Hallo,
Ik voel me de laatste tijd erg aangetokken tot mijn gezondheid. En heb daarom ook intresse om gezond te eten. Ik vraag me daarom af in hoeverre de beweringen die ik gelezen heb over macrobiotiek wetenschappelijk bewezen zijn. Kan iemand mij hier iets over vertellen?

Hoi Joost,
Welke macrobiotische beweringen bedoel je precies?

Wanneer je met je gezondheid bezig bent lijkt het mij 'macrobiotisch' om het echt uit te gaan zoeken. Dus niet blind 'macrobiotische beweringen' aannemen Deze kan je echter wel gebruiken in je zoektocht naar wat gezond is. Net zoals informatie van zgn. 'wetenschappelijke' bronnen.

Als je in je zoektocht naar gezondheid bent kan je alles meenemen, daarom lijkt het me onverstandig om zomaar een heel gebied (de wetenschap) af te sluiten. Wetenschap is volgens mij ook macrobiotiek, net zoals alles.

Het verschil tussen mensen die macrobiotisch bezig zijn en, ehm, Jan Modaal Is denk ik dat de macrobioot niet blindelings de informatie aanneemt die hij voorgeschoteld krijgt en dat hij kritisch kijkt, het gaat uitproberen om zelf uit te vinden wat 'gezond' is.

Op de NVVM site staan interessante links naar wetenschappelijke sites. De site van de PCRM moet je zeker eens bekijken, evenals de site van het China-project. Dit is te vinden onder links->voeding

Hallo allemaal,
Graag wilde ik jullie wijzen op een aspect omtrent de gezondheid wat ook binnen de macrobiotische kringen,naar mijn mening, niet de aandacht krijgt die het zou moeten hebben.
De makrobiotiek is voor mij niet onbekend, noch onbemind.
Het boek der Macrobiotiek van Kushi en Sugarblues van Dufty zijn voor mij zeer waardevolle boeken.


Ik hoop dat jullie dit verhaaltje zullen kunnen inschatten als positief en constructief. Het is in ieder geval wel zo bedoelt.

De Makrobiotiek heeft de hele granen en het goede kauwen hoog in het vaandel staan.
Er is zelfs een 10-daags rijstdieet, waarbij vrijwel uitsluitend volle rijst gegeten wordt gedurende een bepaalde periode, soms zelfs langer dan 10 dagen. Vooral aanbevolen voor mensen met ernstige levensbedreigende aandoeningen. Elke hap rijst moet zo mogelijk 100x gekauwd worden om zo het meeste resultaat te hebben.

Tegenwoordig weten we dat kauwgomkauwen een enorme toename geeft van kwik die uit de vulling vrijkomt. Dus je kunt wel ongeveer nagaan wat er gebeurt wanneer een ernstig ziek iemand in een laatste wanhoopspoging kiest voor het rijstvasten zoals dat binnen de Makrobiotiek, zowel door Ohsawa, als Kushi, als Adelbert Neelissen werd gepropageerd.
De kwikbelasting neemt zo met een factor x toe en de betrokken persoon is zeer waarschijnlijk volstrekt kansloos om aan de klauwen van de in hem/haar woekerende ziekte te ontsnappen.
Ik meen zelfs dat dit aspect de reden is waarom zoveel mensen ondanks de beloften van de Macrobiotiek er niet in slaagden hun ziekteproces de baas te worden. Mede ook de reden waarom deze benadering nooit de doorbraak heeft gekend die zij op grond van de basisprincipes verdient.

Mijn conclusie omtrent de Macrobiotiek en de adviezen omtrent goed kauwen: Zeer interssante benadering mits iemand geen amalgaamvullingen in de mond meer heeft.
Zolang je de vullingen nog hebt kun je het voedsel waarschijnlijk maar beter eerst door de blender halen om het vervolgens voorzichtig met speeksel te vermengen en in te slikken.

Met vriendelijke groeten, Richard

Een onderzoek wat dit vrijkomen van kwik bij kauwen heeft aangetoond dateerd al van 1979.
Gay, DD., R.D. Cox, and J.W. Reinhard. "Chewing Releases Mercury From Fillings." Lancet, 5 May 1979