyorum
Muzeffer amca gulet al
sezonluk kiralarsın çok para var bu işte dedim
sonra bana
verdiğim tahliye taahütnamesini hatırlatarak
ben evi satarsam boş satarım tehdidiyle benden kurtuldu.
Sonra turlara baktım
yutkunma egzersizleri yaptım
gençlikten kalma bi sırt çantam var
ama
çantayı takınca
ninja kaplumbağası gibi oldum
oralarda karetta muamelesi görmek var
Arkadaşlara yamanayım dedim
hepsi çoluk çocuk gidiyorlar
bi sevindiler ki
sen çocuklarla iyi geçinirsin
biz de akşam bara falan gidersek
çocukları kime bırakırız fiye düşünüyorduk
demeye başladılar
ben arjantinde randevum var diyerek kirişi kırdım..
anlaşılan
tatil konusunda
evdeki küvet ve balkon
arasında sıkı bi
illüzyon yaratmak durumunda kalacağım
şaka bi yana
fiyatlar nasıl
nereleri tavsiye ediyon
yoksa şu gezi dergilerinden bikaç tane alıp
okiiim yeter mi?
"cago bak ölü var gel" dedin
ben geldim ölü kayboldu
yahu ben ölü kovucumuyum
(cin kovucular gibi)
işin yoksa bekle ölü gelsin diye
işimiz var gücümüz var
değil mi
Olum,yokluga gitmek değildir.Nasil ki simdi olmek icin yasıyorsak,ebedi dirilmek icin de öluyoruz.Demek olum,ebedi hayatin kapisinin açılmasidir.Onun icin bu kapiyi acmadan evvel,kendimizi hazirlamaliyiz. .... Olum,hayattir.Askerlikten terhis olmaktir.Yahud,ruh kekliginin kafesten cıkmasidir.Binaenaleyh olum,mu'minler icin bir hediyedir.Olum,kafirler icin de cehenneme yuvarlanmalari icin bir harekettir.Nitekim,İmam Ahmed ve Tirmizi'nin tahric ettikleri,Abdullah bin Mes'ud'dan gelen bir rivayette Rasulallah aleyhissalatu vesselam efendimiz söyle buyurmuslardır: "Mu'minin hediyesi olumdur." Cunku olum,ebedi saadete kudsi huzurun ulasmasına vesiledir.Bununla beraber mu'min olumu istemez,ona hazirlik yapar.Olume hazirlanmak için su hadis-i şeriflerin gereğince amel etmemiz gerekir: "Ac kimseyi yedirin,hastayi ziyaret edin,esirleri kurtarin." (buhari) Olume hazirlik bu uc seyle baslıyor.Ne faydaki bizim zamanımızda adam kendine mezar hazirliyor;kendisini mezara hazirlamiyor.Ebu Bekr Sıddik radıyallahu anh'a birisinin:'kırk senedir ben kendime bir yer hazirladim,orada defnedilmemi vasiyet ettim 'demesi üzerine:'Hayir,hayir,sen kendini mezara hazirla.Nasilsa bir cukur bulurlar,seni orada gomerler.'buyurmustur. İşci olsun,memur olsun,hasta olsun;bir insani zilletten kuratarmaya çalısmak,olume ilk hazirliktir.Bu uc vazife farz-ı kifayedir.Eger bir mahhallede bir toplum bunu yapmazsa hepsi gunahkar olur. Ac kimseye yedirmekte,hasedin,hırsin,bertaraf edilmesi vardir.Hastayi ziyaret etmekte,onun duasini,yakinlarinin iltifatini kazanmak vardir.İşsizi issizlikten kurtarmak köleyi azad etmek gibi;hem sevabi var,hemde cinayetleri bertaraf etmek var.Hicbir insan,aclıgından ve issizlginden dolayi aciz olmaz.Insan aciz oldugu zaman da kilicin ucuna sarilir,kabzasini pehlivanin elinden alir.Kedi aciz kaldiginda duvara tırmanir,insana tepeden saldirir,aslanlasır.Bunun icin Allah'in Rasulu sallahu aleyhi ve sellem:"Ac kimseyi yedirin,hastayi ziyaret edin,esirleri kurtarin" buyurdu. Evet,butun emellerini Allah Teala'nın ahirette verecegi sevaba baglamayan bir kimse,inanmıyor ki bu vazifeleri yapsin.Demek,bu uc vazife ahirete inanmanın alametidir.Evet ahirete inanc,mu'minin ruhunu ,iyiliklere hayra sevkeder. Diger bir hadis-işerif de: "Muslumanın musluman uzerindeki hakkı altidir:Onunla karsilastigin vakitte kendisine selam ver.Seni davet ettigi zaman ona icabet et.Senden bir nasihati taleb ettigi zaman ona hayrı dile. Aksirip 'elhamdulillah'dedigi zaman, ona 'yerhamukallah' de.Hastalandigi zaman onu ziyaret et.Oldügü zaman cenazesinin arkasindan yuru." Munavi'nin dedigi gibi,bu hadis-işerif,muslumanın musluman üzerindeki haklarının butununu degil,mühimlerini beyan etmek icindir. ..... Dunya hayati doner bir dolap gibidir,hastalik olur,ihtiyarlik olur,bela ve mesakkatler olur.Oldugu takdirde,kaderle kadere siginarak sebeblere tevessül edilir ve tedbirler alinir. .... Muslim ve BUhari'nin tahric ettikleri diger bir hadis-i şerif de söyledir: "Mu'minin misali,ekinin misali gibidir.Ruzgar onu saga sola evirip cevirir.Bir kere onu yere yatirir,digerinde onu dogrultur,eceli gelinceye kadar.Munafikin misali ise,erze agaci gibidir;dimdiktir.Ona birsey isabet etmez.(Ruzgar onu evirip cevirmez.)Nihayet onun kokten koparılmasi bir kere olur." Bu hadis-i şerif bize,mu'minin daha fazla belaya giriftar olacagini,imanında zafiyet olanin daha da fazla zevk ve sefada olacagini beyan etmiştir.Binaenaleyh kisinin basina gelen belanin sebebinin ameli olmayip,gunahlarinin kefareti yahud derecesinin yukselmesi oldugunu bildirir.Avamın 'yaptigini cekiyor' demeleri,yahud summe hasa,'Allah dagi gorur de ona kar yagdirir' demeleri,itikada ters dusen bir sapkınlıktir.Hele ikinci soz kufurdur.Muhtemelen kulun hicbir gunahi olmadigi halde Allah Teala ona bir bela gonderir.Her bela bir nasihattir.Her hastalik bir nimettir.İhtiyarlik da öyle.Bunlardan herbiri,olumun ve kabre gitmenin birer elcileridir.Dunya,dar-i imtihandir.Hasili,er gec insan kabre goturulur. OLUM HAKTIR.
epeydir beraberligimiz oldu
daha cok yazilanlari takip eden okuyucu olsamda
bazen yazdimda
yazismalar
catismalar
dostuklar
kirilmalar vs.. derken
'olum hakkinda' dedinizde
durumum pek iyi degil
hazir hayatta
ve
yazabiliyorken
helalleseyim dedim
bir gun aniden yazmaz olursam forumda
bilinki aranizda degilim artik
ailemden bilgisayar ve internetten anlayan
ardimdan buraya haber verebilcek pek kimsemde yok
baskalarinada is buyurmayi pek sevmem
forumda yazilanlardan ogrendiklerim, sevdiklerim ve begendiklerim oldu isede
bazen terside oldu
ama
yazdiklarim ile
haksiz yere kirdiklarim oldu ise
simdiden ozur dilerim
Umarim saka yapiyorsunudur. Ama degilse, sana acimadigimi bilmeni isterim. Cunku bu seni kirabilir. Sanki senin acinacak bir durumun var izlenimini verebilir. Seni kiskaniyorum desem belki daha dogru olur. Bu kadar soguk kanlilikla olumu karsiladigin icin.. Yine de uzuluyorum.. Senin icin degil, bizim icin. Seni kaybedeceksek..
Hepimizin sonu o degil mi? Eninde sonunda..
Saka oldugunu soylersen cok daha memnun olacam..
Selamlar
Sen hep burada olacaksin ve yazacaksin, biliyorum
Yemen kuran`ini ve tabi gak gibi belanin en usturuplusunu basima saran sen degilmisin? Hala tercümelerimin aleyhinde atip tutuyor, görmüyormusun. verdigin linklerdeki ingilizce metinleri türkceye cevirip beni su zalimin dilinden kurtarmalisin
Kisaca: öyle kolay kolay elimizden kurtulamazsin...
Seni birakmayiz.
Gecmis olsun dostum... Allah`tan sana acil sifalar ve uzun ömürler diliyorum...
durumum
saka degil ciddi
limb-girdle muscular dystrophy (kas erimesi)
yani dogustan benle beraber olan bir hastalik
ama ben 9 veya 10 yas civarinda iken farkettik
simdi ise son senelerime yaklastim
kisacasi kaslarim eriyo
kas kalmadi pek
mesela su an yazarken cok zorlaniyorum
nefes alirken dahi epey zorlaniyorum
son aylarda genelde yatarak gunlerim geciyor
oturamaz oldum
bir tek foruma girerken kalkiyorum
kiymetinizi bilin
“Ölüm güzel şey, budur ötelerden haber.
Hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber?”
Babam ölümden çok korkardı. Sanki ölüm sırası ona
gelmişti. Sanki içimizden sadece o ölecekti. Bunu
sözlerinden açıkça hissederdim. Onu teselli etme ihtiyacı
duyardım. Kimin ne zaman, nasıl öleceğini hiç kimse
bilemezdi. Ölüm herkes için kaçınılmazdı. Önemli olanın
yaşadıkça yaşamanın kıymetini bilmek, Yüce Rabbimizden
her şeyin hayırlısını dilemekti... Ama ne desek boştu. O
ölümden korkuyordu. Ölümden ve belki de ölümün
ötesindendi korktuğu. Bu, Allah’a hesap vereceğine
kuşkusuz inanan bir insanın korkusuydu. O çok iyi bir
“mümin”di. Kendisini öldü ölecek diye beklerken nice genç
insanların ölümüne tanık oldu. Gencecik yeğenleri öldü peş
peşe. Nice ölümü henüz düşünmeyenler, yapacak daha çok
işleri olanlar bir bir gidiyorlardı. Onların ölüm haberleri onun
korkusunu artırmıyor, aksine ölüme karşı cesaretini
artırıyordu.
Gencecik oğlunun, gelininin ve biricik torununun ölümü çok
yıkmıştı onu. Bir insanın dayanma gücünü bitiren çok
olayları yaşadı peş peşe. Ama bu farklıydı. Hem can kaybı,
hem mal kaybı. Korku. Sürekli korku ve çaresizlik. Şimdi ne
olacaktı? Bunu kimse bilemezdi. En güzeli “tevekkül”dü
belki; ama babam gibi bir çoklarının dini bilgisi de buna
yetmiyordu. Burada Diyanet İşleri Başkanlığı’nın bir
eksikliğine dikkat çekmek istiyorum. Deprem bölgesinde ehil
kişilerce programlı bir “irşat” faaliyeti yapılmalıydı.K urumlar
bunu yapmadığı zaman doğan boşluğu insanlar bir şekilde
dolduruyordu. Devlet de bu sefer yapılanları takibe
kalkıyor, insanları engelliyor, suçluyor, yargılıyor ve
insanların devlete karşı güvenini sarsacak olaylar
yaşanıyordu. Bu durum sadece Diyanet Teşkilatı için değil
bütün kurumlar için geçerli bir durumdu.
Babam iyi bir sigara tiryakisiydi. Sigara içenler ölünce ağız
ve burunlarından yılların birikimi zifir geldiği söylenirdi. Ben,
babam ölümü hatırlattıkça, öldüğünde “ acaba böyle bir
sorun yaşanacak mı” diye düşünmekten kendimi
alamıyordum.
Çok sağlıklıydı babam. Ya da öyle görünüyordu. Onun
yaşadıklarını yaşamış bir insanın sağlıklı kalması olası değildi
aslında. Onun yaşadıkları birkaç cilt kitap olacak kadar
çoktu. Birkaç ciltte de olsa anlatsam, bu sefer de onlara
inanmak zordur. Onlar çok, ama çok zorluklar yaşamışlardı.
Onlar aslında yaşamamışlar, sadece hayatta kalma
mücadelesi vermişlerdi. Öylesi yaşamaya benim “yaşamak”
demeye dilim varmıyor. Onca zor koşullarda geçmiş yetmiş
küsür yıldan sonra sağlık mı kalırdı insanda?..
Rahatsızlığı birden oldu. Midesi delinmiş ve komaya girmişti.
Hastanede yanına vardığımda “ölüm iğnesi yapın bana!...”
diye haykırıyor, kıvranıyordu. Çok acı çekiyordu. Bir
uyuşturucu iğne yaptılar, serum taktılar ve apar topar
İstanbul’a, Göztepe SSK’ya götürdük. Hemen ameliyata
alınması gerekiyordu. Aceleyle gerekli işlemler, tahliller
yapıldı. Gece yarısından sonra, saat 00.30’da ameliyata
aldılar. Doktor ameliyatın çok riskli olduğunu, kurtulma
şansının % 10 olduğunu ifade etti. Yapacak başka bir şey
yoktu. İmzayı attık ve beklemeye başladık. Üç saat kadar
süren ameliyattan sağ salim çıktı. Artık iyileşecek, mide
sorunu hallolmuş olarak ayağa kalkacaktı.
Bir hafta sonra eve gönderdiler. Fakat bir türlü
toparlanamadı. Hiçbir şey yiyemiyordu. Midesine hiçbir şey
gitmiyordu. Tekrar doktora götürdük. Serum verdi. İlaçlar
verdi. Ama ilaçları kullanması mümkün olmadı. Çünkü hiçbir
şey yemiyordu.
Ve ameliyat sonrası sendromlar başladı. Böbrekler, safra,
ciğerler... Ve bacak damarları tıkandı. Tekrar İstanbul’a,
Süreyyapaşa’ya götürdük. Oradan acilen Okmeydanı
SSK’ya gönderdiler. “Çaresiz bacağının kesilmesi gerekiyor”
dediler. Rabbim 02 Nisan 2001 Pazartesi günü, gece saat
22.50’de ruhunu aldı da daha fazla acı çekmekten kurtuldu.
Çok güzel bir cenazesi oldu babamın. Köyümüzden Hafız
Ahmet’le birlikte yıkadık. Daha doğrusu o yıkadı, biz yardım
ettik. O tiryakiliğinden mütevellit hiçbir şey olmadı.
Cenazesine Trabzon’dan halalarım ve akrabalarımız geldiler.
Bursa’dan arkadaşları geldi. İstanbul’dan benim dostlarım
geldiler. İzmit İmam-Hatip Lisesi’nin yaklaşık tüm hocaları
geldiler. Köyümüzün insanları da geldi. Kalabalık bir cemaati
oldu.
Deprem şehitlerimizin yanında boş bir mezar hazırlamıştım.
Oraya ziyarete gittikçe oraya bakar ve dışardan
bakıldığında oraya kendisinin gireceğini bildiği anlaşılıyordu.
Şimdi orada, o küçük çam ağacının altında, asûde bir
görünümle, oğlu, gelini ve torunuyla birlikte yatıyor. Mekanı
cennet olsun. Ben Rabbimin onu bağışladığına, onun
cennete gittiğine inanıyorum. Çünkü sağlam inançlı, saf,
dürüst bir insandı. Hiç kimseyi kıskanmaz, kimseye kötülük
düşünmezdi. İnsan yedirmeyi, hayır yapmayı severdi.
Allah’tan çok korkardı. Sinirliydi, ama çok nedenleri vardı
sinirli ve asabi olmak için. Onu herkes “iyi” bilirdi. İçtenlikle
“iyi” bilirlerdi. Allah “iyi” kullarının “iyi biliriz” tanıklıklarını
kabul etsin.
Ben hep yakınında, hep onunla içli dışlı olduğum, her
sorunuyla ilgilendiğim için bana zaman zaman kızdığını,
bağırıp çağırdığını biliyorum. Ama aslında o beni seviyordu.
O kadar seviyordu ki, bana adeta şımarıyordu. Ben de bunu
biliyor ve ona karşı şımarıyordum. Allah herkesin içinden
geçeni de, açığa vurduğunu da en iyi bildiği için içim çok
rahat. Ben babama rağmen babama “iyilik” yapmaya,
hizmet etmeye çalıştım. Ona karşı duruşu tamamen bir
“yabancı” gibi olanların bizim bu yakınlığımızı yargılamaya
hakları yoktur. Ben öğrencilerimin iyiliği için onlarla
-gerekirse- kötü olmayı, çocuklarımın iyiliği için onlarla kötü
olmayı, eşimin iyiliği için onunla kötü olmayı göze almışımdır
zaman zaman. Bunu her insanın yapmadığını,
yapmayacağını; hatta belki de yapmaması gerektiğini
biliyorum. Buna kim ne derse desin. Bence bu bir “yaradılış
özelliği”. Çünkü bunu hep yaptım, hep “nankörlük” gördüm
ve hep yapıyorum. Ben bence “doğru olan”ı yapıyorum.
Şunu da, altını çizerek belirtmek istiyorum ki, ben bunun
ecrini daha dünyada gördüm ve görüyorum. Varsın insanlar
“enayilik” desin, ”delilik” desin, ”salaklık” desin. Hiç önemli
değil. Hatta bazı insanlar benim bu davranışlarımın altında
başka nedenler arasınlar. Umursamamaya çalışıyorum. Ben
sorumluluklarından kaçan, kendini düşünen birisi olamadım.
Çok yoruldum. Çok yıprandım; ama yaptıklarımdan pişmanlık
duymadım.
Ölenleri geri getirmek mümkün değil elbet. Ama hayat
devam ediyor ve bizler yaşadıkça üzerimize düşeni
yapmakla yükümlüyüz. Ben de bunu yapmaya çalışıyorum.
Depremden önce babamıza ait bir evimiz vardı. Her
kardeşime bir daire düşsün diye uğraştım. Çok emek
verdim. Borçlandım, arabamı sattım. Yalnız bırakıldım.
Babamla kötü oldum.
Depremle birlikte kardeşimi, hanımını ve çocuğunu
kaybettik. Yüzlerce eşimiz dostumuz kırk beş saniyede feci
bir şekilde öldüler. Biz hayatta kaldık. O gün bu gün
çekmediğimiz çile, tatmadığımız acı kalmadı.
Şimdi, bu satırları yazarken dışarıya bakıyorum. Gecenin
saat bir buçuğu. İzmit sanki ayaklarımın altına serilmiş
yıldızlar gibi. Ve Körfez ışıl ışıl. Yukarda dolunay bir kandil
gibi, kurşuni bir aydınlık veriyor Körfezin sularına. Denizde
gemiler var. Sularda parıldayan ay ışığı, Körfezi kuşatan
kıpır kıpır lambalar... Fuarda yaz akşamlarının tadını
çıkarıyor insanlar. Müzik sesi ta buralara geliyor. Ve ezan
sesleri bir başka duyuluyor buradan...
Ah! Keşke şair olabilsem!.. Şiiri yaşıyorum, hissediyorum
da, söze dökemiyorum.
Öylesine alıştım ki sorunlarla yaşamaya. Sanki sorunsuz
kalsam çıldıracağım! Oturduğum binada apartman yönetimi.
Sivil toplum örgütlerinde sendikacılık. Hastalarımız,
köydekiler, evde sekiz nüfus ailenin bitmeyen sorunları
yaşamı daha bir hareketli ve yaşanır kılıyor galiba. Bunca
yorgunluk ve bunca sorun arasında hiçbir sorumluluktan
kaçamıyorum. Konuklarımız geliyor, ziyaretlere gidiyoruz.
Köye gittikçe, özellikle çocuklar yanımdayken kabirlerimize
uğruyorum. Birlikte dua ediyoruz. Oraya güller, çeşitli
çiçekler dikeceğiz günü geldiğinde.
İşte böyle, hayat devam ediyor
