5:27. Onlara Adem'in iki oğlunun olayını doğru anlat. Birer kurban adamışlardı da, birisinden kabul edilmiş, diğerinden edilmemişti. "Seni öldüreceğim!," dedi. "ALLAH ancak erdemli olanlardan kabul eder," dedi.
5:28. "Beni öldürmek için elini bana uzatırsan, seni öldürmek için ben elimi sana uzatmayacağım. Ben, tüm yaratıkların sahibi ALLAH'tan korkarım. "
5:29. "Günahımı günahınla birlikte yüklenerek cehenneme girmeni isterim. Zalimler böyle cezalandırılır."
5:30. Egosu onu, kardeşini öldürmeye kışkırttı. Onu öldürdü ve böylece kaybetti.
5:31. ALLAH kardeşinin cesedini nasıl gömeceğini göstermek için yeri eşeleyen bir karga gönderdi. "Yazık bana; kardeşimin cesedini gömme konusunda bu karga kadar bile olamadım," diyerek pişman oldu.*
Burada geleneksel yorum, KURBAN'ı kabul edilmeyen oğulun, edilen oğulu kıskanarak onu öldürmesidir. Ancak çeviride bu açık değil hatta tersi bile anlaşılabilir durumda...
Yani KURBAN'ı kabul edilen oğul ötekisini Erdemsizlik ile suçlayıp öldürmüş de olabilir. Burada neden kıskançlık değil yüksek derecede ego...
Bu çeviriye yansımayan, ayetin daha rahat anlaşılmasını sağlayacak bir ayrıntı var mır?
|
