MESİH İNANCI VE İSA.(2)

2.YAHUDİ İNANCINDA MESİH(KURTARICI) KAVRAMI:

1)DAVUD VE MESİH KAVRAMI

Yeryüzünde var olmuş tüm eski insan toplulukları savaşların ancak Tanrı yardımı olursa kazanılacağına inanırlardı.Bu nedenle savaş öncesi Tanrı yada Tanrılara ,kendilerine savaşı kazandırması için kurbanlar sunarlardı.Bir imparatorluğa sahip olmanın,bağımsız devlet olarak var olmanın ön koşulu,atların ruhlarının memnun edilmesine bağlıydı.Ya da meleklerin memnun olmaları yada Tanrının memnun olması de ön koşuldu.Ortada bir terslik varsa bunun sebebi Tanrının yada meleklerin yada ataların ruhlarının herhangi bir şeye kızmış olmalarından kaynaklandığına inanılırdı.Bu düşünce savaşanların moraline olumlu etki yapıyordu.Nasıl olsa yüce varlıklar kurbanlar ve sunaklar aracılığıyla memnun edildiğine ve destekleri sağlandığına göre artık savaşın kazanılmaması için bir sebep yoktu.Savaşçılar böylece, sonucu önceden biliniyormuş gibi yüksek moralle savaşıyorlardı.Bu düşünce insanların olmasını arzu ettiğikleri olaya inanmak(iman etmek)düşüncesinden kaynaklanmaktaydı. Bu olgu ,tıpkı insanın yalan söyleyip sonra dönüp kendi yalanına inanması gibiydi.
İlk ve en büyük Yahudi imparatorluğunun kurucusu Davuttur. Davud,Yahudi Tanrısı Yehova ile tanrısal bir ortaklı içinde olduğu iddiasındaydı.Halk Davuda MESİH diyordu.(İbranicae:mashia) Mesih kelimesini Yahudiler,Davuddan önce yaşamış olan Saul ve Davudun oğlu Süleyman içinde kullanıyorlardı.Masia=Mesih kelimesi aynı zamanda dinsel fonksiyonları olan papazlar içinde kullanılıyordu.Yani halkın nazarında papazlarda mesihti,kurtarıcıydı.Bu nedenle mesih kelimesi herhangi bir kişi için somut olarak kullanılan bir sıfat bildiren kelime değildi.Yalnız mesih kelimesi herhangi bir kurtarıcı olarakta kullanılmamıştır.Mesih kelimesinde ifadesini bulan kurtarıcının,kutsallık ve Tanrısal güç içermesi gerekmekteydi. Yani Tanrısal güç desdeklii yada Tanrıyla ortaklık içindeki kurtarıcının adı mesih olarak algılanmaktaydı.
Davudun Mesih (kurtarıcı)sıfatının yanında,yağla kutsanmış,Yehovayla işbirliği içindeki biri,Yehovanın yönetimindeki yeryüzü toprakları üzerinde hüküm sürmeğe yetkili kılınmış biri gibi sıfatları da vardı.Halk Davuda bu sıfatları da vermişti.
Davud doğduğu zaman yoksuldu.Daha sonra gençliğini bir çoban olarak geçirdi.Süreç içerisinde Güney Filistin Çölünde yasadışı bir gerilla hareketinin lideri oldu.O bir mağarada karargah kurdu.Golyat’a karşı sürdürdüğü savaşlarda üstünlükler ve zaferler elde etti.Bu nedenle kendisine “Büyük Komutan”anlamında “DAVUD” takma adı verildi.
Yahudi papazlara göre;Davut Tanrı Yehova ile bir anlaşma yapmıştı.Bu anlaşmaya ve Yehovanın vaadine göre Davudun soyu hiç son bulmayacaktı.Ancak Davudun imparatorluğu O’nun ölümünden sonra parçalanmaya başladı.
-İ.Ö 586 yılında Babiller parçalanmış ve ufalanmış Davudun mirasçısı konumundaki Yahudileri yenerek Kudusü ele geçirdiler.Kıral NEBUKHADNETZAR kudüsü aldı.Çok sayıda bilgin ve kalifiye yahudiyi de Babile sürdü.Çünkü o dönemde Babil evrensel bilim,sanat ve kültür merkezi durumundaydı.Yahudi halkı sürgün olmalarına rağmen,Yehovanın Davutla olan işbirliğini ve günün birinde yeryüzünde Yahudilerin egemen olacakları fikrini hiç bir zaman unutmadılar.Bu düşünce kendilerinin asil ve üstün ırk olduklarının da temeliydi.
Babile hükmeden daha sonraki hükümdarlar döneminde Yahudilerin tekrar yurtlarına gitmelerine izin verilmiştir.Eski ahit yeniden yurda dönüş sırasında yazılmıştır.Babil kütüphanelerinde edinilen bilgilerin izlerini taşır.Çünkü Yahudilerin Babile sürgüne gidenlerin çok büyük kısmı bilim erbabıydı.

2)YAHUDİ YAZITLARINDA MESİH(KURTARICI) İNANCI

A)ESKİ AHİT VE MESİH İNANCI:

-Yehova Musaya şöyle dedi; “Sen bir çok uluslar üzerinde egemen olacaksın ama onlar senin üzerinde egemen olamayacaklar.”
-İŞAYA(Mesihlerden biri),Davudun tahtında sonsuza dek hüküm sürecek, “olağanüstü danışmandan,büyük Tanrıdan,ölümsüz babadan,barış prensinden,”söz eder.Bu kurtarıcı Asurluları,sokakların çamuru gibi ayaklar altına alıp çiğneyecek,Babili içinde baykuşların,satytr’lerin(yarı insan yarı keçi olan Tanrı yaratık) ve öteki kasveti yaratıkların barındığı ıssız bir kente dönüştürecektir.Moap halkını sakalsız ve kel hale getirecektir.Şam’ı bir enkaz yığını haline getirecektir.Ve Mısırda iç savaşı kışkırtacak.Herkes komşusuyla bozuşacak.Kentler ve kırallıklar birbirine düşecektir.
-YEREMYA(Mesihlerden biri)Yehovayı şöyle konuşturur: “O günlerde ve zamanlarda ben,doğruluk dalının büyüyüp Davuda değin uzamasını sağlayacağım.Ve o ülkede yargıyı ve doğruluğu uygulayacak ve sonra Mısırlıları kılıç yok edecek.Ve onların kanıyla doyup sarhoş olacak.Filistinliler ağlayacaklar.Ve ülkenin bütün sakinleri anlayacaklar.Moaptan sürekli bir ağlama yükselecek.Ammon ıssız bir yığın halini alacak.Ve onun kız evlatları ateşte yakılacak.Edom bir harabe olacak.Şam da,onun caddelerinde genç adamlar mahvolacaklar.Hazor ejderhalar için bir yerleşim yeri olacak.Elam kılıçtan geçirilecek.Ve Babil..Ona karşı en uzak sınırdan gel.Onun anbarlarını aç.Onu yığın yığın at savur.Ve tamamıyle yok et.Ondan geriye hiç birşey kalmasın.
Bu ve benzeri yazılardan görüleceği gibi yahudiler, kendi uluslarının başka uluslar tarafından yenilgiye uğratılmasının, sürgün yapılmasının,işkencelere maruz bırakılmasının, hıncının ,öcünün bir gün muhakkak bir mesih(kurtarıcı)tarafından alınacağına inanıyorlardı.

B)DANİYELİN KİTABINDA MESİH (KURTARICI)İNANCI
Danyelin kitabı müslümanların hadis kitapları gibidir.Kaynak kitaplardan biridir.Bu kitapta;büyük bir Yahudi imparatorluğuna önderlik ,yöneticilik edecek,yağlanmış ve kutsanmış biri ,bir prensten söz edilir.Bu prensin vereceği askeri kurtuluş mücadelesi anlatılır.Denirki; “Ben geceleyin imgeler gördüm.Ve insan oğlunun göklerin bulutlarıyla gelişini seyrettim.Ve O’na egemenlik ve onur ve kırallık verildi.Artık bütün halklar ve diller O’na hizmet edecekler.Bir ölümsüz egemenlik,bir kırallık ki yıkılmayacak.”
Görüldüğü gibi Yahudi inancında ister Tevratta adı geçen kurtarıcı(mesih)önderlerin (İşaya,Yeremya,Hezekiel,Mika,Zekeriyya..) söylemleri ve Danielin Kitabı gibi kutsal olmayan ancak ana kaynak kitap sayılan kaynaklarda vurgulnan şu düşünceler olmuştur:
1)Yahudiler tüm yeryüzüne egemen olacaklardır.
2)Bu egemenlik bir kurtuluş mücadelesi ile olacaktır.
3)Bu kurtuluş mücadelesi tıpkı Davud örneğinde olduğu gibi Tanrıyla işbirliği içerisinde bulunan kutsal mesih(kurtarıcı) tarafından organize edilecek ve onun önderliğinde gerçekleşecektir.İnsanları kendileri VE ÇABALARI DEĞİL KUTSAL MESİH(KURTARICI) GELİP KURTARACAKTIR.Tıpkı çizgi roman kahramanlarının gelip mazlumları kötülere karşı koruması gibi.Mesihte gelip Yahudi ulusunu diğer uluslara egemen yapacaktır.Zalim olan diğer ulusların tümünü de cezalandıracaktır.

3)VAAD EDİLEN KUTSAL TOPRAK(FİLİSTİN)’İN COĞRAFİ YAPISI:
Tanrı Yehova Yahudilere filistin topraklarını vaat etmiştir.Bu topraklarda yerleşip kök salacaklarını belirtmiştir.Ancak bu toprak dünyanın fethine kalkışmayı olanaklı kılacak bir konuma sahip değildi.Burası her şeyden önce geniş bir askeri geçiş yoluydu.Tarihi süreç içerisinde askeri geçiş ana koridoru boyunca Asya,Afrika ve Avrupanın fetihçi orduları birbirlerini kovlarken ve fetih sonunda geri çekilirken hep bu Yahudilere vaad edilen kustsal topraklardan geçiyorlardı.Böylece Filistin iki ordunun kovalamacası sırasında en az iki defa ayaklar altında çiğneniyordu.Mısırlar,Asurlular,Babilliler,Persler,Yunanlılar ve Romalılar kutsal topraklar içinde ileri geri saldırıya geçiyor,yerlerini daha sonra gelecek olanlara bırakmadan önce genellikle aynı yeri iki defa yakıp yıkıyorlardı.Bu durum Kur’an’da 27/17,18,19 ayetlerinde şöyle anlatılır. “17-Cinlerden,insanlardan ve kuşlardan orduları.Süleymanın huzurunda bir araya getirildi.Onlar düzenli bir biçimde sevk ediliyorlardı.18-Karınca vadisine geldiklerinde ,bir karınca şöyle seslendi:Ey Karıncalar!Yuvalarınıza girin ki,Süleyman ve orduları farkında olmayarak sizi ezmesinler.19-Bunun üzerine Süleyman karıncanın sözüne güldü ve dedi:Rabbim,bana ve ebeveynime lütfettiğin nimetine şükretmeme,hoşnut olacağın, barışçıl bir iş yapmamam imkan ver.Ve Rahmetinle beni barışsever iyi kullarının arasına sok.Bu anlatılanlar kutsal toprakların Süleyman ve orduları tarafından geçilirken,çalışkan bir toprak adamının karınca olarak sembolize edilmesi ve feryadını endişesini yansıtmaktadır.İnsanlara ordunun geçisi sırasında evlerine girmeye davet etmektedir.Çünkü açıkta olanlar Süleymanın orduları ile savaşacaklar demektir.Yanlışlıkla ayak altında kalmayın diye ikazda bulunuyor.
Bu koşullar altında bulunan Filistinde insanların derlenip toparlanmaları,köklü ve yerleşik medeniyet kurmaları,fetihçi bir devlet oluşturmaları çok zayıf bir ihtimaldi.Objektif olarak bakıldığında,tarih boyunca hep yabancı orduların istilasına uğramış toprakların ve bu topraklar üzerinde yaşayan halkın tüm yabancı güçlere lanet okuması,mesih inancıyla bir gün kendilerinin de fetihçi olacakları inancına sarılmaları doğaldır.Yine bu insanlar yaşamlarını kentlerde toplanırlarsa sürdüremezlerdi.Çünkü kentteki insanlar fetihçi ordular tarafından kolaylıkla öldürülüyorlardı.Oysa mağaralar,geniş topraklardaki ilkel barınaklar üzerinden sürekli silahlı orduların gelip geçtiği topraklarda daha güvenli mekanlardı.Herhangi bir saldırı anında tabiata uyum sağlayarak hayatta kalabiliyorlardı.Yaşamak ve soylarını devam ettirmek için mağaralara sığındılar.Mağaralar kendilerini uzunca zaman dış saldırılara karşı korudu.(Tıpkı İngilterede Robin Hud’un ormana sığınması,İç Anadoluda Derinkuyuda Yer altı şehrinde yaşayanların yer altına çekilerek hayatta kalabilmeyi sürdürmeleri gibi)