64)Ey Muhammed!
Seninle tartışanlara şöyle söyle; “Bana Allah’tan başkasına yönelmemi mi emrediyorsunuz?Bu olacak şey mi? Bu sizin çok bilgisiz olduğunuzu gösteriyor.”
65)Ey Muhammed!
Sana da senden öncekilere de vahyedilen kesin olarak şudur: “Eğer,ne şekilde olursa olsun,Allah’tan başkasından yardım talep ederseniz yani Allah’a ortaklar koşarsanız,yapıp ettiklerinizin karşılığı eksidir.Ve geleceğinizde mutlaka umduğunuz gibi olmaz!”
66)Ana kural senin için ve tüm insanlar için şudur: “Başkasına değil kesinlikle, yalnız ve yalnız Allah’a yönel ve O’na teşekkür et!”
67)Ama maalesef, insanların çoğu,Allah’ı gereği gibi algılayıp, idrak edemedi, edemiyor.
Oysa,kıyamet günü yeryüzünde her şey sanki O’nun avucunda gibidir.Göklerde artık işi bittiği,görevini tamamladığı için dürülüp kaldırılmıştır.
Allah’ın şanı yücedir.O ,seninle tartışanların,Allah’a ait bulunan yetkilerden bazılarını başkasına vermeye teşebbüs ederek, Allah’a ortak koşma girişimlerinden çok uzaktır.
68)Din Günü başlangıcında,birinci işaret verilince,yerde ve gökte kim varsa işaretin,titreşimin şiddetinden yıkılıp yere çarpılır.
İkinci titreşimli işaret verilince,tüm akıllı varlıklar ayağa kalkıp,bakışarak ne olduğunu algılamaya çalışırlar.
69)O an yeryüzü Rabbinin ışığıyla apaydınlık olmuştur.Her şey ayan beyan ortadadır.
Peygamberler,halk önderleri,yöneticiler ve tanıklar getirilmiştir. Kıyamet öncesi dönemde yeryüzünün yönetilmesi için,Peygamberlerin ve yöneticilerin uygulaması gereken kurallar da ortaya konmuştur.Yönetimde kuralsızlık kesinlikle yoktur.Keyfilik kesinlikle yoktur.Yönetim biçimleri ve Allah tarafından var edilmiş ve yöneticilerin çok iyi bildiği yönetim kuralları ortaya konmuştur.
Öncelikle,Peygamberler ve yöneticiler yargılanacaktır! “İnsanları yönetirlerken bu kuralları uyguladılar mı?” diye yargılanacaklardır.
İnsanlık tarihi açılmıştır.Her toplum ve her yönetici huzurda. Yöneticiler yargılanmaktadır.Tarih ve tarihin aktörleri hesap veriyorlar. Bu yargılanma yöneticilerin ve Peygamberlerin şahsi yaşamları nedeniyle değildir.Yargılanmaları, yönetim görevleri nedeniyledir.Allah’ın belirlemiş olduğu ve huzurda bulunan yönetim kurallarını uygulayıp uygulamadıkları yönündedir.Tarih de tanıklık yapmaktadır.
Haklarında hüküm verilir.Adalet tam olarak sağlanır.Asla haksızlığa uğramazlar.
70)Müteakiben bireysel yargılama başlar.Bu yargılamada da herkese yapıp ettiğinin tam karşılığı verilir.
71)İnkarcılar,eksi net puanları nedeniyle,puanlarına karşılık gelecek miktarda,cezalarını çekmeleri için,cezalarına göre gruplara ayrılırlar.Net puanlarına göre gruplara ayrılırlar.Ve gruplar halinde cezaevi olan Cehenneme sevkedilirler.
Girişte Cehennem görevlileri gelenlere şöyle der; “Size içinizden uyarıcılar gelmedi mi?Sizi uyarmadı mı?Sizi bu günün azabı konusunda sakındırmadı mı?Sizler yoksa bilgisiz mi idiniz de bu hallere düşecek davranışları yapıp eksi net puanlar kazandınız?”
Cenenneme girenler ise pişmanlıkla şöyle der; “Geldiler ama biz Allahın kurallarını yalan saydık.Bu nedenle azap yapıp ettiğimizin karşılığıdır.Biz bu azabı hak ettik.”
72)Sonra onlara şöyle denilir; “Girin cezaevi olan Cehenneme!Orada size çok çok uzun süre gelecek kadar ve cezanızın miktarı kadar kalacaksınız.Hak ettiğiniz kadar kalacaksınız.Görün büyüklük taslayanların barınacakları yer ne kadar olumsuz koşullara sahip!”
73)Yaşamlarında Rablerinden çekinerek,saygı gösterenler ise,kazandıkları net artı puanlarına karşılık gelen ödülün derecesine göre gruplara ayrılırlar.Gruplar halinde hak ettikleri yaşam ödülü için ödül evi olan Cennetin değişik bölümlerine sevk edilirler.
Cennet girişinde,ilgili bölümlere sevkiyatları yapılmadan önce,görevliler kendilerine şöyle der; “Selam hepinize!Farklı artı puanlarınız nedeniyle farklı yerlerde kalacak olsanız da özünde hepiniz tertemizsiniz.Hadi herkes kendi bölümüne girsin!”
74)Cennete girecekler de şöyle der; “Hamd olsun O Allah’a!Bize vaadini yerine getirdi.Yeryüzünü Cennet,bizi de bu Cennete mirasçı yaptı.İşte Cennet haline gelmiş yer yüzünde istediğimiz yerde yaşıyoruz.İş yapıp değer üretenlerin ödülü gerçekten çok güzelmiş.”
75)Ey Muhammed!
Tüm bunlara rağmen Din Günü yine de her şey sona ermemiştir.Tüm yeteneklerin,kabiliyetlerin,var etme güçlerinin Rabbinin çevresinde,O’na yönelerek,O’na tabi olarak,O’nun emrinde bekler halde görürüsün.Bunlar arasında da bazı yeni oluşumlar olur.Ve nihayet ana kural yine öne çıkar:HAMD ALEMLERİN RABBİNE ÖZGÜDÜR!
39 (ZÜMER)
|
