Niets van dit forum mag zonder toestemming van de beheerders van het forum en/of de schrijvers van de bijdragen worden gekopieerd of anderszins overgenomen.
Ik weet het niet meer dus ik leg mijn probleem maar even hier neer. Mijn zoon is 9 maanden oud en heeft nog geen nacht doorgeslapen, nu weet ik dat meer ouders daar last van hebben, alleen ik heb vanaf he begin het gevoel gehad dat hij last had van z'n buik of darmen oid. Hij krijgt nog steeds BV overdag minder dan s' nachts hij komt nl. wel 6/7 keer. Ik laat hem meestal even huilen maar hij gaat dan zo tekeer dat binnen de kortste keren het hele huis wakker is en ik hem van armoede maar weer aanleg, binnen 4 minuten slaapt hij dan wel bij me in bed, op het moment dat ik hem weer in zijn eigen bed leg gilt hij het weer uit. Nu net ook krijgt hij zijn laatste BV voor het slapen.gaan hij valt bij me op de arm in slaap en begint vervolgens te kreunen en te strekken met zijn benen. Vervolgens komen er allemaal windjes en valt weer in slaap. Ben nu net alweer 1 keer naar hem toegweest aangezien hij alweer aan het schreeuwen was, ik wil hem niet uit bed halen maar na 5 minuten gilt hij het uit. Ik til hem eruit wieg hem even en leg hem nog even aan weer kreunen en strekken, windjes laten en valt dan weer in slaap. Ben benieuwd hoelang het duurt voordat hij nu weer wakker wordtwat moet ik doen we slapen dus al maanden niet meer goed en worden van de slaap ook boos op elkaar en ik merk dat ik snachts ook boos wordt op mijn zoon van frustatie ik weet het niet meer , wie kan me helpen of heeft soortgelijke ervaring. Ik ben al diverse malen bij de huisarts geweest en doorverwezen naar de kinderarts beiden zeggen dat ik maar moet accepteren dat mijn kind zo is, echter ik heb nog steeds het gevoel dat er wel degelijk iets is
Hier ook een dondersteentje van negen maanden oud. Hij heeft tot nu toe wel geteld 1 nacht doorgeslapen (en dan bedoel ik van 00.00 tot 05.00!). Mijn zoontje komt net als de jouwe zo'n zes keer per nacht. Soms zelfs wel tien keer, soms wat minder. De eerste keer meestal al na drie kwartier en hij slaapt vrijwel nooit langer dan drie uur aan een stuk. Ik heb bij hem ook de indruk dat hij last heeft van zijn buikje. Zeker als hij een dag niet gepoept heeft, komt hij heel de nacht om het uur. Ik ben er niet voor naar de dokter geweest overigens.
Tja, wat kan ik zeggen? Eerlijk gezegd zie ik wel iets in het advies van je HA en KA om het gewoon te accepteren. Als je kind goed onderzocht is, dan zijn de mogelijkheden een beetje op. Als ik jou was zou ik me nu dus ook richten op het zo makkelijk mogelijk maken van nachtvoedingen. Met andere woorden: accepteer dat hij 's nachts vaak komt, neem je kind bij je in bed op een veilige manier (geen dekbed, kussens, waterbed, bed waar hij uit kan vallen, spleten waar hij tussen kan komen, hard matras, etc.), laat hem niet meer huilen (wat heeft het voor zin als je toch gaat voeden?), kijk niet op de klok en erger je niet zodat je makkelijk weer in slaap valt.
Het kan even duren maar op een gegeven moment past je lichaam zich aan aan steeds korte stukjes slapen. Wel zelf vroeg naar bed natuurlijk, maar dan is het best te doen. En troost je: zelfs de ergste nachtbrakers gaan op een gegeven moment beter slapen.
Doorslapen was voor mij altijd een fabeltje dat anderen vertelden. De drie oudste kinderen (12, 9, 6 jaar) sliepen niet door; ze sliepen daarom vaak bij ons. Alleen de dochter van 9 had in haar babytijd iets minder behoefte om bij ons in bed in slaap te vallen, maar werd wel wakker voor 2 voedingen per nacht. Het in bed slapen was voor ons een prima oplossing om met de gebroken nachten om te gaan. Ik merkte wel dat toen ze wat ouder, en dus langer, werden dat ik ongemerkt soms een verkeerde houding aannam bij het liggend voeden. Ik werd dan wakker met pijn in m'n rug en voelde me bij het opstaan al gesloopt. Met iets meer aandacht voor mijn eigen houding bij het liggend voeden 's nachts was dat probleem over. Overdag accepteerde ik geen half/half drinken. 's nachts als alles wat buiten je bewustzijn gebeurt is dat moeilijker, maar ik denk dat het wel nodig is: niet echt drinken ? dan pink erin en van de borst af. Het aantal keer drinken per nacht kan dan echt omlaag gaan.
Is het zeker dat het benenstrekken komt van de windjes die je kind moet laten? De dochter van nu 9 jaar deed dit agv het heftige toeschieten van de melk. Ze verslikte zich er steeds in. Daarom had ik bij haar als oplossing een theedoek of luier in de buurt om de eerste melk eruit te laten spuiten en daarna pas verder te laten drinken.
De tweeling die ik momenteel aan de borst heb strekt hun lijfje over en moet hard huilen en/of is onrustig bij het inslaap vallen als ze een/veel boertjes moeten laten. Bij de eerste 3 kinderen heb ik haast nooit laten boeren. Dat was een geheel nieuwe ervaring: boeren uit de tenen en niet 1 maar soms wel 5 en soms pas na een half uur als ze eerst in slaap waren gevallen van de borst.
Ik mag ditmaal niet klagen over doorslapen: deze dames slapen ( als ze niet verkouden zijn) van 7/8 uur tot 5 uur. Ik maak ze soms wakker omdat ik zelf last heb van m'n borsten. Het kan verkeren! Houd moed en accepteer het zoals het komt met in achtneming van de spelregels die je zelf mede vaststelt. Hou dus wel je eigen grenzen in de gaten; De belangrijkste 'les' die ik van een cp borstvoeding ooit heb geleerd is: bv is een spel van geven en nemen; je kind kan alleen nemen tot waar jij kunt/wilt geven. Dan blijft de relatie in evenwicht.
Sterkte.
P.s. van hazeslaapjes overdag rust je ook uit. de keren dat je rustig op bed kunt voeden zeker doen.
Dieuwke
moeder van 5 ( 12, 9, 6 jaar en de jongsten van 5 maand)
Ook mijn dochter, nu 6 maanden, sliep maar niet door. Zij werdt om de 2 ą 3 uur wakker en wilde drinken.( Splaat ook bij ons in bed).
De oplossing is: laat je kindje huielen voor dat het gaat slapen, niet alleen in zijn bedje, maar liefdevol in je armen. Zo kan je kind zich ontladen voor het slapen en zal steeds langere tijd achter elkaar slapen.
Mijn dochter kreeg ik niet zomaar in slaap, ze viel alleen in slaap aan de borst, gevolg, ze kon zo haar stres van de dag niet ontladen en omdat ze wel behoefte had om te huilen( wat alle baby's hebben) werdt ze later wakker om alsnog te huilen. Maar i.p.v.haar te laten huilen/uiten legde ik haar weer aan de borst om vervolgens later weer wakker te worden.Haar behoefte was dus niet voeding maar huilen.
De 1e keer dat ik het probeerde om haar te laten huieln was overdag. Ze gaf altijd aan dat ze slaap had door haar hoofd om te draaien in teken dat ze wilde drinken en zo in slaap te vallen. Ik heb haar dus de borst geweigerd, waardoor ze dus flink ging huilen. Ik had al gelezen dat de 1e keer lang kon gaan duren voordat ze ophild met huilen dus het is wel doorzetten. Ze huilde 40 minuten hard aan een stuk. Al die tijd had ik haar vast en zij dingen tegen haar als: huil maar eens lekker uit, mamam is bijje, je bent veilig bij mama en mama houdt van je. Na dat ze uitgehuild was hield ze vanzelf op viel in slaap en na 10 minuten kon ik haar gewoon weg leggen en sliep ze een uur. Sinds dien brengen we haar zo in slaap en na een paar weken vroeg ze niet meer om de borst, maar huilde gelijk al uit. Nu huilt ze helemaal niet meer voor het slapen. Ik blijf gewoon even bij haar en ze valt vanzelf in slaap.
In de nacht komt nu nog maar een keer om te eten. Wordt ze eerder wakker( ik laat er 4 ą 5 uur tussen zitten, alsvorens ze weer laat drinken)dan neem ik haar op en laat ik haar huilen waarna ze weer in slaapt valt.
Mocht je meer willen lezen dan kan ik je het boek de "De taal van huilen" aanraden. De auteur is volgens mij A.Sollingen.
Ja, dat valt allemaal niet mee! Los van de slaapperikelen is er misschien wat aan de hand. Dat zou je inderdaad kunnen laten onderzoeken.
Maar ja, voor nu zit je er maar mooi mee. Mijn dochter is bijna 10 maanden, en slapen is hier ook niet zo'n succes. Ze gaat tussen 19.00 - 19.30 uur naar bed en meldt zich ook vaak. Ik ga altijd vroeg naar bed, dan hou ik het nog vol. Maar ik ben net al weer geweest om het verdriet weg te nemen
Dit boek bevat een echt heel goed actieplan voor de problemen waar jij mee zit! Ik volg de adviezen heel systematisch op en sindsdien is het aantal keren wakker teruggelopen van 7 naar ongeveer 3 (gemiddeld dan..)
Dit boek kost ongeveer 20 euro, is binnenkort ook in het Nederlands beschikbaar. Vele moeders hier hebben goede ervaringen met deze aanpak. Kern is dat je de belemmeringen die je kindje heeft om (door) te slapen wegneemt, in plaats van je kind te 'harden' door te laten huilen. Een kind laten huilen is niets voor niets tenenkrommend. Het heeft ook geen zin lees ik bij jou..
Heb je wel eens gedacht aan Veilig samen slapen? Ik laat mijn dochter op een gegeven moment bij me in bed, dan moet je natuurlijk wel wat veiligheidsmaatregelen treffen. Zoals een eigen plekje, aan jouw zijde (niet in het midden), niet uit bed kunnen rollen, niet onder je dekbed etc.
hi kan het ook zijn dat doordat je snachts vaak voed de darmpjes veel te verwerken krijgen en gan rommelen,als je niet voedt krijgen de darmpjes rust. heb je al cina baby druppels geprobeerd voor snachts?[homeopatisch] heeft je baby een speentje?misschien kan je die geven met een knuffel?
dit is niet vol te houden als ik het zo lees!
hoe vaak voed je overdag?
sterkte die gebroken nachten zijn verschrikkelijk!
Hi, Ik heb mijn verhaal even gekopieėrd vanaf een andere site waar een soortegelijke vraag stond, aangezien het wel erg veel is om over te typen.
Mijn oudste huilde meer dan 17 uur per dag!!! Reacties: laat dat kind toch eens huilen.... (familie) Ik stel slaaptraining voor (kinderarts die geen oorzaak kon vinden)....
Uiteindelijk wel een oorzaak gevonden. Melatonine tekort (hormoon dat je bioritme regelt, en dat bioritme regelt andere ritmes in je lijf... ook je stofwisseling) Ervoor geen consequente reacties op provocatie/eleminatie tests. Daarna WEL!! Dus toch allergisch.... Pas na 1,5 jaar oorzaak gevonden en kunnen verhelpen!
Je bent chronisch moe, kan bijna niet van je kind genieten en je relatie komt behoorlijk onder druk te staan......
Ik heb wel eens boven aan de trap gestaan met mijn oudste in mijn armen... als ik je nu laat vallen, dan ben je stil.. Ik zit zelfs nu (na bijna zes jaar) nog met tranen in mijn ogen als ik aan dat moment denk. Ik heb het gelukkig niet gedaan, want ik kon haar echt niet missen. Ze huilde niet voor niets, er moest iets aan de hand zijn. Ze had pijn. En na heel lang radeloos zoeken en heel veel bezoeken aan alternatieve geneesheren/dames kwamen we er dan eindelijk achter.
We waren niet gek, ons meisje had echt zoveel gehuild en had zoveel kramp gehad.... De entingen hebben er ook geen goed aan gedaan, ze ging bij de eerste spugen (en echt bij elke voeding) bij de tweede werd ze twee weken lang bijna aphatisch en kon ze niet meer in de box (daarvoor vermaakte ze zich af en toe wel vijf minuten). Na een nosodekuur van de homeopaat, kon dat gelukkig allemaal weer wel!
Toen ze eenmaal wat kon zitten in de box ging het gelukkig wel wat beter, ze kon zichzelf afleiden, had niet constant mij daarvoor nodig... Maar nog sliep ze ontzettend slecht.
Als ik foto's terugkijk zie ik dat haar gezichtje zo getekend is door slaaptekort, ze heeft de eerste anderhalf jaar geen diepe slaap gehad. Alleen hazeslaapjes van nog geen half uur.
Nu pas bij mijn derde merk ik dat door slaaptekort de krampjes nog heftiger worden...
Mijn tweede begon hetzelfde als de eerste, maar we wisten nu waar we het zoeken moesten. Eerst melatonine aangevuld, toen na drie maanden de borstvoeding laten opdrogen (ze zoog niet krachtig genoeg, waardoor ik moest kolven om productie op peil te houden) en ben hypoallergeen gaan geven, dit was al beter maar nog niet helemaal. Toen dieetvoeding Nutramigen en ze kon eindelijk normaal slapen!
Met mijn derde heb ik geluk, ben wel weer op hypoallergeen dieet (ivm borstvoeding) en ik voeg langzaam stoffen toe. Tot nu toe is dit eindelijk een "normale" baby. Ze slaapt 's nachts goed (heeft ook al een tijd doorgeslapen, maar door laatste groeispurt is ze 's nachts weer wat onrustiger en wil dan 1 ą 2 voedingen). Overdag is ze nu vrij veel wakker, maar wel rustig en tevreden.... Zo heb ik de eerste drie maanden nog nooit meegemaakt!
Kortom, ik snap heel goed hoe jij je voelt. Ik had gelukkig nog mijn echtgenoot die niet om de problemen heen kon, immers ook 's nachts was het bal (zou het door de naam komen?) Hij is op een gegeven moment de ziektewet ingegaan (reed bijna zijn bus tegen een boom aan van vermoeidheid). En kon toen gelukkig wat bijspringen. We zijn ploegendiensten gaan draaien om het hoofd boven water te houden. Ook had ik gelukkig een hele lieve buurvrouw die heel goed zag wat er aan de hand was. Zij heeft nooit gezegd: laat maar eens huilen (zoals mijn familie zei) maar ze zei: geef maar even hier, ga ik wel even heen en weer lopen, kan jij even lekker douchen!
Mijn kind uit handen geven, kon ik ontzettend slecht.... maar mijn buurvrouw nam haar ook niet mee. Bleef bij ons in huis en deed alles wat in haar macht lag om mijn meisje te troosten. Dat had ik nodig.
Als jij dus het idee hebt dat er meer aan de hand is, zou je best wel gelijk kunnen hebben. Kinderartsen hebben niet alle wijsheid in pacht en soms moet je echt verder zoeken wil je uiteindelijk een oorzaak vinden. Heel veel succes en vertrouw op je eigen gevoel! Jij kent je kind het beste!
Hai Annemiek, Dit heb ik ook gehad met mijn dochtertje van 5 maanden met volledige borstvoeding, totdat ik ging letten op wat ik eet. Het bleek dat mijn dochter goed kon slapen zonder buikpijn, als ik andijvie, witlof, wortelen en sperziebonen at. Het is erg eenzijdig, maar ze komt nu nog maar 1 keer 's nachts en dat is goed te overzien. Ze drinkt dan aan de borst en slaapt meteen weer in!! Aardappelen en rijst gingen ook goed, maar van de rest ging ze voortdurend winden en trok veel haar beentjes op met een hoop gehuil erbij. Ik hoop dat je er iets aan hebt, sterkte ermee, Mariecke
Als je kindje onrustig is of onrustig slaapt (snel wakker wordt) is hij misschien te gespannen. Spierspanning geeft dat een baby lastiger in een diepe slaap komt, of zichzelf wekt. Wat mijn kinderen hielp (2 van de 3) is fysiotherapie voor baby's. Daardoor werden ze meer ontspannen. Misschien heb je er niets aan, maar het is een tip. Een andere tip is om je kindje in te bakeren. Kijk maar op www.inbakeren.nl. Voor sommige baby's is dat een oplossing. Misschien ook voor de jouwe (maar misschien in je kleintje er al te groot voor). Heb je wel voldoende borstvoeding voor een hele nacht? Misschien toch gewoon honger? Misschien pap voor het slapen gaan geven?
Het zijn maar wat suggesties. Hopelijk heb je er wat aan.
Groetjes van Saskia
